"Senin kılmaya zamanın olmadığı namazınım"

Sabah ezanı okunuyordu. Sabah namazına yetişmek için alel acele koşuştururken birden karşıma bir yiğit çıktı.
-Nereye ihtiyar ?
-Namaza evladım. İstersen sende gel birlikte kılarız.
-Benim namaza ayıracak zamanım yok.
-Öyle deme evladım namaz insan için en büyük ihtiyaçtır.
…-Bana bak ihtiyar benim namaza ihtiyacım yok. Gücüm ve sağlığım yerinde şimdi beni fazla kızdırmadan gitsen iyi olur. Bende yoluma devam ettim. O günden sonra o yiğidi hiç görmedim taa-ki onu caminin önünde görene kadar.
-Hani gelmem diyordun.
-Sorma başıma gelenleri. O gün sen gittikten sonra gece rüyamda ellerim ve ayaklarım bağlanmış bir kuyuya atılacaktım ki nur yüzlü bir amca beni kurtardı. Sen kimsin dediğimde? “Senin kılmaya zamanın olmadığı namazınım” dedi.