11. FASIL: VÂSILE b. el-ESKÂ’NIN HİCRET ETMESİ
– Vâsıle b. el-Eskâ şöyle anlatıyor: Müslüman olmak niyetiyle Medine’ye doğru yola çıktım. Oraya ulaştığımda Hz. Peygamber’i mescidde namaz kıldırırken buldum. Ben de son safa girerek onlarla birlikte namaz kıldım. Namazdan sonra Hz. Peygamber yanıma gelerek bana niçin geldiğimi sordu. Ben de
“Müslüman olmak için geldim” dedim. Bunun üzerine Hz. Peygamber
“Bu senin için daha hayırlıdır” buyurdular. Sonra da “Hicret eder misin?” diye sordular. Buna da
“Evet!” diye cevap verdim. Hz. Peygamber bu kez
“Bâtî’nin hicretini mi yoksa Bâdî’nin hicretini mi yapmak istersin?” diye sordular. Ben
“Hangisi daha hayırlıdır?” dedim.
“Bâtî’nin hicreti daha hayırlıdır” buyurdular ve eklediler: “Bâtî’nin hicreti, Allah’ın Rasûlü’nün yanında kalmandır. Bâdî’nin hicreti ise iman ettikten sonra eski yerine, yani evine dönmendir” Sonra Hz. Peygamber devamla şunları buyurdular: “Bollukta ve darlıkta, keyifli ve keyifsiz zamanlarında daima itaat edip her türlü zorluğa göğüs gereceğine söz veriyor musun?” Ben de
“Evet!” dedim. Daha sonra Hz. Peygamber elini uzattı. Ben de elimi uzattım. Bu saydıklarından hiç bir istisna yapmadığımı gören Hz. Peygamber
“Yapabileceğin kadarını kabul et” buyurdular. Ben de
“Yapabildiğim kadarıyla” dedim. Böylece ellerimi tutarak benden biat almış oldu. [1]
____________________________
[1] Kenz VIII/333 (İbn Cerir, Halid b. Velid ve Vasıle b. el-Eska’dan).
Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayatu’s-Sahabe, Akçağ Yayınları: 1/352.