İnsan o gün: "Kaçış nereye?" der

1- Hamd Alemlerin Rabbinedir.
2- Rahman ve Rahimdir.
3- Din gününün malikidir.
4- Biz yalnızca Sana ibadet eder ve yalnızca Senden yardım dileriz.
5- Bizi doğru yola ilet;
6- Kendilerine nimet verdiklerinin yoluna*
7- Gazaba uğrayanların ve sapmışlarınkine değil.

1- Hayır, kalkış (kıyamet) gününe and ederim.
2- Ve yine hayır; kendini kınayıp duran nefse de and ederim.
3- İnsan, onun kemiklerini Bizim kesin olarak biraraya getirmeyeceğimizi mi sanıyor?
4- Evet; onun parmak uçlarını dahi derleyip-(yeniden) düzene koymaya güç yetirenleriz.
5- Ancak insan, önündeki (sonsuz geleceği)ni de ‘fücurla sürdürmek ister.’
6- “Kıyamet günü ne zamanmış” diye sorar.
7- Ama göz ‘kamaşıp da kaydığı,’
8- Ay karardığı,
9- Güneş ve ay birleştirildiği zaman;
10- İnsan o gün: “Kaçış nereye?” der.
11- Hayır, sığınacak herhangi bir yer yok.
12- O gün, ‘sonunda varılıp karar kılınacak yer (müstakar)’ yalnızca Rabbinin katıdır.
13- İnsana o gün, önceden takdim ettikleri ve erteledikleri şeylerle haber verilir.
14- Hayır; insan, kendi nefsine karşı bir basirettir.
15- Kendi mazeretlerini ortaya atsa bile.
16- Onu (Kur’an’ı, kavrayıp belletmek için) aceleye kapılıp dilini onunla hareket ettirip-durma.
17- Şüphesiz, onu (kalbinde) toplamak ve onu (sana) okutmak Bize ait (bir iş)tir.
18- Şu halde, Biz onu okuduğumuz zaman, sen de onun okunuşunu izle.
19- Sonra muhakkak onu açıklamak Bize ait (bir iş)tir.