Günahsız Dille Dua Etmeli

Din kardeşine duâ edip ondan duâ almak fevkalâde makbûl bir kazançtır, makbûl duâların da birincisidir. Zira insanın duâ eden kendi dili, kendisi hakkında günahkârdır. Ama duâ ettiği din kardeşi hakkında günahkâr değildir, masumdur. Binaenaleyh, biri başkasına duâ ederse ona günahsız bir dille duâ etmiş olmakta, günahsız dilin duâsını da Rabbimiz kabûl buyurmaktadır.

Nitekim Resûlüllah Hazretleri bir gün ashâbına şöyle buyurmuşlardır:

Allahü Teâlâ’ya günahsız bir dille duâ edin!

Dediler ki:

Yâ Resûlâllah, günahsız dili nereden bulalım? Dilimizden mutlaka günah zuhûr etmiştir?

Şöyle izah buyurdular:

Sizin diliniz kendiniz hakkında günahlıdır. Ama din kardeşiniz hakkında günahlı değildir. Binaenaleyh, siz kardeşlerinize duâ edin, onlar da size duâ etsinler. Böylece günahsız dille duâ etmiş olur, makbûl duâya kavuşursunuz.

Duâya bu açıdan baktığımızda çok mühim bir husus hemen hatıra gelmektedir. O husus da şudur:

Müminlerin kalbini, gönlünü kazanacak bir dînî hizmet içinde olmalı, onların duâsını alacak bir İslâmî ahlâk ve fazilet örneği vermeliyiz, Ta ki, memnun ettiğimiz mü’minler, bize duâ etsinler, günahsız dilleriyle yaptıkları bu duâları hürmetine İlâhî afva uğrayıp, mânevî saadete erelim.

Böyle olmaz da, şahsında İslâmî tezahürler gösteremez, dînî hizmetlerin yakınından geçmez, müminleri memnun edecek bir hâl ve ahlâk üzere bulunmazsak elbette günahsız dille yapılacak böyle duâya da nâil olamayız. Kimse bizim için duâ etme arzusunu hissetmez.

Ot gibi bitip ot gibi giden nice insanlar vardır ki, şahsî menfaatlarının dışında hiç bir İslâmî hizmetle meşgul olmaz, olma ihtiyacı da duymazlar. Elbette onlar yalnız yaşadıkları gibi yalnız ölürler; hatıra gelmez, duâ filân alamazlar.
Biz de böyle olmamalıyız.

Ahmet Şahin