- Bu konu 0 yanıt içerir, 2 izleyen vardır ve en son
tarafından güncellenmiştir.
-
Yazılar
-
İnsanın çekirdeği olan kalb, ubudiyet ve ihlâs altında İslâmiyet ile iska edilmekleimanla intibaha gelirse, nurânî, misâlî âlem-i emirden gelen emirle öyle bir şecere-i nurânî olarak yeşillenir ki, onun cismânî âlemine ruh olur. Eğer o kalb çekirdeği böyle bir terbiye görmezse, kuru bir çekirdek kalarak nura inkılâp edinceye kadar ateş ile yanması lâzımdır.
Ağabeylerim ilk Etapta baktığımda burda cehennem azabı gözüme çarpıyor fakat arka planda sanki kalbin ,daha cehenneme gitmeden bu dünya aleminde bir nevi yanmalardan geçmesi gerektiği izlenimini aldım,mesela kalbimiz gerçek kıvamını yakalaması için, biz bu dünyada ızdırap, çile, hafakanlarmı, geçirmeliyiz ,yükselmemiz için birileri bizim kalbimizimi kırmalı ?
kalbimiz bu tavırlarla terbiyemi görmeli yukarıdaki bahsi nasıl anlamalıyız yardımlarınız için şimdiden teşekkürler
kalb çekirdek gibidir.bu çekirdeğin ağaç olması lazımdır.ağaç olması için toprağa ekip sulamamız lazımdır ki,büyüsün.
çekirdek böyle terbiye görmezse kurur,çürür.
insanın kalbi de çekirdek gibidir.
bu kalbin ağaç olması islamiyetle,ubudiyetle ve ihlasla olur.
şayet kalb böyle terbiye görmezse paslanır,kapkara olur.
hani paslı demiri ateşe koyarlar çelik gibi yaparlar,üzerindeki pası alırlar.
işte cehennemde kalbdeki pası temizleme yeridir.
kalb temizlenir cehennemde tevhid ehli olur,ama ordan çıkamaz.
çünkü yapması lazım olan kulluğu dünyada yapması lazımdır.
bu manalar anlatılmaktadır.
anladığım kadarıyla
- Bu konuyu yanıtlamak için giriş yapmış olmalısınız.