Fotoğraf

— Ümmü Habîbe ile Ümmü Seleme (Allah ikisinden de razı olsun) bir gün Peygamber (A.S.) Efendimize, Habeşistan’da kilisede suretler (nakşedilmiş olduğunu) gördüklerini anlattılar.

Bunun üzerine Peygamber (A.S.) Efendimiz buyurdu ki :

«Onlar içlerinde iyi bir kişi bulunur da vefat edince kabri üzerine mescid (ibâdet binası) yaparlar içini suretlerle donatırlardı, İşte onlar kıyamet günü Allah yanında insanların en şerirleridir.»[3]

Bir adam îbn Abbas (R.A.) Hazretlerine gelerek dedi ki :

— Doğrusu ben bir insanım, ama geçimim şu elimin san’atiyledir; benşu (gârdüğün) suretleri (canlıların şekillerini) yapmaktayım.

İbn Abbas (R.A.) ona dedi ki :

— Sana ancak bu konuda Resûlüllah (A.S.) Efendimizden işittiğimi haber vereceğim. Efendimizden işittim buyurdu ki : «Kim bir suret yaparsa, içine ruh üfleyinceye kadar Allah ona azap edecektir, oysa ruh üfleyici de değildir.» Bunun üzerine ressam boğuk bir ses çıkarıp soludu, benzi sarardı. îbn Abbas (R.A.) ona acıyarak dedi ki:

— Vah, sana pek yazık oldu. Herhalde sanatını devam ettirmek mecburiyetinde isen bari canlı olmayan eşyayı tasvir et..[4]

” «Kim görmediği bir rüyayı gördüm diye iddia ederse, (kıyamet günü) iki arpa tanesini birbirine düğümlemesiyle teklif olunur ki hiç bir zaman yapamıyacağı bu işle azap edilir. Kim de bir toplumun duyulmasını hoşlanmadıkları bir haber ve sözünü işitmeye çalışırsa, kıyamet günü iki kulağına kurşun dökülür.

Kim de (canlı bir varlığın) suretini resmedip yaparsa, ona da buna ruh üfle diye azap edilir, oysa o, üfleyici değildir.»[5]

Bu konuda bir diğer dikkat çekici rivayet Hz. Ali (R.A.) ‘den yapılmıştır. Hz. Ali (R.A.) diyor ki :

— Resûlüllah (A.S.) Efendimiz bir cenazenin teşyiinde bulunuyordu, derken ashabına dönüp dedi ki:

«Sizden kim Medine’ye hemen gider de orada hiçbir put bırakmayıp kırar, hiçbir kabir bırakmayıp onu dümdüz eder’ (de sadece baş ve ayak kısmındaki dikili taşlar kalır) hiç bir suret bırakmaz da hepsini silip belirsiz hale getirir?»

Bunun üzerine bir adam, «ben giderim Ey Allah’ın Peygamberi!» dedi.

Bu sebeple Medine halkı korkup endişe duydu.

O adam da hemen gitti ve bir süre sonra dönüp şöyle dedi:

«Ey Allah’ın Pey gamberi! Medine’de hiçbir put bırakmadım hepsini kırdım, hiçbir ka-|bir bırakmadım hepsini dümdüz ettim, hiç bir suret bırakmadım hepsini silip belirsiz hale soktum.»

Sonra Resûlüllah (A.S.) Efendimiz şöyle buyurdu :

«Kim bunlardan birini yapmaya dönerse, herhalde o Muham-med’e indirileni inkâr etmiş olur!»[6]

Hz. Ali’nin rivayet ettiği bu hadis, islâm’ın Medine’deki ilk yılla-‘rında putperestliğe karşı amansız bir mücadele verdiğinin örneklerinden biridir.

Bilindiği gibi, daha sonraları ne kabirler dümdüz edilmiş, ne de sadece kumaş üzerindeki canlıların resimleri belirsiz hale-getirilmiştir. Kademeli biçimde bir hafifleme uygulanmıştır.

Put konusunda ise ayni şiddet hep devam etmiş, hiçbir hafifleme söz konusu olmamıştır.