Surelerin çeşitleri

Sûreler kemiyet bakımından şöyle bir taksime
uğrarlar:
1-Tıval, 2-Miûn, 3-Mesani, 4- Mufassal,

1- Tıval yani uzun süreler yedidir: Bakara, Al-i İmran, Nisa’, Maide, En’am, A’raf, Yunus veya Kehif.

2- Miûn, yani yüzlükler, âyetleri yüz dolayında olanlardır ki, Tevbeden sonra gelenlerdir. (Tevbe, Nahl, Hûd, Yusuf, Kehif, İsra, Enbiya, Tâhâ, Mü-minun, Şuarâ, Saffât).

3- Mesani, âyetleri yüzden az olanlardır. Miûndan sonra gelirler. Hâmimler, Elif Lamlar, Tasinler böyledir.
Mesani: (Ahzab, Hac, Kasas, Tasin, Neml, Nur, Enfal, Meryem, Ankebut, Rum, Yâsin, Furkan, Hicr, Ra’d, Sebe’, Melâike, İbrahim, Sâd, Muhammed, Lokman, Zümer, Hâmimler, Mümtehine, Fetih, Haşr, Tenzil, Secde, Talak, Nun, Hücurat).

4- Mufassal, Kur’an’ın sonundaki sûrelerdir. Nevevî’ye göre Hücurattan başlar. Onlar da Tıval, Evsat, Kısar olmak üzere üçe bölünür.
Tıvali Mufassal: Hücurattan Buruca kadar, Evsatı Mufassal: Buructan Lemyekün’e kadar, Kısarı Mufassal: oradan sona kadardır.

Sûreler, ekseriya baştaki lâfzın ismini alir: Yâsin, Tâsin gibi. Bir kısmı ilk âyette geçen bir kelimenin ismini taşır: Necm, Asır, Kevser gibi.
Bir kısmı içindeki mevzudan isim alır: Yusuf, İbrahim gibi. Muhtelif mevzulara temas eden süreler ilk inen mevzuların adını taşır. Bakara gibi.