Annem şimdi burada olsa

Kadın, evde bir karınca görüyor
Eğiliyor, karıncaya diyor ki, “Ah tatlım, sen buraya nereden geldin?
Seni çiğnerler Seni yuvana götüreyim mi?”

Çocuğu hemen koşup geliyor “Anne kiminle konuşuyorsun?”
“Karıncayla” “Karınca seni anlar mı?” “O anlamasa da sen anlarsın”

Karıncayı kâğıdın üzerine alıp yuvasına götürüyorlar
O gün çocuk, düşen bir arkadaşının elinden tutuyor, kaldırıyor

Bir başka anne karıncayı görüyor,
“Geberecek! nerden geldin!” diyor ve karıncayı öldürüyor
Onun çocuğu da arkadaşına tekme atıyor

Bediüzzaman Hazretleri bu meseleyi şöyle açıklıyor:

“İnsanın en birinci üstadı ve tesirli muallimi, onun validesidir
Ben bu seksen sene ömrümde, seksen bin zatlardan ders aldığım halde,
kasem ediyorum ki, en esaslı ve sarsılmaz ve her vakit bana dersini tazeler gibi,
merhume validemden aldığım telkinat ve mânevî derslerdir ki, o dersler fıtratımda,
adeta maddî vücudumda çekirdekler hükmünde yerleşmiş
Sair derslerimin o çekirdekler üzerine bina edildiğini aynen görüyorum”

Kadınlardan peygamber gelmemiştir fakat her peygamberin annesi kadındır
Pek çok evliya asfiya ve alim, annesini öğretmen bilmiştir Çünkü annesi çocuk için her şeydir

Annemle ilgili unutamadığım bir hatıram vardır

Köyümüzde delikanlıların hepsi sigara içerdi
Ben de delikanlı olduğumu ispat etmek için gazete kâğıdına mısır püskülünü sardım, sigara yaptım
Onu ağzıma aldım Ot biçen annemin yanına gittim Gururlu bir edayla, “Anne baksana!” dedim
Annem baktı, hemen yanıma geldi Dedi ki, “Bu orağı al, beni öldür, ondan sonra sigara iç!”
“Yahu anne ne oluyor?” dedim Hem ağlıyor, hem yalvarıyor “Ne olursun, sigara içmeni istemiyorum”
Deli desem, değil Bir sigara için bu hal ne? Sanki çıldırdı Ben de kızdım
“Bu işi niye büyüttün, içmeyeceğim!” dedim Sigarayı attım Beni kucakladı

“Aman oğlum, hiç içme” dedi “Tamam anneciğim, içmem”

Dua etti Çok güzel dualar Ah o anamın duaları

Aradan yıllar geçti

Askerî okuldayım Arkadaşlarımın çoğu sigara içer, ben içmezdim Hiçbir zaman da sigara içmedim
Çünkü ne zaman sigara görsem, annemin ağlayan, “içme!” diyen yüzü geliyor aklıma
Ben 80 yaşımdayım Amma annem şimdi burada olsa, yine onun çocuğu olur, dizlerine yatar uyurdum

Ömrümün bütünü annemin günüdür

Hekimoğlu İsmail