• Bu konu 1 yanıt içerir, 1 izleyen vardır ve en son Anonim tarafından güncellenmiştir.
1 yazı görüntüleniyor (toplam 1)
  • Yazar
    Yazılar
  • #679345
    Anonim

      Bil ki, çocukların eğitimi en önemli ve öncelikli
      işlerdendir. Çocuk, anne ve babasının yanında
      korunması gereken bir emanettir. Onun kalbi
      sade, temiz ve parlaktır. Ona iyi şeyler
      öğretilirse bunları kabul eder ve huy haline
      getirir. Kötü şeyler verilirse onları alır ve
      onlarla yaşar. Bu sebeple iyi, doğru ve güzel
      şeyler öğretilerek onu bir melek haline
      getirmek de, kötü ve yanlış şeyler vermek
      veya kendi haline bırakıp ihmal etmek
      suretiyle onu şeytan veya hayvan durumuna
      getirmek de mümkündür.
      Tin suresinin ilk ayetlerini bu konuya taalluk
      eden yönüyle tefsir edersek şu meal ortaya
      çıkar: “Biz insanı yani çocuğu öğretim ve
      eğitime en elverişli bir kabiliyette yarattık.
      Fakat anne ve babasının, muallim ve diğer
      sorumluların yanlış yönlendirmesi sonucunda
      onu esfel-i sâfilin’e yani bütün hayvanların
      altına indirdik. Ancak doğru eğitim ve güzel
      terbiye sayesinde iman edip salih amel
      işleyenler bu hükmün dışındadırlar. Onlar için
      sayısız ve sonsuz mükafat vardır.” Ne var ki
      bunlar azınlıktadırlar.
      Çocuğa doğru bilgiler verip güzel huylar
      kazandırmak ve bu yolla onun kalite ve
      derecesini yükseltip kendisini dünya ve ahiret
      mutluluğuna erdirmek anne ve babanın,
      öğretmenlerin ve diğer sorumluların
      kaçınılmaz görevidir. Bu görev de bir
      emanettir. Gökler ve yer, emanetin ağırlığını
      taşıyamadıklarını bildirmiş ve onu
      üstlenmekten sakınmışlardır. Bu emaneti
      insan üstüne almıştır çünkü o baba ve anne
      olmanın zevkine talip olmuştur. Çocuk, onun
      talip olduğu zevkin meyvesidir. Bu sebeple
      bunlar bu emanetin hakkını verirler ve çocuğu
      güzel bir şekilde terbiye edip güzel huylarla
      donatırlarsa bunun büyük sevabını
      görecekler, çocuğu yanlış eğitmek veya ihmal
      etmek yüzünden canavarlaştırırlarsa bunun
      da büyük cezasına çarpılacaklardır. Onun için
      Allahu Teâlâ , “Ey iman edenler! Kendinizi ve
      çocuklarınızı cehennem ateşinden koruyun.”
      buyurmuştur. (Tahrim Suresi, ayet 6)
      Bu ayette iki şey emredilmiş gibi görünse de
      bunlar birbirini tamamlayan unsurlardır.
      Çünkü çocuklarını cehennem ateşinden ancak
      kendilerini de bu ateşten korumaya
      çalışanlar koruyabilirler. Bu şundandır ki,
      çocukları korumak ancak kendilerinin onlara
      rehber olmaları ve örnek oluşturmaları
      sayesinde mümkündür.
      Çocukları korumanın yolu, onlara güzel bir
      edep, güzel bir ahlak, kusursuz bir kişilik
      kazandırmak, onları kuvvetli, şuurlu, diri ve
      samimi bir akide ve imanla donatmak, onlara
      Allah’a itaat ve ibadeti sevdirmek, onları
      rahatlık düşkünü, zevk ve keyif budalası, süs
      ve gösteriş müptelası, kötü işlerin ve yanlış
      alışkanlıkların esir ve kölesi haline gelmekten
      sakındırmaktır.
      Kaynak: İhyâ’u Ulûmid’dîn / İmam-ı Gazali r.a

    1 yazı görüntüleniyor (toplam 1)
    • Bu konuyu yanıtlamak için giriş yapmış olmalısınız.