(Şu fıkra Hüsrev’in mektubundandır)

Sevgili ve Muhterem Üstadım,
Sözlerinizin (yani Risalelerinizin) her biri birer derya-yı azîmdir. Sözlerinizden pek çok feyz alıyorum. O kadar ki, okudukça tekrar etmeyi istiyorum. Ve tekrarında duyduğum İlahî bir zevki tarif edemeyeceğim. Bugün Sözlerinizden değil hepsini, bir tanesini alan insaf ile okursa, hakkı teslime ve münkir ise gittiği yolu terke, fâsık ise tövbeye mecbur olacağına kat’iyyen ümidvarım.

Derya-yı azîm: Büyük deniz.
Feyz: Manevî gıda.
İlahî: Allah’a (cc) ait, Allah’la ilgili.
İnsaf: Peşin hükümlü (ön yargılı) olmadan gerçeği ve doğruyu kabul etme. İyi niyetli ve anlayışlı olma.
Münkir: İnkar eden, inkarcı.
Kat’iyyen: Kesinlikle.