Niçin namaz..

Çünkü;

“Kâinatta en yüksek hakikat imândır, imândan sonra namazdır.” 1

Yani dünyadan göçüp gittiğimizde imanımızı muhafaza edebilmişsek, ilk sorguya çekileceğimiz ibadet namaz. Tabi bu sözün dünyaya bakan yönü de var. Nasıl ki imansız bir hayat huzursuzluğa sebebtir; namaz kılmamakta aynı şekilde huzursuzluğa sebebtir. İmanı olan insan, namaz kılmadığında bunun bir bedeli olacağını bilir ve o bedeli düşünmek namazı kılmamaktan daha zordur.

Yine namazı kılmamak, insanı fıska sürükler. Rabbinin huzuruna günde 5 kere çıkmayan insan gaflete düşer. Günahlarda boğulur. “Herbir günah içinde küfre gidecek bir yol var.” 2 sözünden hareketle diyebiliriz ki; imanı en güzel muhafaza eden ibadet namazdır. Çünkü “(Resûlüm!) Sana vahyedilen Kitab’ı oku ve namazı kıl. Muhakkak ki, namaz, hayâsızlıktan ve kötülükten alıkoyar.” 3

1. Tarihçe-i Hayat
2. Lem’alar
3. Ankebût 45. ayet meali

Muminin miracidir Namaz..

Çünkü;

اَلصَّلاٰةُ عِمَادُ الدِّينِ demiş, Peygamberimiz aleyhissalatü vesselam..

Yani “Namaz dinin direğidir” 1

İslamla müşerref olmak dünyanın en büyük nimetidir. Bu nimet namaz üzerine bina edilir ve en başta namaz ile ayakta tutmak mümkündür. Müslümanlığımızı bir bina gibi düşünürsek, namazımız o binayı ayakta tutan direklerdir. Namazımız eksikse, müslümanlığımız eksik demektir. Binamız her an çökme riski ile karşı karşıya demektir. Nefis ve şeytan gibi çok dehşetli günahlara sevkeden iki büyük düşmanımız varken ve sevkettikleri günahlar, inancımız üzerinde dinamit tesiri yapıyorken, en sağlam direğimiz olan namaza devam etmemiz ve namazı muhafaza etmemiz elzemdir..

1. Acluni, Keşful Hafa, II/31

Çünkü namaz kainatın yaratıcısı olan Allahın huzuruna varmak, Onunla konuşmak, dertleşmektir.

Düşünelim; En candan dediğimiz dostlarımıza, anne-babamıza, eşimize vs. günün istediğimiz saatinde derdimizi, sorunlarımızı anlatmaya kalksak ve bunu sürekli tekrar etsek, bu bizi çok seven ve sevdiğimiz kişiler ne kadar bize zaman ayırabilir, ne kadar bizi dinler ve ne kadar derdimize derman olur ? Hatta en yakınlarımızı bile olur olmaz zamanlarda rahatsız etmekten çekiniriz. Terslenmekten korkarız.

Halbuki kainatın yaratıcısı olan Allah cc. ın huzuruna istediğimiz her an çıkabiliyoruz. 7/24 açık, kapanmayan bir kapımız var. Ve insanların aksine olarak gece olsun, gündüz olsun, günün her saatinde huzuruna gelmemizi, kendisine arz-ı hâcet etmemizi bizzat kendisi -bizim için- istiyor. Dünyada hangimizin böyle bir dostu, istediği zaman kapısını çalabileceği, derdini dinletebileceği bir yakını var.

Onun huzurunda olmak, huşu ile namazı eda etmek, şuurlu ve farkındalıkla namazın rükünlerini yerine getirmek; dilimizle söyleyebildiğimiz ya da söyleyemediğimiz bütün ihtiyaçlarımızı Allaha bildirmektir. Ve Ondan istemenin verdiği lezzet, bizim gibi fani ve aciz insanlardan istemekle kıyas bile edilemez..

Çünkü;

Namaz çok büyük sevabları olmakla birlikte, çok kolay eda edilebilecek bir ibadettir.

Bir günümüz 24 saat.

Namazların en azından hiç kılmıyorsak bile farz ve vacib olanlarını kılmakla mükellefiz. 24 saatin içinde hiç değilse bu farz namazları kılsak abdestiyle birlikte ne kadar vaktimizi alır ? Olsa olsa 1 saat. Sünnetlerini de kılsak, yaklaşık 1,5 saate tekabül eder.

Allah bize dünyevi işlerimizi yerine getirebilmemiz, uyumamız, istirahat etmemiz vs. işlerimiz için tam 24 saat vermiş. Ve bunun içinden 1 saati yine bizim için bizden geri istiyor. O bir saati çıkacağımız kabir, ahiret, sırat yolculuğunda makbul bir bilet yerine sayıyor.

Yani hergünlük ömrünün 24 ten 1 saatini vermeyenler, o çetin yolculukta çok büyük tehlikelere maruz kalacaklar. Belki de o yolu bitiremeyecekler.

Şu kısacık dünyası için 24 saatini sarfeden insanın, ahiret yolculuğunda kurtuluşunun olmazsa olmazı olan, gününün 1 saatini, sonsuz hayatının saadeti için vermemesi akla mantığa uyar mı ? Hiç karı olmayan bir ticarete 24 altını gözünü kırpmadan vermek; sürekli kar getiren bir ticarette, 1 altını çok görmek akıl karı mıdır ?