Eyvah! Aldandık. Şu hayat-ı dünyeviyeyi sabit zannettik. O zan sebebiyle bütün bütün zâyi ettik. Evet, şu güzerân-ı hayat, bir uykudur; bir rüyâ gibi geçti. Şu temelsiz ömür dahi, bir rüzgâr gibi uçar gider.(17. söz)
Sanma şahım herkesi sen sadıkâne yâr olur.
herkesi sen dost mu sandın belki ol ağyâr olur.
Sadıkâne belki ol âlemde serdâr olur,
yâr olur ağyâr olur serdâr olur didâr olur.
İnsan kendisiyle alakalı musibetleri hatalarının cezası olarak görse de, diğer mü’minler hakkında hüsn-ü zan etmeli; onların, günahlarının keffaretini ödediklerini değil, Hak katındaki derecelerinin artması için o türlü sıkıntılara düçar olduklarını düşünmelidir.