JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Huseyni" data-source="post: 247364" data-attributes="member: 27">Cevap: 1. Bölüm - 16. FASIL: HZ. Peygamber'i Komşu Devlet Krallarıyla Diğerlerini İslâma Davet...  Hz. Peygamber’in  Rum Kralı Kayser’e Mektup Göndermesi  - Dıhyetü’l-Kelbî şöyle anlatıyor: Hz. Peygamber  beni bir mektupla Kayser’e gönderdi. Kayser’in yanına vardım. Ona mektubu  verdim. Yanında yüzü kırmızı, gözleri mavi, saçları kıvırcık bir de yeğeni  vardı. Mektup,            “Allah’ın Rasûlü Muhammed’den Rumların sâhibi Herakliyüs’a”  diye başlıyordu. Yeğeni bu sözler üzerine derin bir nefes aldı ve “Bu mektup  bugün okunmamalıdır” dedi. Kayser bunun sebebini sordu. Yeğeni   ‘Bu mektubu yazan önce kendi ismini anıyor ve  senin için de Rum’un sahibi diyor, kral tabirini kullanmıyor’ dedi. Kayser   ‘Andolsun ki onu okuyacaksın’ dedi. Mektup  okunduğu zaman onlar Kayser’in yanından çıktılar. Huzura ben alındım. Kayser,  onların dinî işlerini düzenleyen piskoposu çağırdı. Diğerleri onu mektuptan  haberdar etmişlerdi. Bunu Kayser’in kendisi de söyledi ve mektubu ona okuttu.  Piskopos ona şunları söyledi:   ‘İşte bu Muhammed’dir. O, beklediğimiz  peygamberdir ki İsa onun geleceğini bizlere müjdelemişti’. Kayser, piskoposa   ‘Peki sen bana ne tavsiye edersin?’ dedi.  Piskopos   ‘Ben onu tasdik ediyor ve ona tâbi oluyorum’  dedi. Kayser ona   ‘Şayet ben bunu yapacak olursam krallığımdan  olurum’ dedi.  Sonra biz Kayser’in yanından çıktık. Kayser, o  sırada yanında misafir olan Ebu Süfyan’ı çağırttı ve ona   ‘Sizin memleketinizde ortaya çıkan bu kişi  necidir?’ diye sordu. Ebu Süfyan   ‘Bir gençtir’ dedi. Kayser   ‘Onun soyu-sopu nasıldır’?’ diye sordu. Ebu  Süfyan   ‘Onun soyu hepimizinkinden üstündür’ dedi.  Kayser   ‘Bu, peygamberliğin alametlerindendir. Peki onun  yaşantısı nasıldır?’ diye sordu. Ebu Süfyan   ‘Yalan söylediği görülmemiştir’ dedi. Kayser   ‘Bu da peygamberlik alametlerindendir’ dedi.  Kayser, Ebu Süfyan’a yine sordu:   ‘Acaba arkadaşlarından, onun dinini bırakıp da  size dönen oldu mu?’ Ebu Süfyan   ‘Hayır’ dedi. Kayser   ‘Bu da bir peygamberlik mucizesidir’ dedi ve  yine   ‘Savaştığı zaman arkadaşlarıyla beraber mağlup  olduğu oluyor mu?’ diye sordu. Ebu Süfyan   ‘Bir kavim onunla savaştı, o onları mağlup etti.  Daha sonra onlar da onu mağlup ettiler’ dedi. Kayser   ‘Bu da peygamberlik alametidir’ dedi.  Sonra Kayser beni huzuruna çağırdı ve şöyle  dedi:   ‘Seni gönderen zâta de ki, ben onun peygamber  olduğunu biliyorum. Fakat krallığımı terkedemem’. Piskoposa gelince,  hristiyanlar her pazar günü bir yerde toplanıyorlar, o da onlara vaaz ediyordu.  Pazar günü olduğunda bu kez onlara vaaz etmedi. İkinci pazar da vaaz vermedi.  Ben yanına gidiyor ve onunla konuşuyordum. O bana sorular sorardı. Üçüncü pazar  gelince hristiyanlar, onun çıkıp vaaz vermesini beklediler. O yine çıkmadı;  hasta olduğunu söyledi. Bunu birkaç defa tekrarladı. Sonunda şöyle haber  gönderdiler:   ‘Ya bize çıkarsın veya odana girer seni  öldürürüz. Biz, o Arap buraya geleliden beri senden şüpheleniyoruz’. Bunun  üzerine piskopos bana bir mektup verip şunları söyledi:   ‘Şu mektubu al, Muhammed’e götür. Ona selamla  birlikte benim Allah’tan başka ilah olmadığına, Muhammed’in O’nun Rasûlü  olduğuna iman ve şahitlik edip kendisine inandığımı; onu tasdik edip yine  kendisine uyduğumu söyle. Halk bu durumumu sezmektedir. Ona bu gördüklerini de  söyle!’  Bunları dedikten sonra dışarıya çıktı. Onlar da  onu öldürdüler.[1]  - Herakliyüs, Hz. Peygamber’in elçisi Dıhye’ye  şunları söyledi: ‘Yemin ederim ki senin sahibin Allah’ın göndermiş olduğu bir  peygamberdir. Biliyorum ki bizim beklemekte olduğumuz ve kitabımızda da  gördüğümüz kişi odur. Fakat ben Rumlardan nefsim için korkuyorum. Eğer böyle  olmasaydı ona tâbi olurdum. Piskopos’a git! Sahibinizin emrini ona söyle. O  kavmim içinde benden daha fazla sayılır ve sözü de benimkinden daha geçerlidir’  dedi. Böylece Dıhye, Piskopos’a gitti ve bunları ona da anlattı. Piskopos,  Dıhye’ye   ‘Yemin ederim ki arkadaşının Allah’ın gönderdiği  bir peygamber olduğunu biliyoruz. Sıfatlarını ve isimlerini de biliyoruz’ dedi.  Sonra içeri girdi. Elbiselerini çıkarıp attı ve beyaz bir elbise giydi ve  böylece halkın içine çıkarak şehâdet getirdi. Onlar da üzerine hücum ederek onu  öldürdüler.[2]  - Said b. Ebu Râşid şöyle anlatıyor: Ben  Herakliyüs tarafından Hz. Peygamber’e gönderilen Tenûhî’yi Hınıs’ta gördüm.  Komşumdu ve yaşlı bir insandı. Son derece yaşlıydı ve ölüme yaklaşmıştı. Ona   ‘Hz. Peygamber ile Herakliyüs arasında teâtî  edilen mektupları bana anlatır mısın?’ dedim.   ‘Anlatayım’ dedi ve şunları söyledi:   ‘Hz. Peygamber Tebük’e gelmiş ve Dıhyetü’l-Kelbî’yi  elçi olarak Herakliyüs’e göndermişti. Hz. Peygamber’in mektubu geldiğinde  Herakliyüs, Rumların keşiş ve kumandanlarını huzuruna çağırttı. Sonra da  kapıların kapatılmasını emrederek şunları söyledi: ‘Şu kişi (Hz. Peygamber)  sizin bildiğiniz noktaya yani Tebük’e gelmiştir. Şimdi bir elçi göndererek beni  şu üç şeyden birisine davet etmektedir: Ya kendisine tâbi olmamızı veya ona  arazilerimiz karşılığında mal vermemizi ya da kendileriyle harbetmemizi  istemektedir. Andolsun siz okuduğunuz kitaplardan bilirsiniz ki o, şu anda  ayaklarımın altındaki yeri de alacaktır. Geliniz, dini üzerinde ona tâbi olalım  veya malımızı, arazimizi ona verelim’ dedi. Herakliyüs’ün bu sözleri üzerine  orada bulunanlar hep bir ağızdan bağrıştılar ve yerlerinden öyle bir fırladılar  ki başlarından şapkaları düştü. Ve şöyle dediler: ‘Sen bizi hristiyanlığı  terketmeye veya Hicaz’dan gelen bir göçebeye köle olmaya mı davet ediyorsun?’ Bu  şekilde dışarıya çıktıkları anda kendi hakimiyetini yıkmaya çalışacaklarından  çekinen Herakliyüs onlara şöyle hitap etti: ‘Ben bu sözü dininiz üzerindeki  bağlılığınızı denemek için söyledim’.  Sonra Tücîb Araplarından birisini huzuruna  çağırttı. Bu kişi Arap hristiyanlarının başıydı. Herakliyüs ona   ‘Bana. Arapça bilen ve konuşmaları aklında  tutabilen bir kişi bul da onu mektubunun cevabı olarak şu kişiye (Hz.  Peygamber’e) göndereyim’ dedi. O reis bana geldi ve beni alıp Herakliyüs’e  götürdü. Herakliyüs elime göğüs kemiklerine yazılmış bir mektup verdi ve    ‘Bu mektubumu şu kişiye götür. Önce mektubumdaki  şu üç şartı ezberle. Dikkat et, bakalım bana yazmış olduğu mektuptan bahsedecek  mi? Benim mektubumu okuduğu zaman geceden bahsedip bahsetmediğine ve onun  sırtında seni şüpheye düşürecek birşey olup olmadığına da dikkat et!’ dedi.  Mektubu aldım Tebük’e götürdüm. Hz. Peygamber bir suyun yanında ashabı ile  birlikte oturuyordu. Sahabelerden sordum:   ‘Sahibiniz nerededir?’   ‘İşte şu zattır!’ dediler. Ona doğru gittim,  önüne oturdum. Herakliyüs’ün mektubunu verdim. Mektubu koynuna koyduktan sonra  şöyle buyurdu:   ‘Sen kimlerdensin?’.   ‘Tenuhlulardanım’ dedim. Bana   ‘Baban İbrahim’in dini olan Hanif dinine girer  misin?’ dedi. Dedim ki:   ‘Ben bir kavmin elçisiyim ve onların dini  üzerindeyim. Yânlarına dönmedikçe de bu dinden cayamam’. Bunun üzerine Hz.  Peygamber şöyle buyurdu: “Sen istediğini hidayete erdiremezsin. Fakat  Allah dilediğini hidayete erdirir ve O hidayete erenleri daha iyi bilir”.  Ey Tenuhlu kardeş! Ben, Necâşi’ye bir mektup yazdım. Necâşi mektubumu yırttı.  Allah da onu ve mülkünü yırtacaktır. Sizin sahibinize, yani Herakliyüs’e bir  mektup yazdım. O ise mektubumu kabul etti. Hayatta hayır oldukça halk onun  şiddetini hissedecektir’. İşte bu Herakliyüs’ün söylediği üç şeyden  birisidir dedim ve sadağımdan bir ok alarak Hz. Peygamber’in bu sözlerini  kılıcımın derisine yazdım. Daha sonra Hz. Peygamber, Herakliyüs’ün mektubunu  solunda oturan bir kişiye verdi. Ben oradakilere   ‘Bu, mektubu okuyan kişi kimdir?’ diye sordum.   ‘Muaviye’dir’ dediler. Herakliyüs, mektubunda  şunu yazıyordu:  “Beni, müttakîler için hazırlanan ve genişliği gökler ve  yer kadar olan cennete davet ediyorsun. O halde âteş (cehennem) nerededir?”  Bunun üzerine Hz. Peygamber hayretini gizlemeyerek ‘Sübhânallah! O halde gündüz geldiğinde gece  nerededir?’  buyurdu. Bunun üzerine  ben yine bir ok alarak bunu da kılıcımın derisine yazdım. Mektup bittikten sonra  Hz. Peygamber şöyle dedi: ‘Sen elçisin ve bir hakkın vardır. Eğer  yanımızda bir hediye olmuş olsaydı onu sana verirdik. Fakat biz şu anda  misafiriz ve yiyeceğimiz de tükenmiştir’.    Orada bulunanlardan bir kişi Hz. Peygamber’e şöyle seslendi:   ‘Ben ona bir hediye vereceğim’ dedi. Ve o kişi  yükünü açarak Safûriyye işi bir aba getirdi. Onu benim kucağıma koydu.    ‘Bu abayı getiren kimdir?’ dedim. Bana onun   ‘Osman’ olduğunu söylediler. Sonra Hz. Peygamber  dedi ki:   ‘Bu kişiyi kim misafir edecektir?’ Ensardan bir  genç:   ‘Ben misafir ederim!’ dedi. O genç kalktı, ben  de onunla birlikte kalktım. Kalabalığın içinden çıktıktan sonra Hz. Peygamber  beni çağırdı ve   ‘Ey Tenuhlu kardeş!’ dedi. Döndüm ve koşarak Hz.  Peygamber’in yanına vardım ve ilk oturduğum yerde durdum. Hz. Peygamber, sırtını  açtı ve şöyle buyurdu: ‘İşte emrolunduğun yere bak!’ Ben onun sırtında  göz gezdirdim ve kürek kemiği yerinde hacama kadar bir mühür olduğunu gördüm.  [3]____________________________                               [1]      Heysemi VIII/236-237 (Bezzar’dan hadisin senedindeki ravilerden İbrahim b.      İsmail b. Yahya zayıftır der. Yine Heysemi V/306. Hadisi Tabarani, Dıhye’den      muhtasaran rivayet ediyor. Ancak senedindeki Yahya b. Abdulhamid el-Hammani      adlı zatın zayıf olduğunu söyler; Ebu Nuaym, Delail V/306; Abdan b. Muhammed      el-Mirvezi (Abdullah b. Şeddad’dan. Bu daha tamamdır).[2]      Abdan (İbn İshak’tan o da bazı ilim ehlinden): İsabe II/216 (Yahya b. Said      el-Emevi Megazi’de, Tabarani’nin de İshak’tan rivayet ettiğini söyler)[3]      Heysemi VIII/235/236 (Abdullah b. Ahmed ve Ebu Ya’la’dan. İkisinin ricali de      sikadır); Bidaye V/15 (İmam Ahmed de rivayet etmiştir ve VI/27 (Yakup b.      Süfyan’ın da rivayet ettiğini söylemektedir); İbn Kesir de bu hadisin garip      olduğunu söyler.          Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayatu’s-Sahabe,      Akçağ Yayınları: 1/115-118.</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)