JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Huseyni" data-source="post: 247366" data-attributes="member: 27">Cevap: 1. Bölüm - 16. FASIL: HZ. Peygamber'i Komşu Devlet Krallarıyla Diğerlerini İslâma Davet...  Hz. Peygamber’in  Fars Kralı Kisrâ’ya Mektup Göndermesi  - Hz. Peygamber, Kisrâ’ya ulaştırılmak üzere bir  mektup yolladı ve onu götüren kimseye mektubu Bahreyn’in genel valisine  vermesini emretti. Bahreyn valisi de mektubu Kisrâ’ya gönderdi. Kisrâ mektubu  okudu ve sonra onu yırttı.           [1]  - Hz. Peygamber bir gün minbere çıkarak bir  hutbe okudu. Allah’a hamd ü senâ edip şehadet getirdikten sonra şunları söyledi: ‘Ben sizden bazılarınızı Acemlerin (Arap  olmayanların) krallarına göndermek istiyorum. Sakın İsrailoğulları’nın bu  hususta İsa’ya karşı ihtilafa düştükleri gibi siz de ihtilafa düşmeyin’.    Muhacir   ‘Ey Allah’ın Rasûlü! Seninle hiçbir şeyde  ebediyyen ihtilafa düşmeyeceğiz. Bize emret ve bizi gönder!’ dediler. Böylece Hz.  Peygamber, Şücâ b. Vehb’i Kisrâ’ya gönderdi. Kisrâ, kabul salonunun süslenmesini  emretti. Sonra Fars büyüklerine izin verdi, onlar da içeri girdiler. Sonra Şücâ  b. Vehb’e izin verdi. Hz. Peygamber’in elçisi içeri girdikten sonra Kisrâ,  mektubun ondan alınmasını emretti. Şücâ b. Vehb   ‘Hayır, vermem. Onu sana kendi elimle teslim  edeceğim. Çünkü Allah’ın Rasûlü bana böyle emretti’ dedi. Kisrâ,   ‘Yaklaş!’ dedi. O da yaklaşarak mektubu Kisrâ’ya  verdi. Kisrâ da Hîre ehlinden bir kâtibi çağırarak mektubu ona verdi. Kâtip  mektubu okudu. Mektup şöyle başlıyordu: “Abdullah’ın oğlu ve Allah’ın Rasûlü  Muhammed’den Fars’ın büyüğü olan Kisrâ’ya!”    Bu söz Kisrâ’yı gazaba getirdi. Çünkü Hz.  Peygamber mektuba kendi ismiyle başlamıştı. Kisrâ bağırdı, öfkelendi. Daha  mektubun içinde ne olduğunu anlamadan onu yırttı ve Şücâ b. Vehb’in dışarı  çıkarılmasını emretti. Şücâ b. Vehb bu durumu gördükten sonra devesine bindi ve  yola çıktı. O şöyle diyordu:   ‘Vallâhi hangi yoldan gidersem gam yemem. Çünkü  Rasûlullah’ın mektubunu Kisrâ’ya verdim’.  Kisrâ, öfkesi dindikten sonra Şücâ’ın huzuruna  getirilmesini emretti. Şücâ arandı, fakat bulunamadı. Hîre’den Şücâ’ı istetti.  Fakat Şücâ orayı da geçmişti. Şücâ Hz. Peygamber’e gelerek durumu haber verdi,  mektubun Kisrâ tarafından yırtıldığını duyan Hz. Peygamber şöyle buyurdu: ‘Kisrâ kendi mülkünü yırttı’[2] Hz. Peygamber’in mektubu Kisrâ’ya takdim edildiğinde  Kisrâ onu okuyup yırttıktan sonra Yemen’deki genel valisi Bâzân’a şunu yazdı:  ‘Katından iki kuvvetli kişi gönder de şu Hicaz’daki  kişiyi bana getirsinler’. Bâzân bu emre uyarak Fars yazısı yazıp hesap yapan  Ebânûh isimli kahramanı yani özel hizmetkârı ile Cedd Cemîre adındaki birisini  görevlendirdi. Hz. Peygamber’e, onlarla birlikte Kisrâ’ya gitmesini yazdı.  Kahramanına da şöyle dedi:  ‘O kişiye bak, nasıl birisidir? Onunla konuş ve bana  haber getir!’ dedi. Bu iki kişi Yemen’den yola çıkıp Tâif’e geldiler. Orada  Kureyş’ten bazı tüccarlarla karşılaştılar. Bu tüccarlardan Hz. Peygamber’i  sordular. Onlar da  ‘O Medine’dedir’ dediler ve Kisrâ’nın peygamber  aleyhinde harekete geçmesi de onları sevindirdi. Şöyle dediler:  ‘Kisrâ onun için tuzak kurmuştur. Artık onun şerrinden  emin olabiliriz’.  Bu iki elçi Medine’ye vardılar ve Hz.  Peygamber’le konuştular.   ‘Kisrâ, Bâzân’a, seni kendi yanına götürmeleri  için iki kuvvetli kişi göndermesini emretmiştir. O da bizleri gönderdi; bizimle  birlikte geleceksin!’ dediler. Hz. Peygamber ‘Şimdi dinleniniz ve bana yarın geliniz!’    dedi. Ertesi gün geldiklerinde onlara şöyle dedi: ‘Allah Teâlâ Kisrâ’yı öldürdü. Şu ayın şu  gecesinde oğlu Şîreveyh’i ona musallat etti’.    Onlar da Hz. Peygamber’e   ‘Sen ne dediğini biliyor musun? Biz bu  söylediklerini Bâzân’a yazalım’ dediler. Bunun üzerine Hz. Peygamber, ‘Evet,  yazınız ve ona deyiniz ki, eğer müslüman olursa elinde bulunan Yemen arazisini  ona vereceğim’ dedi. Sonra Hz. Peygamber, kendisine daha önce hediye edilmiş ve  içinde altın ve gümüş bulunan bir kemeri de Cedd Cemîre’ye verdi. Bunlar Bâzân’a  gittiler ve hadiseyi ona anlattılar. Bâzân   ‘Allah’a and içerim ki bu bir kral sözü  değildir. Biz onun dediğinin doğru olup olmadığını dikkatle araştıracağız’ dedi.  Az bir zaman sonra Bâzân’a Şîreveyh’ten bir mektup geldi; şöyle yazıyordu:   ‘Ben Fars milleti için öfkelenerek Kisrâ’yı  öldürdüm. O, Fars’ın eşrâfını öldürüyordu. Yanında bulunan kimselerden benim  için biat al. Kisrâ’nın, kendisi için birşeyler yazmış olduğu kişiyi (Hz.  Peygamber’i) de rezil etme!’ Bâzân bu mektubu okuduktan sonra şunları söyledi:  ‘O kişi kesinlikle gönderilen bir peygamberdir’.  Böylece Bâzân müslüman oldu. Onunla birlikte Yemen’deki Farslıların hepsi  müslüman oldular.[3]  - Hz. Peygamber, Abdullah b. Huzâfe’yi, Fars  meliki Kisrâ bin Hürmüz’e gönderdi. Ve ona şöyle bir mektup yazdı: “Rahman ve rahim olan Allah’ın adıyla!  Allah’ın Rasûlü Muhammed’den, Fars’ın büyüğü  Kisrâ’ya. Selam hidâyete tâbi olup Allah ve Rasûlü’ne iman eden, Allah’tan başka  ilah bulunmayıp,O’nun ortağının olmadığına ve Muhammed’in de Allah’ın kulu ve  Rasülü olduğuna şahitlik yapanların üzerine olsun! Seni Allah’ın davetiyle davet  ediyorum. Muhakkak ki ben, Allah’ın bütün insanlara göndermiş olduğu Rasûlüyüm.  Görevim, diri olan kimseleri uyarmaktır. Ve azab kâfirlerin üzerine vaki  olacaktır. Müslüman olursan kurtulursun; eğer müslüman olmazsan ateşe tapanların  günahı senin boynunadır”.    Kisrâ bu mektubu okuduğu zaman onu parçaladı ve  ‘O benim kölem olduğu halde bunlarıı nasıl yazar?’dedi. Bundan sonra  Kisrâ, Bâzân’a bir mektup yazarak onu kendisine getirmeleri için iki kişi  görevlendirmesini emretti. Görevlendirilen bu iki kişi Hz. Peygamber’in huzuruna  geldiler. Sakallarını traş etmiş, bıyıklarını uzatmışlardı. Hz. Peygamber bundan  hoşlanmadı ve onlara ‘Azap üzerinize olsun! Böyle yapmayı size kim  öğretmiştir?’  dedi. Onlar:    ‘Bize rabbimiz (yani Kisrâ) emretmiştir’  dediler. Hz. Peygamber de ‘Benim Rabbim de bana sakalımı bırakıp  bıyıklarımı kısaltmamı emretmiştir’    dedi.[4]  - Rasûlullah (s.a.v.) peygamber olduğunda Kisrâ,  Yemen ve havalisindeki Arapların başında bulunan genel valisi Bâzân’a şu mektubu  yazdı: ‘Kulağıma geldiğine göre senin bulunduğun  mıntıkada bir kişi peygamber olduğunu iddia etmekteymiş. Ona bu işten  vazgeçmesini söyle. Aksi takdirde onu ve kavmini helak edecek bir kuvvet  gönderirim’.     Bâzân’ın elçisi Hz. Peygamber’e gelip Kisrâ’nın  bu emrini tebliğ edince, Hz. Peygamber   ‘Eğer bu benim kendiliğimden yapmış olduğum bir  iş olsaydı bırakırdım. Fakat Allah beni peygamber olarak göndermiştir’ dedi.  Elçi Hz. Peygamber’in yanında biraz durdu. Hz. Peygamber ‘Rabb’im Kisrâ’yı öldürdü. Bugünden sonra Kisrâ  yoktur. Kayser’i de öldürdü, bugünden sonra artık Kayser de yoktur’    buyurdu. O elçi Hz. Peygamber’in bunu hangi saatte, hangi gün ve ayda  söylediğini kaydetti ve sonra Bâzân’a döndü. Orada öğrendi ki Kisrâ ölmüş,  Kayser de öldürülmüştür.[5]  - Kayser’e mektup götüren Dıhyetü’l-Kelbî,  döndüğünde Hz. Peygamber’in huzuruna çıktı. Onun yanında Kisrâ’nın San’a’daki  valisinin göndermiş olduğu elçiler vardı. Kisrâ, San’a valisine bir mektup  göndererek şunları söylemişti:   ‘Senin arazinde beni dinine davet edip kabul  etmediğim takdirde kendisine cizye vermemi söyleyen birisi çıkmıştır. Ya beni  ondan kurtarırsın ya da seni öldürürüm. Veya senin hakkında şöyle şöyle  yaparım’. Bunun üzerine San’a valisi Hz. Peygamber’e 25 kişilik bir elçiler  heyeti gönderdi. İşte Dihye’nin Hz. Peygamber’in yanında gördükleri bunlardır.  Onların arkadaşı mektubu okudu. Hz. Peygamber onları onbeş gün bekletti. Onbeş  gün geçtikten sonra tekrar Hz. Peygamber’le biraraya geldiler. Hz. Peygamber  onlara şöyle dedi:   ‘Arkadaşınıza yani Bâzân’a gidiniz ve ona,  Allah’ın onun rabbini (Kisrâ’yı) bu gece öldürdüğünü söyleyiniz’. Elçiler Hz.  Peygamber’den ayrılarak San’a’ya gittiler. Hz. Peygamber’in sözlerini Bâzân’a  anlattılar. Bâzân onlara   ‘Bu geceyi iyi belleyiniz’ dedi. Sonra da  ekledi:   ‘Siz onu nasıl gördünüz? Bana anlatınız’.    ‘Vallâhi ondan daha yumuşak bir kral görmedik.  Halkının içinde geziyor, hiç bir şeyden korkmuyordu. Ne nöbetçileri vardır ve ne  de onlar, onun katında seslerini yükseltirler’. Sonra Kisrâ’nın aynı gece  öldürüldüğü haberi geldi.[6]_____________________________[1]                Buhari (Leys’den. O, Yunus’tan, o da Zühri’den, o da Ubeydullah b. Abdullah      b. Utbe, o da Abdullah b. Abbas’tan) Ravi şöyle der: Zannediyorum İbn el-Müseyyeb,      Hz. Peygamber’in onların paramparça olamarı için beddua ettiğini söyler.        [2]      Bidaye IV/269 (Abdullah b. Vehb’den. O, Yunus’tan, o da Zühri’den. Zühri de      Abdurrahman b. Abdulkari’den)[3]      İsabe I/259 (Ebu Said en-Nisaburi bunu Şerefü’l-Mustafa adlı kitabında İbn      İshak, Zühri ve Ebu Seleme b. Abdurrahman tarikiyle; Ebu Nuaym el-İsfahani      de bunu bu şekilde rivayet ediyor; ancak Cedd Cemire yerine Harhasre ismi      geçiyor). İsabe I/169 (İbn Ebi’d-Dünya’nın Delail’de bunu İbn İshak’tan      rivayet ettiği söylenir ki burada şöyle bir farklılık vardır: “Abunuh, Hz.      Peygamber’e şöyle dedi: ”Eğer emre uyup Kisra’ya gidecek olursan, sana orada      yarar sağlayacak bir mektup da verebilirim. Aksi takdirde Kisra seni ve      kavmini helak edip memleketini tahrip edecektir” “).[4]      Bidaye IV/269 (İbn Cerir’den İbn İshak ve Zeyd b. Ebi Habib tarikiyle)[5]      Heysemi VIII/287 (Taberani’den, o da Ebu Bekre’den; “Kesir b. Ziyad hariç      bunun ricali sahih hadis ricalidir. İmam Ahmed’de de hadisin bir parçası      vardır; Bezzar da böyledir”).    [6]      Heysemi V/309 (Bezzar tarikiyle Dıhye’den)          Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayatu’s-Sahabe,      Akçağ Yayınları: 1/121-125.</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)