JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Huseyni" data-source="post: 240676" data-attributes="member: 27">Cevap: 1. Bölüm - 7. FASIL: HZ. PEYGAMBER’İN HACC MEVSİMLERİNDE ARAP KABİLELERİNİ İSLÂMA DAVET ETMESHz. Peygamber’in Benî  Şeyban’ı İslâm’a Davet Etmesi -  Ali b. Ebî Talib şöyle anlatıyor:  “Allah, peygamberine kendisini Arap kabilelerine  arzetmesi emrini verdiğinde, Hz. Peygamber bu vazifeyi yapmak üzere çıktı.  Beraberinde ben ve Ebubekir Sıddık vardı. Mina’ya vardık. Böylece bir Arap  meclisine gittik. Ebubekir Sıddık önce onlara yaklaşarak selam verdi. Ebubekir  her hayr işinde ve her anda önde idi. Arap soylarını bilen bir kişiydi. Bu  kavimin hangi kabileden olduğunu onlara sordu. Onlar da Rabia kabilesinden  olduklarını söylediler. Ebubekir Sıddık  “Siz hangi Rebia’dansınız?” dedi. (Hadis uzun uzadıya  rivayet edildikten sonra devamında şu cümleler yer almaktadır): Sonra bir  meclise vardık. Sekinet ve vekar içerisindeydiler. İçlerinde bazı yaşlılar  gördük ki onların kadr u kıymetleri ve heyetleri vardı. Ebubekir Sıddık önce  gidip selâm verdi. Hz. Ali diyor ki:  “Ebubekir her hayırda ve her vakitte önde idi”. Ebubekir  onlara hangi kabileden olduklarını sordu. Onlar da şöyle cevap verdiler:   “Biz Beni Şeyban b. Sa’lebe kabilesindeniz!” Bunun  üzerine Hz. Sıddık, Rasûlullah’a bakarak  “Anam babam sana feda olsun! Bunlar kendi kabilelerinin  en azizleridir” dedi. İçlerinde Mefruk b. Amr, Hani bin Kabise, Mussenna b.  Hârise, Numan b. Şerik vardı. Aralarında Ebubekir’e en yakın olan Mefruk b.  Amr’dı. Mefruk dil ve hitab bakımından onlardan üstündü. Onun örülmüş iki saç  örgüsü vardı, göğsünün üzerine düşerlerdi. Ebubekir Sıddık’a herkesten daha  yakın oturuyordu. Ebubekir ona  “Sayınız ne kadar’?” diye sorunca şöyle cevap verdi:   “Biz binden fazlayız. Bin kişi azlıktan dolayı mağlub  olamaz” dedi. Hz. Ebu Bekir  “Sizde korunma nasıldır’?” diye sordu, o da  “Biz var kuvvetimizle korunuyoruz. Her kavmin de bir  kuvveti vardır” diye cevap verdi. Hz. Ebubekir  “Sizinle düşman arasında harp nasıldır?” dedi. Mefruk   “Biz düşmana mülaki olduğumuz zaman çok öfkeleniriz. Biz  çok öfkelendiğimiz zaman da çok şiddetli bir şekilde çarpışırız. Biz süratli  koşan atları çocuklara, silahları çok süt veren develere tercih ederiz. Yardım  Allah’ın katından gelir. Bazan biz galib geliriz, bazan bizi mağlub ederler.  Umulur ki Kureyş’in kardeşi (Rasûlü Ekrem’i kastediyor) sensin” dedi. Ebubekir  Sıddık  “Eğer bu kulağınıza gelmişse işte Allah’ın Rasûlü şu  zattır” diye Rasûlü Ekrem’e işaret etti. Mefruk  “Kulağımıza geldiği gibi o “ben Allah’ın Rasûlüyüm”  diyormuş” dedi ve Rasûlullah’a dönüp sordu:  “Ey  Kureyş’in kardeşi! Sen neye davet ediyorsun?” Bunun üzerine Rasûlü Ekrem öne  geçti, oturdu. Ebubekir kalkıp elbisesiyle onu gölgelendirdi ve Hz. Peygamber  “Sizi Allah’tan başka mabud olmadığına şahidlik etmeye  davet ediyorum. Allah birdir ve ben de Allah’ın Rasûlüyüm. Beni bağrınıza  basacaksınız, beni koruyacaksınız. Allah’ın bana emrettiklerini tebliğ edeyim  diye bana yardım edeceksiniz. Çünkü Kureyş Allah’ın dinine karşı yardımlaşmakta  bana savaş açmaktadırlar. Allah’ın Rasûlü’nü yalanladılar. Hakkı bırakıp bâtıla  sarıldılar. Allah ganî ve hamîddir”     buyurdu. Mefruk Rasûlü Ekrem’e  “Ey  Kureyş’in kardeşi! Sen neye davet ediyorsun?” diye sordu. Rasûlü Ekrem, En’am  suresinin 151-153. ayetlerini okudu. Mefruk yine sordu:  “Ey  Kureyş’in kardeşi! Sen neye davet ediyorsun? Allah’a and içerim ki senin bu  sözlerin yeryüzündeki kimselerin kelâmı değildir. Eğer onların sözlerinden  olsaydı onu tanırdık”. Bunun üzerine Hz. Peygamber Nahl suresinin 90. ayetini  okudu. Mefruk  “Ey  Kureyşli! Andolsun sen güzel ahlâka, güzel amellere davet ediyorsun. Seni  yalanlayan bir kavim yalan söylemiştir. Senin aleyhinde sırt sırta gelen bir  kavim yalan söylemiştir” dedi. Sonra Mefruk Hâni b. Kabise’yi kendisine ortak  etmek istercesine şunları söyledi:  “İşte bu Hani b. Kabise’dir. Bizim önderimizdir,  dinimizin sahibidir”. Bunun üzerine Hani, Rasûlü Ekrem’e  “Ey  Kureyş’in kardeşi! Senin sözünü dinledim. Senin sözünü tasdik ettim. Ben şu  kanaattayım ki öncesi ve sonu olmayan bir celseden dolayı senin emrinde tefekkür  etmeksizin, bizi davet ettiğin noktayı düşünmeksizin hemen dinimizi terkedip  senin dinin üzerine sana tâbi olmamız fikirde bir sapma, akıl bakımından da bir  çılgınlık olur! Netice bakımından da az düşünmek demektir. Zira sapma ancak  acelecilikle beraber meydana gelir. Bizim arkamızda bir kavim vardır. Biz  onların hakkında herhangi bir akd yapmayı sevmeyiz. Sen dönüp memleketine  gideceksin. Biz de memleketimize gideceğiz. Biz de düşüneceğiz, sen de  düşüneceksin” dedi. Bu sözlerden sonra Hani, konuşmasına Müsenna bin Halis’in  ortak olmasını istercesine  “İşte bu insan bizim şeyhimizdir ve savaşta  önderimizdir” dedi. Müsenna, Rasûlü Ekrem’e hitaben  “Ey  Kureyş’in kardeşi! Sözünü dinledim ve benimsedim. Konuştukların hoşuma gitti.  Cevabım, Hani b. Kabise’nin cevabıdır. Biz halkın üzerinde konduğu iki su  arasında bulunuyoruz. Birisi Yemame, diğeri de Semave suyudur” dedi. Rasûlü  Ekrem “Bu iki su nedir?”   diye sorunca, Musenna şöyle dedi:  “Onların biri yeryüzünün tepecikleri ve Arap  topraklarıdır. Diğeri ise Fars arazisi ve Kisra nehirleridir (yani stratejik ve  mühim bir mevkide konaklamış bulunuyoruz. Ufak bir hata bizim sonumuz olur).  Kisra bizden herhangi bir hadise çıkarmamak ve herhangi bir gâfili barındırmamak  üzere bir söz aldığı için biz o yere konmuş bulunuyoruz. Umulur ki şu bizi davet  ettiğin şey kralların hoşuna gitmeyen işlerdendir. Arap Yarımadası tarafına  düşen kısmımıza gelince, orada bir günah işleyenin günahı affolunur, özür  makbuldur. Fars memleketine gelince onun sahibinin günahı affedilmez, özrü kabul  edilmez. Eğer Arap tarafında sana yardım etmemizi istersen bunu kabul ederiz!”  Bunun üzerine Allah’ın Rasûlü şöyle buyurdu:  “Siz bana kötü bir cevap vermediniz. Zira doğruyu  söylediniz. Kesinlikle Allah’ın dini ancak bütün taraflarıyla onu koruyanlarla  kaim olur”.  Sonra Hz. Peygamber Hz. Ebubekir’in elinden tuttu ve  kalktı. Biz böylece Evs ve Hazrec’in (Medinelilerin) meclisine gittik. Bunlar  Hz. Peygamber’e biat ettikten sonra omeclisten ayrıldık. Onlar doğru ve sabırlı  kimselerdi. Allah hepsinden razı olsun. [1] -  Rasûlü Ekrem şunları söyledi: “Allah Teâlâ’nın Farslıların topraklarını ve mallarını  sizlere vermesini, kızlarının sizin cariyeleriniz ve hanımlarınız olmasını ve  buna karşılık Allah’ı tekbir ve tasdik etmeyi istemez misiniz?”   Numan bin Şerik  “Allâhümme” dedikten sonra “Ey Kureyş’in kardeşi! Sana bu  sözü veriyoruz” dedi. Bunun üzerine Hz. Peygamber Ahzab suresinin 45-46.  ayetlerini okudu ve Hz. Ebubekir’in elini tuttu. (Hz. Ali diyor ki: )  “Rasûlü Ekrem bize dönerek şöyle dedi: “Ey Ali! Arapların cahiliye dönemindeki ahlâkları ne de  güzeldi! onunla dünya hayatında insanlar birbirlerinin saldırılarına mani  olabiliyorlardı”   Sonra biz Evs ve  Hazrec’in meclisine gittik. Onlar Hz. Peygamber’e biat ettikten sonra o  meclisten ayrıldık. Onlar doğru ve sabırlı kişilerdi. Allah’ın Rasûlü, Hz.  Ebubekir’in Arap soylarını bilmesine çok memnun oldu ve bir zaman sonra Hz.  Peygamber birgün sahabîlerinin yanına çıkıp onlara şöyle dedi: “Allah’a çokça şükrediniz! Bugün Rebia’nın oğulları  (Şeyban kabilesinden olanlar) Fars ehline karşı muzaffer oldular, onların  krallarını öldürdüler, ordularının kökünü kazıdılar ve benim yüz suyu hürmetime  Cenabı Hak onlara yardım etti”   [2] -  Rebia kabilesi ile Farslar savaşa başlayıp, Kurakıl denilen Fırat nehrine yakın  olan bir yerde karşılaştıklarında Rabia kabilesi Hz. Muhammed’in ismini  kendilerine parola yaptılar, böylece bu sayede Farslara galib geldiler. [3]   _________________________       [1] Ebu Nuaym, Delail[2] Ebu Nuaym, Hakim ve Beyhaki; Bidaye, III/145, (İbn Kesir  hadisin garip olduğunu ve hadisi nübüvvetin delilleri, güzel ahlaka ilişkin  ibareler ve edebi nitelikler taşıdığı için naklettiğini  söylemektedir)[3] İbn Hacer, Feth’ul-Bari, VII/156; Hakim, Beyhaki; Ebu  Nuaym, Delail, (Hasen bir senedle İbn Abbas’tan, o da Hz. Ali’den) Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayatu’s-Sahabe, Akçağ  Yayınları: 1/85-88.</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)