JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="harp" data-source="post: 245360" data-attributes="member: 1008315">1980’lerin boğucu günleri ciddi ciddi yormaya başlamıştı. Şiddetli dalgalar arasında yolunu kaybetmi1980’lerin  boğucu günleri ciddi ciddi yormaya başlamıştı. Şiddetli dalgalar   arasında yolunu kaybetmiş bir gemi gibi sığınacak liman arıyordum.   Boş ve anlamsız tartışmalar herkesi içine çeken boğucu dalgalara  dönüşmüştü.  Bazıları Afgan cihadına tutunup bir adım ileri gitmeye ve  gündemlerini  Afganistan ile doldurmaya çalışırken, büyük bir kısmı  kısır döngü içinde bir o  yana bir bu yana gidip geliyordu.   Türkiye’de Cuma namazının kılınıp kılınmayacağı, imamların arkasında  namazın  olup olmayacağı, camilerin mescid-i dırar olup olmadığı,  tespihin hurafe olup  olmadığıyla ilgili boş tartışmalar iyiden iyiye  Müslümanların enerjilerini  tüketiyordu. Özellikle üniversite  çevrelerinde bıyığı yeni terlemiş heyecanlı  gençlerin bu tür  tartışmalara kafa üstü atlamaları işi farklı boyutlara  taşıyordu.   Müslümanca yaşamak isteyen insanlar bu boğuk ortamdan büyük  rahatsızlıklar  duyuyordu. Ancak, her tarafta aynı kısır döngü olduğu  için bunlardan kurtuluş  imkanı da görünmüyordu.   <img src="http://huseynisevda.net/Resimlerim/11ocak/numune-oncu.png" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />Bir  arayış içerisindeydim. Ülkenin birçok yerinde meşhur şahsiyetler,   kitapevleri ve dergi çevrelerine uğradığım halde aradığımı bulamamıştım.  Herkes  ortama kendisini kaptırmış, ortamın havasına göre şekillenmeye  çalışıyordu.  Ortamı kendilerine uydurma gibi ciddi bir çaba  görünmüyordu.   Son ümidim Diyarbakır’dı. Aradığım limanı burada  bulur ümidiyle Diyarbakır’a  yöneldim. Bütün bir ihtişamıyla tarihi  içinde barındıran koca şehri, Ulu Camiyi  ve kitapçıları dolaştım.  İslami şahsiyetlerle tanıştım. Diyarbakır’daki  Müslümanlar biraz daha  samimi ve içtendiler. Ancak aradığımı bulamamıştım. Son  durağın da boş  çıktığı düşüncesi yavaş yavaş zihnimi kurcalarken, bir arkadaşım   tarafından daha önce ismini duyduğum bir Müslüman’ın yanına götürüldüm.   Tanıştım. Sohbet ettim. Sözlerine kulak verdim. Tutuşmuş yüreğimin  şulelerine  adeta zemzem suyu döküyordu. Gözlerinde büyük bir  kararlılık, sözlerinde büyük  bir ciddiyet vardı. İslam’ın bizim her  şeyimiz olduğunu, her şeyimizden daha  üstün tutmamız gerektiğini, en  verimli zamanlarımızı İslam için harcamamız  gerektiğini söylüyor,  Müslümanların boş ve anlamsız gündemlerle zaman  kaybetmemeleri  gerektiğini dile getiriyordu. İslam düşmanlarının bazı fıkhi  konuları  ortaya atıp Müslümanları esas meselelerinden uzaklaştırdıklarını ve   böylece zulümlerine devam ettiklerini anlatıyordu. Örgütlendiğimiz,  İslami  hakiki manada yaşadığımız ve Müslümanlara yakışır şekilde  mücadele ettiğimiz  zaman İslam düşmanlarının suyun üzerindeki köpük  gibi dağılıp gideceğini dile  getiriyordu. Ve aradığım bütün soruların  cevabını ben sormadan bir bir  anlatıyordu.   İşte bu kararlı  duruşa, bu izzetli ve onurlu haykırışa vurulmuştum. Aradığım  hazinenin  burada olduğunu, sırtımı dayamam gereken limanın burası olduğunu   anlamıştım. Üzerimdeki sıkıntılar bir çırpıda darmadağın olmuş, anamdan  yeni  doğar gibi hafiflemiştim. Müslümanların içinde böyle büyük  şahsiyetleri  yarattığı için Allah’a şükretmiştim.   İşte bu  büyük şahsiyeti, İslam davasının numune öncüsünü ve Müslümanların Aziz   Rehberini şehadetinin 11. yılında rahmetle anıyorum…  M. Emin ÇELİK</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)