JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Huseyni" data-source="post: 250358" data-attributes="member: 27">4. FASIL: HZ.  PEYGAMBER’E YARDIM ETMEK ÜZERE BİAT EDİLMESİ   Ensar’dan Yetmiş  Kişinin Akabe Vadisinde Hz. Peygamber’e Yardım Sözü Vererek Biat Etmesi      - Câbir (r.a.) şöyle anlatıyor: Hz. Peygamber  Mekke’de on sene kaldı. Halkın evlerine Ukaz ve Mecenne panayırlarına gidiyor,  hac mevsimlerinde halkın arasına giriyor ve şunları söylüyordu:            ‘Rabb’imin  risâletini tebliğ hususunda bana kim yardımcı olmak ister? Bunun karşılığında  kendisine cennet vardır’. Fakat hiç kimse onu kabul etmiyor ve kendisine  yardım eden de çıkmıyordu. Hz. Peygamber’in kendi kavminden ve en yakınlarından  olan bazı kişiler Yemen’den veya Mudar’dan olsun dışardan gelenleri karşılayarak  onlara ‘Kureyş’in şu gencinden kendinizi sakınınız. Sakın sizi de fitneye  düşürmesin’ diye tenbih ediyorlardı. Halk parmaklarıyla kendisini gösterdiği  halde Hz. Peygamber yine de aralarına karışıyor ve onları Allah’ın dinine davet  ediyordu. Nihayet Allah Teala Medine’den bizleri ona gönderdi. Biz onu aramıza  kabul ve getirdiği şeyleri tasdik ettik. Öyle ki bizden bir kişi Hz. Peygamber’i  ziyaret ediyor ve müslüman olup Kur’an okuyordu. Sonra bu kişi Medine’ye,  ailesinin yanına döndüğünde ailesinin tamamı ona uyarak İslâm’ı kabul ediyordu.  Sonunda içinde müslüman bulunmayan hiç bir Ensar evi kalmadı. Bunlar müslüman  olduklarını açık açık söylüyorlardı. Bir gün biraraya gelerek istişâre ettik ve  ‘Hz. Peygamber’in korku içerisinde Mekke’de durup dağlarından kovulmasını daha  ne kadar süre bekleyeceğiz’ dedik. Sonra da içimizden yetmiş kişilik bir heyet  oluşturduk ve Hz. Peygamber’le görüşmek üzere hac mevsiminde Mekke’ye gittik.  Görüşme yeri olarak da Akabe deresini belirledik. Biz birer ikişer bu  kararlaştırılan yere gidiyorduk. Sonunda yetmişimiz de oraya geldi ve ‘Ey Allah’ın Rasûlü! Sana ne üzerine biat  edelim?’ dedik. Hz. Peygamber şöyle buyurdular:     ‘Sevinçli günlerinizde de üzüntülü anlarınızda  da sözümü dinleyip bana itaat edeceksiniz. Bolluk zamanında ve kıtlıkta bize  nafaka vereceksiniz. İyiliği emredip kötülükten menetmek üzere bana söz  vereceksiniz. Bana, Allah için söylemek ve bu uğurda hiç bir kınayıcının  kınamasından korkmamak üzere biat edeceksiniz. Bana yardımda bulunmanız,  memleketinize vardıktan sonra, çocuklarınızı, nefislerinizi ve ailelerinizi  nelerden koruyorsanız beni de onlardan korumanız karşılığında sizler için cennet  vardır’.     Bunun üzerine içimizde en  gencimiz olan Es’ad b. Zürâre ayağa kalkıp Hz. Peygamber’in elini tutarak  şunları söyledi: ‘Ey Medineliler! Biraz yavaş olunuz. Çünkü bizim  onu Allah’ın Rasûlü olarak tanıyıp içimize kabul etmemiz ve Medine’ye götürmemiz  bütün Arapların düşmanlığını üstümüze çekmemiz, kılıçların ısırığına razı  olmamız demektir. Fakat biz bu konuda sabır gösteren bir kavimiz. Öyleyse  peygamberimizi götürünüz. Mükâfaatınız Allah’a aittir. Eğer siz kendi  nefislerinizden korkacaksanız peygamberi götürmeyiniz ve bunu bugün söyleyiniz.  Böyle yapmanız Allah katında sizin için en güzel bir davranıştır!’ Bu sözlerini  dinlediğimizde ona şöyle dedik:      ‘Ey Es’ad! Bizden uzaklaş! Allah’a and içeriz ki  biz peygambere yapmış olduğumuz şu biatı asla bırakmayız’. Bundan sonra hep  birlikte kalkarak Hz. Peygamber’e biat ettik. O da bize şartlar koştu ve    ‘Bunlara karşılık size cennet vardır’ dedi.[1]  - Ka’b b. Mâlik şöyle anlatıyor: Akabe vadisinde  toplanmış, Hz. Peygamber’i bekliyorduk. Hz. Peygamber, amcası Abbas’la birlikte  geldi. Abbas o gün hâlâ eski dini üzerinde bulunuyordu, yani müşrikti. Ancak o,  yeğenini ilgilendiren bu önemli toplantıda hazır bulunup ona yardımcı olmak  istemişti. Hz. Peygamber oturdu. İlk söze başlayan da Hz. Abbas oldu. o şunları  söyledi: ‘Ey Hazrec kabilesi! Muhammed’in bizim hangi hanemizden olduğunu  biliyorsunuz. Biz onu bugüne kadar bizim gibi düşünenlerin şerrinden koruduk. O,  burada izzet içerisindedir. Burada kaldığı müddetçe de bir korunma çemberi  içinde olacaktır. Fakat o ille de Medine’ye gitmek ve size katılmak istiyor.  Eğer siz ona verdiğiniz sözleri yerine getirecek, onu düşmanlarından  koruyacaksanız, onu sizinle başbaşa bırakırız. Yok eğer siz onu düşmanların  eline teslim edecek, size hicret ettikten sonra onu yardımınızdan mahrum  bırakacaksanız şimdiden onu bırakınız. Çünkü o burada kavminin ve yakınlarının  koruması altında bulunmaktadır!’ Bunun üzerine biz  ‘Senin sözlerini dinledik ey Abbas! Sen ey Allah’ın  Rasûlü, biraz da sen konuş! Kendin için, Rabb’in için bizlerden ne istediğini  söyle!’ dedik. Bizim bu sözlerimizden sonra Hz. Peygamber konuşmaya başladı.  Kur’an okudu; bizleri Allah’a davet edip İslâm’a teşvik ederek şöyle buyurdu:    ‘Çocuklarınızı ve ailelerinizi kendilerinden koruduğunuz  düşmanlardan beni de korumanız şartıyla sizden biat istiyorum’. Bunun üzerine  Berâ b. Ma’rûr kalkarak Hz. Peygamber’in elinden tuttu ve şöyle dedi:      ‘Evet seni de onlara karşı koruyacağız. Seni hak  ile gönderen Allah’a yemin ederim ki çoluk-çocuğumuz ve kendi nefislerimizi  nelerden koruyorsak seni onlardan koruyacağız. Biatımızı bu şartlar dâhilinde  kabul et ey Allah’ın Rasûlü. Allah’a yemin ederim ki biz harp çocuklarıyız. Biz  bunu babalarımızdan miras olarak almışızdır’.    Berâ b. Ma’rûr bu şekilde Hz. Peygamber’le konuşurken  araya Ebu’l Heysem b. Teyyihan girdi ve o da şunları söyledi: ‘Ey Allah’ın  Rasûlü! Bizimle Medine’deki yahudiler arasında bazı bağlar, ilişkiler vardır.  Biz bu bağları koparacağız. Acaba biz bu işi yapıp da sen de gâlip gelirsen.  bizi bırakıp tekrar memleketine döner misin?’ Bu sözler üzerine Hz. Peygamber  gülümseyerek şöyle buyurdular:   ‘Benim kanım sizin kanınız; benim helal saydığım  kan sizin de helal saydığınız kandır. Ben sizdenim, siz de bendensiniz. Siz kime  savaş açarsanız ben onunla savaşırım, kiminle barış yaparsanız ben de onunla  barış yaparım!     [2]      ________________________________                       [1]      Bidaye III/159 (İmam Ahmed ile Beyhaki çeşitli yollardan rivayet      etmişlerdir); Heysemi VI/46 (Şöyle der: “Hadisi Bezzar da rivayet etmiştir.      Bu hadiste ’Allah’a yemin ederiz ki biz bu biatı bırakmayacağımız gibi bizi      bu biattan affetmesi için Hz. Peygamber’e bir teklifte de bulunmayacağız’      ibaresi vardır”).[2]      Bidaye III/159 (İbn İshak’tan).           Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayatu’s-Sahabe,      Akçağ Yayınları: 1/236-238.</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)