JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Huseyni" data-source="post: 251147" data-attributes="member: 27">Cevap: 3. Bölüm - 1. FASIL: Hz. Peygamber'in Allah'a Davet Yolunda Çekmiş Olduğu Eziyetlere Katlanma  Hz. Peygamber’in  Kureyşlilerden Çektiği Eziyetler ve Onlara Verdiği Cevap  - Hâris şöyle anlatıyor: Babamdan              ‘Şu kalabalık nedir?’ diye sordum. Bana    ‘Bunlar dinlerini terkeden ve peygamberlik  davasında bulunan bir kişinin etrafında toplanan kimselerdir!’ dedi. Kalabalığın  yanına vardığımızda, Hz. Peygamber onları Allah’ın birliğine iman etmeye davet  ediyordu. Onlar da onun davetini reddediyor, ona eziyet ediyorlardı. Bu mesele  gün ortasına kadar devam etti. Halk Hz. Peygamber’in etrafından dağıldı.  Rasûlullah’a bir kadın geldi, göğsü görünmekteydi. Kadının etinde bir desti su  ile bir mendil vardı. Suyu Hz. Peygamber’e uzattı. Hz. Peygamber suyu kadından  alarak içti ve abdest aldı. Sonra başını kaldırarak   ‘Ey kızım! O mendille göğsünü kapat. Babana  herhangi bir şey olacaktır diye korkma!’ dedi.   Bu kadın kimdir diye sordum.   ‘Zeyneb adındaki kızıdır’ dediler.[1]  - el-Ezdi şöyle anlatıyor: Cahiliye devrinde Hz.  Peygamber’i gördüm. ‘Ey nas! Lâilâheillallah deyiniz, kurtulunuz!’  diyordu. Kimisi peygamberin yüzüne tükürdü. Kimisi peygamberin üzerine toprak  serpti, kimisi de ona küfretti. Bu manzara öğleye kadar devam etti. Baktım ki  bir kız, su dolu bir desti ile peygamberin yanına geldi. Peygamber yüzünü ve  ellerini yıkadı ‘Ey kızım! Babanın başına herhangi bir şey  getireceklerinden korkma!’  dedi. Bu  kızın kim olduğunu sordum.   ‘Rasûlullah’ın kızı Zeyneb’tir’ dediler. Zeyneb  güzel bir kızdı.[2]  - Urve şöyle anlatıyor: İbnü’l-As’a   ‘Müşriklerin Hz. Peygamber’e yaptıkları en büyük  hakaret nedir?’ diye sordum. İbnü’l-As şöyle anlattı: Bir gün Hz. Peygamber Kâbe  yanındaki Hicr’de namaz kılıyordu. Ukbe b. Ebî Muayt gelip, Hz. Peygamber’in  boynuna eteğini sarıp boğazını sıktı. Bu sırada Ebubekir geldi ve onu kolundan  tutarak Hz. Peygamber’den uzaklaştırdı. Sonra ‘Rabb’im Allah’dır dediği için onu  öldürecek misiniz? Halbuki o size Rabb’inizden açık mucizeler getirmiştir’  diyerek Mü’min: 40/’8 ayetini okudu.[3]  - Amr b. As şöyle anlatıyor: Ben Kureyş’in  peygamberi öldürme girişiminde bulunduklarına şahit olmadım. Fakat bir gün Hz.  Peygamber Makam-ı İbrahim’de namaz kılarken, müşrikler onu öldürmeyi  kararlaştırdılar. Bunun üzerine Ukbe b. Ebî Muayt, Hz. Peygamber’in yanına gidip  Hz. Peygamber’in abasını boynuna dolayarak bütün gücüyle sıktı. Hz. Peygamber  dizleri üzerine düştü. Halk “öldü” diye bağırıştı. Ebubekir koşarak geldi. Hz.  Peygamber’in kollarından tutarak, onu yerden kaldırdı ve   “Rabb’im Allah’tır dediği için bir kişiyi  öldürecek misiniz?” dedi. Bunun üzerine Kureyş Hz. Peygamber’den uzaklaştı. Hz.  Peygamber namaza durdu, namazını bitirdikten sonra Kâbe’nin gölgesinde oturmakta  olan Kureyşlilerin yanına giderek “Ey Kureyş cemaatı, Muhammed’in canı elinde olan  Allah’a yemin ederim ki, ben size bu yolda kesilmek üzere gönderildim”    dedi ve eliyle boğazını gösterdi. Ebu Cehil, Hz. Peygamber’e   “Sen cahil değildin” dedi. Hz. Peygamber  “Ben şimdi de cahil değilim, fakat sen  cahillerdensin”  dedi.[4] - Urve b. Zübeyir şöyle anlatıyor: Ben Abdullah b. Amr’a  “Kureyşlilerin Hz. Peygamber’e yaptıkları en feci şey nedir?” diye sordum. Bana  “Kureyş’in ileri gelenleri Hicr’de oturuyorlardı.  Yanlarına gittim. Şöyle konuşuyorlardı: Şu adama gösterdiğiniz sabrı, hiç  kimseye göstermediniz. O bize ‘akılsız’ diyor, atalarımıza küfrediyor,  birliğimizi bozuyor, ilahlarımıza küfrediyor. Onlar böyle konuşurken Hz.  Peygamber çıkageldi. Rükn’ün karşısına gelince, Kâbe’yi tavafa başladı. Onların  yanından geçerken Peygamber’e bazı işaretler yaptılar. Hz. Peygamber’in bundan  alındığını yüzünden anladım. İkinci geçişinde de aynı şeyi yaptılar. Hz.  Peygamber hiç bir şey söylemedi. Üçüncü defa aynı şeyi yaptıklarında Hz.  Peygamber “Ey Kureyşliler, beni dinleyin. Muhammed’in canı  elinde olan Allah’a yemin ederim ki, ölüm için geldim”  dedi. Rasûlullah’ın  bu sözü onlarda çok büyük bir etki yaptı. Öyle ki sanki herkesin başında bir kuş  var da, aman uçmasın diye kıpırdamıyorlardı. Hatta Hz. Peygamber hakkında en  fazla düşmanlık güden dahi, Peygamber’e en yumuşak bir sözle  “Ey Ebû’l-Kasım, güle güle git. Sen cahil bir insan  değilsin” dedi. Hz. Peygamber de oradan ayrıldı. Ertesi gün yine toplandılar.  Ben de aralarındaydım. Bir kısmı diğerlerine  “Muhammed’in elinden çektiğimizi hatırlattınız. Size  gelen eziyetleri gündeme getirdiniz. O sizin hoşunuza gitmeyen kelimeleri size  söyleyince de onu bıraktınız”. Onlar bu durumdayken Hz. Peygamber çıkageldi. Hep  birden yerlerinden sıçrayarak Hz. Peygamber’in etrafını çevirdiler ve  “Sen misin şöyle şöyle diyen? Sen misin, dinimiz ve  ilahlarımız hakkında şunu şunu söyleyen?” dediler. Hz. Peygamber “Evet, bunları söyleyen benim”   dedi. Onlardan biri  Hz. Peygamber’in yakasına yapıştı. Ebubekir de Peygamber’i müdafaa etmek için  kalktı. Hem ağlıyor hem de “Rabb’im Allah’tır diyen bir kişiyi öldürecek  misiniz?” diyordu. Sonra Kureyş Peygamber’i bıraktı. Bu manzara, Kureyş’in  peygamberle ilgili olarak gördüğüm en şiddetli tavrı ve manzarası idi.[5] - Esma’dan  “Müşriklerin Peygamber hakkındaki en şiddetli icraatı  neydi?” diye sordular. Esma  “Müşrikler mecliste oturmuşlardı. Peygamber ve ilahları  hakkında söylediklerini müzakere ediyorlardı. Onlar bu durumdayken Peygamber  çıkageldi. Hepsi birden Peygamber’e hücum ettiler ve imdad sesleri babama kadar  ulaştı. Birisi  “Ey Ebabekir! Arkadaşına yetiş!” diye bağırdı. Babam  bizim yanımızdan çıktı -ki o zaman başında dört tane saç örgüsü vardı- ve gidip  onlara  “Azap olasıcalar. Siz, Rabb’im Allah’tır, diyen ve size  Rabb’inizden mucizeler getiren bir kişiyi öldürecek misiniz?” dedi.  Onlar o zaman Peygamber’i terkederek babama  yöneldiler. Babam eve döndüğünde o örgülerinden hangisine el atsa elinde  kalıyordu. Bunun üzerine “Ey celâl ve ikram sahibi! Sen ortaktan  münezzehsin!” deyip duruyordu.[6] - Müşrikler bir defasında Rasûlullah’ı o şekilde dövdüler  ki, Peygamber bayıldı. Ebubekir onlara  “Azap olasıcalar! ‘Rabb’im Allah’tır’ diyen bir kişiyi  öldürecek misiniz?” dedi. Onlar, Ebubekir’i kastederek  “Bu kimdir?” dediler. Bazıları buna  “Bu, deli Ebubekir’dir” diye cevap verdiler.[7]_______________________________                              [1]      Heysemi, VI/21 (Tabarani’den)[2]      Heysemi, VI/21[3]      Bidaye, III/46 (Buhari’den)[4]      Kenzü’l-Ummal, II/321; Ebu Ya’la; Tabarani[5]      Heysemi, VI/16 (İmam Ahmed’den)[6]      Heysemi, Mecma VI/17; İbn Abdilber, İstiab, II/227; Hilye, I/31.[7]      Heysemi, VI/17 (Ebu Ya’la’dan); Hakim, III/67. Bu hadisi Bezzar da riveyet      etmiştir. Fakat onda şu fazlalık vardır: Peygamber’i bırakıp, Ebubekir’e      saldırdılar.          Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayatu’s-Sahabe,      Akçağ Yayınları: 1/258-261.</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)