JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Huseyni" data-source="post: 251669" data-attributes="member: 27">12. FASIL: OSMAN  B. MA’ZUN’UN EZİYETLERE GÖĞÜS GERMESİ      - Osman b. Ma’zun, Velid b. Muğire’nin emanında  bulunuyordu ve kimse kendisine dokunmuyordu. Fakat diğer müslümanların zorluk ve  baskı altında olduklarını görünce            “Andolsun, sabah gidip akşam emin olarak evime  gelmem şirk ehlinden bir kişinin korumasıyla meydana geliyor. Halbuki benim  arkadaşlarım ve dinimin ehli eziyetlerle karşı karşıya bulunmaktadır. Onlara  isabet eden bana etmiyor Bu benim için büyük bir eksikliktir” dedi. Bunun  üzerine Osman, Velid b. Muğire’ye gidip      “Ey Eba Abdişems, senin ahdin yerine geldi. Ben  sana emanını geri veriyorum” dedi. Velid    “Bunu niçin yapıyorsun, yeğenim? Benim kavmimden  birisi sana eziyet mi ediyor?” diye sordu. Osman      “Hayır, fakat ben Allah’ın korumasına razıyım.  Allah’tan başkasına sığınmak istemiyorum” dedi. Velid    “O halde mescide gel. Orada ben seni korumama  aldığım gibi, alenen sen de benim korumamı geri ver” dedi. Osman’la Velid  mescide gittiler ve Velid, Kureyş’e    “Bu, Osman’dır. Benim korumamı bana geri  veriyor” dedi. Osman da    “Velid doğru söylüyor. onun ahdine vefa  gösterdiğini ve korumasında olan bir kimsenin de şerefli olduğunu bildim. Fakat  ben Allah’tan başkasına sığınmaktan hoşlanmıyorum. Onun için onun korumasını  geri veriyorum” dedi. Osman mescidden ayrılırken Lebib b. Rebia b. Malik  Kilabu’l Kaysi, Kureyş meclisinde oturmuş, şiir okuyordu. Osman da onlarla  beraber oturdu. Lebib    “Dikkat edilsin, Allah’tan başka herşey  batıldır” dediği zaman, Osman ona    “Doğru söyledin” dedi. Lebib    “Her nimet kesinlikle zail olup gidecektir”  dediği zaman, Osman      “Bu sefer yalan söyledin. Cennet ehlinin nimeti  zail olmaz” dedi. Lebib bin Rebia      “Ey Kureyş cemaati! Andolsun, sizinle birlikte  oturan kişi daha önce eziyet görmüyordu. Bu, ne zamandan beri sizde peydah  olmuştur?” dedi. Orada oturanlardan bir kişi, Osman’ı kastederek    “Şu sefihtir. Kendisi gibi sefih birkaç arkadaşı  daha vardır. Bizim dinimizden ayrılmışlardır. Sakın onun sözünden kırılmayasın”  dedi. Osman da ona cevab verdi. Aralarındaki münakaşa büyüdü. O kişi kalktı.  Osman’ın gözüne şiddetli bir tokat vurdu. Velid b. Mugire de Osman’ın başına  geleni görüyordu. Ona hitaben      “Yeğenim! İşte gördün. Eğer emanımı geri  vermeseydin gözün kör olmazdı. Buna ne gerek vardı” dedi. Osman da      “Allah’a yemin ederim ki, diğer sağlam gözümü de  Allah yolunda feda etmeye hazırım” dedi. Sonra      “Ben şimdi öyle bir kimsenin himayesi altındayım  ki, O senden çok daha güçlü ve kudret sahibidir” dedi ve şu şiiri okudu:     Eğer gözüm Allah yolunda    Hidayetten yoksun bir inkârcının eliyle    Kör olmuşsa, şüphe edilmesin ki,   Merhamet sahibi olan Allah, onun yerine,    Bana büyük bir mükâfât hazırlamıştır.    Ey Kavmim, O yüce merhamet sahibi,   Kimden hoşnut olursa, en mutlu kimse odur.   Siz benim hakkımda;  Satılmış, yolunu şaşırmış, akılsız da deseniz,   Ben hak peygamber olan Muhammed’in   Dini üzerindeyim ve onu terketmeyeceğim.    Benim maksadım Allah’ın rızasını kazanmaktır.   Bize zulüm ve haksızlık edenlerin hoşuna gitmese  de   Bizim dinimiz haktır, gerçek dindir.[1]   - Hz. Ali, Osman’ın gözüne isabet eden darbe  konusunda şunları söyler: (Şiir)  Acaba emniyetli olmayan bir zamanı mı hatırladın  ki mahzun olduğun halde, ağlayarak, üzülen bir kimse gibi sabahladın. Acaba  ahmak kavimleri mi hatırladın ki imana çağıranı zulümle örterler, fahiş  şeylerden sakınmazlar? Hile yapmak onlarda emniyetli olmayan bir yoldur. Görmez  misiniz, Allah onların hayrını azaltsın, biz Osman b. Ma’zun hakkında  öfkelendik. Hatırla o zamanı ki ona yumruk atarlar, hem de korkmadan gözüne  atarlar, arka arkaya ve eksik olmayan bir yumruk! Gelecekte Osman onlara, eğer  acelece ölmezse aynı şekilde misillemede bulunacaktır. Bu da aldanılmamış bir  karşılıktır.[2]      ____________________________                       [1]      Ebu Nuaym, Hilye, I/103; Heysemi, III/93, İbn İshak’tan senetsiz olarak      rivayet etmiştir. Burada şu ek vardır: Velid ona “Yeğenim, gel yine benim      himayeme gir” diye teklifte bulundu. Fakat Osman hayır diye cevap verdi.      Heysemi, VI/34.[2]      Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayatu’s-Sahabe, Akçağ Yayınları: 1/291-292.</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)