JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Huseyni" data-source="post: 251255" data-attributes="member: 27">  Bilâl’in Allah  Yolunda Çektiği Eziyetler  - Diğer müslümanlara gelince, onlara demirden  yapılmış zırhlar giydirip, sonra da kendilerini güneş altına bırakırlardı. Akşam  olduğunda elinde süngüsüyle Ebu Cehil onların yanına gelir, onlara küfreder ve  yüzlerine tükürerek azarlardı.           [1]  - Müşrikler, Bilâl’in boynuna ip takıp Mekke’nin  sokaklarında gezdirirlerdi.[2]  - Hz. Bilâl, Benî Cumah kabilesinden olan bir  kadının kölesiydi. Müşrikler onu kızgın kuma yatırarak Allah’a ortak koşmasını  isterlerdi. O da durmadan   “Ahad, Ahad” diyordu. Varaka b. Nevfel onun  yanından geçerken   “Ahad, ahad ya Bilâl” diyor ve ekliyordu:  “Andolsun, siz Bilâl’i öldürürseniz, ben onun kabrini ziyaretgâh yapacağım.”[3]  - Varaka b. Nevfel, Bilâl’e işkence edilirken  onun yanından geçiyordu. Bilâl   “Birdir, birdir” diye haykırıyordu. o da Bilâl’e  uyarak   “Evet Bilâl, ehadu’n ehad Allah’tır” diyor,  sonra da Varaka b. Nevfel, Umeyye b. Halef’e yönelerek “Allah’a yemin ederim,  eğer Bilâl’i öldürürseniz, ben de onun kabrini ziyaretgâh yapacağım” derdi.[4]  Bu durum Hz. Ebubekir bir gün oradan geçinceye  kadar devam etti. Baktı ki onlar Bilâl’e azab ediyorlar, Ümeyye’ye   “Bu fakirin hakkında Allah’tan korkmuyor musun?  Ne zamana kadar ona azab edeceksin?” dedi. Ümeyye   “Sen onu yoldan çıkardın. Öyleyse âzaptan da  kurtar” dedi. Hz. Ebubekir   “Benim siyah bir kölem var, bundan daha güçlü ve  aynı zamanda senin dinindendir. Onu sana vereyim, sen de Bilâl’i bana ver” dedi.  Ümeyye de   “Ben kabul ettim” dedi. Ebubekir de   “Öyleyse o köleyi sana verdim” dedi. Ebubekir  köleyi ona vererek Bilâl’i geri aldı ve azad etti. Ebubekir, Bilâl ile beraber  altı köle daha azat etti. Kendisi o zaman Mekke’den hicret etmemişti.[5]  - Ümeyye, tam öğle zamanı kumların kızıştığı  anda Bilâl’i çıkarıyor, onu sırt üstü Mekke kumlarına yatırıyordu. Sonra büyük  bir taş getirmelerini emrediyor, o taşı Bilâl’in göğsüne koyuyordu. Sonra ona   “Ölünceye veya Muhammed’i inkar edip Lat ve  Uzza’ya ibadet edinceye kadar böyle kalacaksın!” diyordu. Bilâl de bu  durumdayken,   “Allah birdir, bir” diye bağırıyordu. Bilâl ve  arkadaşlarının içinde bulundukları zorluklardan ve Ebubekir’in Bilâl’i azad  etmesinden, bu yüzden de Atik lakabını almasından bahsederken, Ammar b. Yasir şu  şiiri okudu:  Bilâl ve arkadaşlarına yaptıklarından ötürü,   Allah Teâlâ Atik’e hayırlar versin.  Ebu Cehil ile Fakih’e de gazab etsin.    O akşam, onların ikisi Bilâl’e   Hiç bir akıl ve vicdan sahibinin  Razı olmayacağı bir şekilde işkence ettiler.  Bilâl’in tek suçu ise, mahlukatın Rabb’ini  birlemek ve   “Rabb’im Allah’tır, beni öldürürlerse  öldürsünler.  Ben ölüm korkusuyla hiç bir zaman Allah’a ortak  koşmam.   Ey İbrahim’in, Yunus’un, Musa ve İsa’nın Rabb’i,  .  Beni bu zalimlerin elinden kurtar.  Galip oğullarından, insaf ve merhametten yoksun  olan bu adamları,   Benden sonra hiç kimseye musallat etme.”[6]____________________________          [1]      Ebu Nuaym, Hilye, s. 140[2]      Tabakat, II/166; İbn Abdilber[3]      İsabe, III/624 (Urve b. Zübeyr’den)[4]      Sahih-i Buhari’de rivayet edildiği üzere meşhur olan, Varaka b. Nevfel’in      peygamberliğin ilk yıllarında vefat etmiş olduğudur.[5]      Ebu Nuaym, Hilye, I/148 (Hişam b. Urve’den)[6]      Ebu Nuaym, Hilye, I/148 (İnb İshak’tan)          Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayatu’s-Sahabe,      Akçağ Yayınları: 1/279-280.</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)