3. Bölüm - 8. FASIL: Ammar B. Yasir ve Ailesinin Zorluklara Tahammül Etmesi

[Huseyni]

8. FASIL: AMMAR B. YASİR VE AİLESİNİN ZORLUKLARA TAHAMMÜL ETMESİ

Hz. Peygamber’in, Gördükleri İşkence Üzerine, Ammar b. Yasir ile Ailesine Müjde Vermesi

- Ammar ve ailesine işkence edilirken, Hz. Peygamber yanlarından geçti ve onlara ‘‘Ey Yasir ailesi, müjdeler olsun. Gideceğiniz yer Cennet’tir” buyurdu.[1]

- Bir ara Peygamber’le beraber Mekke’de yürüyorduk. Baktık ki Ammar ve ailesine İslâm’dan dönmeleri için güneş altında işkence ediliyordu. Ammar

“Ey Allah’ın Rasûlü, bu ne kadar böyle devam edecek?” dedi. Hz. Peygamber

“Ey Yasir ailesi! Sabrediniz. Ey Allah’ım! Yasir ailesini affet” diye dua ettikten sonra “Allah duamı kabul etti” dedi.[2]

______________________________

[1] Heysemi, IX/293; Tabarani, Hakim, Beyhaki, İbn Asakir (Cabir’den)
[2] Hakim ve İbn Asakir (Hz. Osman’dan); İmam Ahmed; Beyhaki; Begavi; Ukayli; İbn Mende; Ebu Nuaym ve başkaları da (aynı manada Hz. Osman’dan); Kenz, VII/73; İbn Sa’d, III/177 (benzer şekilde Hz. Osman’dan)
Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayatu’s-Sahabe, Akçağ Yayınları: 1/281.

 

[Huseyni]

İslâm Uğruna Şehid Olan İlk Kadın, Ammar’ın Annesi Sümeyye

- Allah’ın Rasûlü, Ammar ve ailesinin yanından geçti. Onlara Allah için işkence ediyorlardı. Onlara

“Ey Yasir ailesi, sabrediniz! Ey Yasir ailesi sabrediniz! Buluşacağımız yer Cennet’tir” dedi.[1]

- İşkence edilenler arasında Abdullah b. Yasir de vardı. Abdullah atılan bir ok ile yere düştü. Ebu Cehil, Sümeyye’yi de kalbine mızrak saplayarak öldürdü. Yasir de işkence sırasında öldü.[2]

- İslâm’da ilk şehit olan kimse, Ammar’ın annesi Sümeyye’dir. Ebu Cehil onun kalbine mızrak saplayarak öldürdü.[3]

_________________________________

[1] İmam Ahmed, Müsned, I/62; İsabe, VIII/114
[2] Kenzü’l-Ummal, (İbnü’l-Kelbi, İbn Abbas’dan)
[3] Bidaye, III/59 (Mücahid’den)
Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayatu’s-Sahabe, Akçağ Yayınları: 1/281.

 

[Huseyni]

Ammar b. Yasir’e Küfür Kelimesi Söyletilinceye Kadar İşkence Edilmesi

- Müşrikler Ammar’ı yakaladılar. Hz. Muhammed’e küfür etmedikçe ve onların mabudlarını hayırla yadetmedikçe onu bırakmadılar. Ammar Allah Rasûlü’ne geldiğinde Hz. Peygamber

“Ey Ammar ne oldu?” diye sordu. Ammar

“Ey Allah’ın Rasûlü, çok çirkin bir şey yaptım; müşrikler bana zorla putlarını övdürdüler, sana da küfrettirdiler” dedi. Hz. Peygamber

“O zaman kalbinde ne vardı?” diye sordu. Ammar

“Kalbim imân ile doluydu” dedi. Hz. Peygamber

“Eğer onlar ikinci kez sana işkence ederlerse, sen de yine aynı sözleri söyleyebilirsin” dedi.[1]

- Hz. Peygamber, Ammar’a rastladı. Ammar ağlıyordu. Hz. Peygamber Ammar’ın gözyaşlarını silerek ona

“Kafirler seni yakalayıp suya daldırdılar. Sen de onların istediğini söyledin. Eğer yine böyle yaparlarsa, sen de onlara aynı şeyleri söyleyebilirsin” dedi.[2]

- Müşrikler Ammar b. Yasir’e ateşle işkence ediyorlardı. Hz. Peygamber onun yanından geçiyordu. Eliyle onun başını okşayarak

“Ey ateş! İbrahim’e serin ve selâmet olduğun gibi Ammar’a da öyle ol” diye dua etti. Sonra “Ey Ammar, seni bâği olan bir topluluk öldürecek” dedi.[3]

_____________________________

[1] Ebu Nuaym, Hilye, I/ 140 (Ebu Ubeyde ve Muhammed b. Ammar’dan)
[2] İbn Sa’d, III/178 (Ebu Ubeyde ve Muhammed’den)
[3] İbn Sa’d, III/177 (Amr b. Meymun’dan)
Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayatu’s-Sahabe, Akçağ Yayınları: 1/281-282.

 

[teblið]

Hani derlerya adını altın harflerle yazdırdılar diye;

işte

İslam tarihinde Ammar ailesi böylesi güzellikte ve kıymette bir aile ;Okuyunca bile yürek dayanmıyor çektiklerine ;Ama onlar dayanmışlar yüreklerindeki vefa bağlılıkla.TÜM ÇİLELERE....