JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Huseyni" data-source="post: 253085" data-attributes="member: 27">  Hz. Ebubekir’in Hz.  Peygamber’le Birlikte Hicret Etmesi ve Süraka’nın Onlarla Olan Kıssası  Bera’ b. Azib şöyle anlatıyor: Hz. Ebubekir  babam Azib’den onüç dirheme bir eyer satın aldı. Ebubekir, babama              “Bera’ya söyle, eyeri evime getirsin” dedi.  Babam ise   “Hayır! Sen Rasûlullah ile birlikte çıktığında  karşılaştığın hadiseyi anlatmadan bunu yapmam” dedi. Ebubekir Hicret olayını  şöyle anlattı: Gece yola çıktık. O gün ve o gece süratle yola devam ettik. Ta  öğle oluncaya kadar... Öğle olunca da acaba bir gölgelik bulabilir miyim diye  sağa sola baktım. Bir taş gördüm. Onun yanına vardım. Baktım ki onun dar bir  gölgeliği vardır. Orayı Rasûlullah için düzelttim. Ona bir kürk serdim    “Ey Allah’ın Rasûlü! Buna dayan” dedim. Hz.  Peygamber uzandı. Sonra ben çıktım. Acaba arkamızdan bir kimse geliyor mu diye  baktım. Bir çoban gördüm. Ona kimin çobanı olduğunu sordum.   “Kureyş’ten falanca kişinin çobanıyım” deyince  onu tanıdım,   “Koyunlarında süt var mı?” diye sordum. O da  buna olumlu cevab verince, bana biraz süt sağmasını istedim. Bir koyunu  yakaladı. Koyunun memelerini toprakla güzelce temizlemesini söyledim. Böylece  yanımda bulunan bir dağarcığa biraz süt sağdı. Ben de onu getirdim, bir kaba  koydum. Altına biraz su serpmek suretiyle soğumasını sağladım. Peygamber’e  vardığımda uyanmış olduğunu gördüm,   “Ey Allah’ın Rasûlü! İç” dedim. Rasûlullah  kanıncaya kadar içti. Sonra artık yola çıkma zamanının geldiğini söyledim. Ve  böylece yola devam ettik. Kureyş ise bizi sağ ve solda arıyordu. Onlardan hiç  birisi bize yetişemedi. Yalnız Süraka b. Malik bir atın sırtında bize yetişmek  üzereydi. Ben   “Ey Allah’ın Rasûlü! Bu adam bizi arıyor, bize  yetişti” dedim. Hz. Peygamber “Üzülme! Kesinlikle Allah bizimle beraberdir”    buyurdu. Süraka bize bir veya iki mızrak boyu kadar yaklaşınca   “Ey Allah’ın Rasûlü, bu bize yetişti” dedim ve  ağladım. Hz. Peygamber niçin ağladığımı sorunca  “Allah’a yemin ederim ki, ben kendim için değil,  senin için ağlıyorum” dedim. Rasûlullah elini kaldırarak “Ey Allah’ım! Dilediğin şekilde bizi bu adamın  şerrinden koru!”  dedi. Bu duanın  hemen akabinde Süraka’nın bindiği atın ayakları biraz da sert olan yere o  şekilde battı ki atın karnı toprağa değdi. Süraka hemen attan indi ve    “Ey Muhammed! Biliyorum ki bu, senden gelmiştir.  Allah’a yalvar da beni bu felaketten kurtarsın. Allah’a and içerim, arkamdan  gelenlerin hepsini şaşırtır, onları geri döndürürüm. İşte okdanlığım! Oradan bir  ok al. Sonra develerimin ve koyunlarımın falan yerde olduklarını göreceksin ki  ne kadar ihtiyacın varsa onlardan al!” dedi. Rasûlullah “Onlara ihtiyacım yoktur”    dedi ve Süraka için dua etti. Allah Teâlâ, Süraka’yı o felaketten kurtardı. O da  arkadan gelen arkadaşlarına doğru bindi gitti. Biz de Medine’ye gelinceye kadar  yolumuza devam ettik. Halk Hz. Peygamber’i karşıladı. Yollara ve evlerin  damlarına toplandılar. Hizmetkârlar ve çocuklar koşarak  “Allahu Ekber! Allah’ın Peygamber’i geldi, Muhâmmed  geldi” diye bağırıyorlardı. Ve Medineliler Peygamber’in kime misafir olacağı  konusunda şiddetli bir münazâaya tutuştular. Rasûlullah “Ben bu gece dedem Abdulmuttalib’in dayıları  olan Benî Neccar kabilesine misafir olacağım. Onları bununla şereflendirmek  istiyorum”  dedi. Ertesi gün Hz.  Peygamber neresi emredilmişse oraya gitti.[1]_________________________________                              [1]      Bidaye, III/187-188 (İmam Ahmed’den); Hadisi İbn Ebi Şeybe, İbn Sa’d, İbn      Huzeyme, Buhari, Müslim de rivayet etmiştir.          Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayatu’s-Sahabe,      Akçağ Yayınları: 1/327-329.</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)