JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Huseyni" data-source="post: 253734" data-attributes="member: 27">  Hz. Peygamber’in  Kızı Zeyneb’in Hicret Etmesi; Yolda Çekmiş Olduğu Zahmetlerden Dolayı Hz.  Peygamber’in Kendisini Övmesi  Hz. Zeynep şöyle anlatıyor: Ben hicret için  gerekli hazırlıkları yaparken Ebu Süfyan’ın hanımı Hind binti Utbe gelerek              “Ey Muhammed’in kızı! Duyduğuma göre babanın  bulunduğu yere gitmek istiyormuşsun?” dedi. Ben de   “Hayır, böyle bir niyetim yoktur” dedim. Hind  ise   “Ey amcamın kızı! Benden saklama! Çünkü yolda  sana lazım olacak şeylerin hepsi bende var ve sana verebilirim. Erkekler  arasındaki düşmanlıklar kadınların arasına girmemelidir” dedi. Kanaatime göre  Hind bunları gerçekten de yerine getirmek için söylüyordu. Fakat ben korktuğum  için gerçeği söyleyemedim.  Bundan sonrasını İbn İshak’tan dinleyelim:  Zeynep yol hazırlıklarını tamamladı. Bundan sonra kayın birâderi Kinâne b. Rebi’  bir deve getirerek Zeyneb’i ona bindirdi. Yayını ve oklarını da yanına alarak  gündüz gözüyle Mekke’den çıktılar. Zeynep devenin üzerinde bir hevdec  içerisindeydi; Kinâne ise deveyi çekiyordu. Bunu gören Kureyşlilerden bazıları  onların peşine düştüler ve Zîtuvâ denilen yerde onlara yetiştiler. İlk yetişen  kişi Hebbâr b. el-Esved el-Fihrî idi. Bu kişi mızrağıyla hevdecde oturmakta olan  Zeyneb’e saldırdı. Denildiğine göre Hz. Zeynep o sırada hamile idi. Bu saldırı  esnasında da çocuğunu düşürmüştür. Bunun üzerine Zeyneb’in kayın biraderi yere  diz çöküp sadağındaki okları çıkararak şöyle dedi:   “Allah’a yemin ederim ki içinizden biri bize  yaklaşacak olursa onu bu okla öldüreceğim!” Bu tehdit üzerine Kureyşliler geri  çekildiler. Daha sonra ebu Süfyan, bir grup Kureyşliyle birlikte tekrar geldi ve   “Ey kişi! Okunu bırak da seninle biraz  konuşalım!” dedi. Kinâne de bunu kabul etti. Ebu Süfyan, Kinâne’nin yanına  gelerek şunları söyledi:   “Sen bu işi güpegündüz yapmayacaktın. Çünkü  bizim başımıza gelen belayı (Bedir hadisesini) ve Muhammed’in elinden neler  çektiğimizi biliyorsun. Halkımızı senin Muhammed’in kızını bu şekilde açıktan  açığa götürmeni bizim beceriksizliğimize ve zayıflığımıza yoracaklardır. Hayatım  üstüne yemin ederim ki bizim Zeyneb’i babasına gitmekten alıkoymak gibi bir  niyetimiz yoktur. Aynı şekilde ondan intikam almayı da düşünmüyoruz. Ancak sen  onu tekrar Mekke’ye götür; sesler kesilip gece bastırdıktan sonra gizlice  Mekke’den çıkarır, babasının yanına götürürsün. Halk da bizim sizi  engellediğimize inanır. Böylece Kinâne ile Zeynep geri döndüler ve  kararlaştırıldığı gibi gece yarısı yola çıkarak Medine’ye vardılar.[1]   - Bir kişi Hz. Peygamber’in kızı Zeyneb’i  babasına götürmek üzere Mekke’den çıkardı. Fakat Kureyş’ten iki kişi peşlerine  düşerek onlara yetiştiler. Kavga çıktı ve sonunda Kureyşliler üstün geldi.  Zeyneb’i de itip kakaladılar. Zeynep bir taşın üzerine düştü. Kendisi hamile  idi, bu düşüşün etkisiyle çocuğunu düşürdü. Onu alıp Ebu Süfyan’a götürdüler.  Olayı duyan Benî Hâşim kadınları geldiler; Ebu Süfyan da Zeyneb’i onlara teslim  etti. Daha sonra Hz. Zeyneb muhacir olarak Medine’ye geldi. Fakat o hastalık ve  sıkıntıyı hiç bir zaman atlatamadı. Sonunda da hastalıktan vefat etti. Sahabeler  onun şehit olduğunu söylediler.[2]  - Hz. Peygamber Mekke’den Medine’ye hicret  ettikten bir süre sonra kızı Zeyneb de Medine’ye gitmek üzere kayın birâderi  Kinâne veya onun oğlu ile birlikte Mekke’den yola çıktı. Kureyşliler onların  arkasından adam yolladılar. Hebbâr b. el-Esved onlara yetişerek mızrağıyla  Zeyneb’in üzerinde bulunduğu deveye vurmaya başladı. Sonunda Zeyneb deveden  düşerek çocuğunu düşürdü. Bundan sonra Zeyneb birçok hastalık ve sıkıntılara  katlanmak zorunda kaldı. Bu olay Hâşimoğulları ile Benî Ümeyye arasında bir  kavgaya neden oldu. Benî Ümeyye   “Zeyneb’in bizim yanımızda kalması gerekir.  Çünkü o amcamız Ebu’l-As’ın gelinidir” dediler. Bunun üzerine Zeyneb Hind binti  Utbe b. Rabîa’nın yanında kalmaya mecbur edildi. Hind ona   “Bütün bunlar senin babanın yüzünden oluyor”  derdi.  Sonunda bir gün Hz. Peygamber Zeyd’i çağırtarak “Mekke’ye gidip Zeyneb’i getirebilir misin?”    diye sordular. Zeyd   “Evet ey Allah’ın Rasûlü!” deyince Hz. Peygamber  yüzüğünü Zeyd’e vererek “Bunu Zeyneb’e ver!”    dedi. Bunun üzerine Zeyd Mekke’ye doğru yola çıktı. Daima yavaş yavaş ve  ihtiyatlı bir şekilde ilerliyordu. Nihayet bir çobana rastladı. Ona   “Sen kimin çobanısın?” diye sordu. Çoban    “Ebu’l-As’ın” diye cevap verdi. Zeyd   “Peki bu koyunlar kimindir?” dedi. Çoban da   “Onlar Muhammed’in kızı Zeyneb’e aittir” dedi.  Biraz konuştuktan sonra Zeyd ona   “Sana, Zeyneb’e ait birşey versem bunu hiç  kimseye söylemeyeceğine dair söz verir misin?” dedi. Çobanın söz vermesi üzerine  Zeyd Hz. Peygamber’in yüzüğünü Zeyneb’e verilmek üzere ona verdi. Yüzüğü alan  Zeyneb onu tanıyarak çobana   “Bu yüzüğü sana kim verdi?” diye sordu. O da   “Bir kişi!” dedi. Zeyneb bu kez de   “Onu nerede bıraktın?” diye sorunca çoban    “Falan yerdeydi” dedi. Böylece Hz. Zeyneb gece  bastırınca Zeyd’in bulunduğu yere gitti. Zeyd   “Haydi, bin önüme de gidelim!” deyince Zeyneb   “Hayır, sen benim önüme bin!” dedi. Böylece Zeyd  önde Zeyneb de arkada olmak üzere Medine’ye vardılar. Hz. Peygamber “Zeyneb kızlarımın en hayırlısıdır. O benim  yolumda birçok musibete katlanmıştır”    buyurdu. Hz. Peygamber’in bu sözlerini Urve b. Zübeyr bazı kimselere söyledi.  Bunun üzerine Hz. Hüseyin’in oğlu Ali Zeynel Âbidin Urve’ye giderek   “Sen naklettiğin bu hadisle Hz. Fâtma’nın  hakkını eksiltip ketmediyorsun!” dedi. Urve de   “Allah’a yemin ederim ki doğu ile batı  arasındakiler bana verilmiş olsa yine de Hz. Fâtımâ’nın herhangi bir hakkını  ketmedip eksiltmeye gönlüm razı olmaz. Bugünden sonra artık bu hadisi hiç  kimseye söylemeyeceğim!” diye söz verdi.[3]_______________________________                               [1]      Bidaye III/330 (İbn İshak’tan).[2]      Heysemi IX/216 (Taberani, Urve b. Zübeyr’den).[3]      Heysemi IX/213 (Taberani, Kebir’inde Hz. Aişe’den. Ayrıca Heysemi bu hadisi      Bezzar’ın da rivayet ettiğini zikretmektedir).          Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayatu’s-Sahabe,      Akçağ Yayınları: 1/357-359.</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)