JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Huseyni" data-source="post: 254499" data-attributes="member: 27">Cevap: 6. Bölüm - 1. FASIL: Hz. Peygamber'in Ashâbını Cihada ve Bu Uğurda Mallarını İnfaka Teşvik Et  Ashâbın Tebük  Savaşında İnfakta Bulunmaları  - Hz. Peygamber müslümanları cihada teşvik edip  onlara sadaka vermelerini emretti. Müslümanlar güçleri yettiğince infakta  bulundular. Ancak ilk sadakayı getiren Ebubekir Sıddîk olmuştur. O tüm malı olan  dörtbin dirhemi verdi. Bunun üzerine Hz. Peygamber ona ailesi için birşey  bırakıp bırakmadığını sordu. O da              “Allah ve Rasûlünü bıraktım!” dedi. Daha sonra  da Hz. Ömer malının yarısını getirdi. Hz. Peygamber ona da “Ailene birşey  bıraktın mı?” diye sordu. O ise   “Evet, malımın yarısını getirdim; diğer yarısını  ise onlara bıraktım” dedi. Sonra Hz. Ebubekir’in malının tamamını getirdiğini  işitince de   “Onunla yarıştığımız bütün hayır işlerinde o  beni geçmiştir” dedi. Abbas b. Abdulmuttalib ile Talhâ b. Ubeydillah da  sadakalarını getirdiler. Bunlardan sonra da Abdurrahman b. Avf ikiyüz ukiyye  verdi. Sa’d b. Übâde ile Muhammed bin Mesleme de Hz. Peygamber’e mal getirdiler.  Âsım b. Adiyy doksan deve yükü hurma getirdi. Hz. Osman ise ordunun üçte  birisini teçhiz eyledi. Bu şekilde Hz. Osman herkesten fazla infakta bulunmuş  oldu. Hatta onun yardımından sonra ordunun hiç bir ihtiyacı kalmamıştır denilse  yalan olmazdı. Çünkü çuval dikmek için kullanılan çuvaldız ve biz’lere varıncaya  kadar temin etmişti. O gün Hz. Peygamber onun hakkında şöyle demişti:  “Osman bundan sonra ne yapsa kendisine zarar  vermez”.    Hz. Peygamber müslümanların zenginlerini hayra  ve iyiliğe teşvik ettiler. Onlar da bu hususta yalnızca Allah’ın rızasını  gözettiler. Bunların dışında durumu en zayıf olanları bile bir deve getiriyor;  bunu iki kişiye vererek   “Bu ikinize aittir; artık nöbetleşe binersiniz”  diyorlardı. Bazıları da bir fakirin tüm masraflarını kendi üzerine alıyordu.  Hatta kadınlar bile güçleri oranında bu hayır yarışında yerlerini alıyorlardı.  Bakınız bu hususta Ümmü Sinan el-Eslemiyye neler anlatıyor:   “Hz. Âişe’nin evinde, Hz. Peygamber’in önüne  serilmiş bir yaygı gördüm. Üzeri müslüman kadınların bu gazve için hediye etmiş  oldukları eşyalarla doluydu. Bunlar arasında fildişinden ve altından yapılmış  bilezikler, halhallar, küpeler ve yüzükler görülüyordu. Halbuki halk o sıralarda  büyük bir sıkıntı içerisindeydi. Çünkü mevsim henüz meyvelerin yetişme  mevsimiydi. Hava çok sıcak olup halk gölgeliklerden çıkmak istemiyordu. İnsanlar  bu savaşa yanaşmıyor ve buna cân u gönülden razı olamıyorlardı. Bunun üzerine Hz.  Peygamber işe el koydu ve meseleye ciddiyetle eğildi. Ordugahını Seniyyetü’l-Vedâ  denilen yere kurdurdu. Halk isimlerinin yazılamayacağı kadar çoktu. Bu yüzden de  yazmak mümkün olmadı. Eğer haklarında vahiy inmesi korkusu olmasaydı birçok  kişinin kaçıp gizlenmesi oldukça kolaydı”.  Hz. Peygamber bütün hazırlıkları tamamlayıp  ordusuyla birlikte yola çıktılar. Sibâ’ b. Urfuta el-Gıfârî’yi (Bir rivâyete  göre de Muhanımed b. Mesleme’yi) de Medine’de vekil olarak bıraktılar. Hz.  Peygamber yola çıkmadan önce müslümanlara “Yanınıza çok sayıda ayakkabı alınız; çünkü  insan ayağında ayakkabı olduğu sürece yaya sayılmaz”    buyurdular. Ordu yola çıktığı zaman Abdullah b. Übeyy ile diğer münafıklar  ayrılarak gitmekten vazgeçtiler. Abdullah b. Übeyy reisleri olduğu münafıklara   “Muhammed bu sıkıntılı haliyle uzun bir  yolculuğu göze alarak Rumlarla savaşmaya gidiyor. O altından kalkamayacağı  birşeye kalkışıyor. Muhammed galiba onlarla savaşmayı bir oyun zannediyor. Yemin  ederim ki Muhammed’in ve adamlarının esir alınıp iplerle bağlandığını görür gibi  oluyorum” dedi.  Münafıklar bunları müslümanların morallerini  bozup onları gevşekliğe sevketmek için söylüyorlardı. Hz. Peygamber, Seniyyetü’l-Vedâ’dan  Tebük’e doğru hareket edildiğinde bayraklar ve sancaklar bağlattı. En büyük  sancağı Ebubekir Sıddîk’a, en büyük bayrağı ise Zübeyr b. Avvam’a verdi. Evs  kabilesinin sancağını Üseyd b. Hudayr’a, Hazrec’inkini ise Ebu Dücâne’ye (Başka  bir rivâyette de Hübab b. Münzir’e) verdi. (Allah hepsinden razı olsun). Ordunun  mevcudu otuzbinkişiydi. Beraberlerinde de onbin at vardı. Ensar’ın her bir  ailesi için bir bayrak ve bir sancak bağlanmasını emretti. Ayrıca diğer Arap  kabilelerinin de birer bayrak ve sancakları vardı.[1]_____________________________                                        [1]      Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayatu’s-Sahabe, Akçağ Yayınları: 1/410-412</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)