JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Huseyni" data-source="post: 256112" data-attributes="member: 27">6. Bölüm - 15. FASIL: Fitneyi Kökünden Kazımak İçin Süratle Allah Yolunda Savaşa Çıkmak  15. FASIL: FİTNEYİ  KÖKÜNDEN KAZIMAK İÇİN SÜRATLE ALLAH YOLUNDA SAVAŞA ÇlKMAK  Müreysi Savaşı’nın  Hikayesi        - Biz bir gazada bulunuyorduk. Muhacirlerden bir  kişi bir ensarinin kıçına vurdu. Ensari              “Ey Ensarlar!” diye bağırdı. Muhacir olan kişi  de      “Ey muhacirler” diye bağırdı. Rasûlullah bu sözü  işitti ve    “Yine cahiliye davasını yenilemek mi istiyor  sunuz?”     dedi. Onlar   “Ey Allah’ın Rasûlü! Muhacirlerden bir kişi  ensardan bir kişinin kıçına vurdu” dediler. Hz. Peygamber    “Bu cahiliye davasını bırakınız. Bu murdar bir  şeydir”     diyerek olayın büyümesini  engelledi. Bunu, Abdullah b. Ubey duydu ve   “Demek muhacirler böyle yaptı? Hele bir  Medine’ye dönelim, andolsun, güçlü ve şerefli olan, hor ve zelil olanı oradan  çıkaracaktır” dedi. Bu söz Hz. Peygamberin kulağına gelince Hz. Ömer      “Ey Allah’ın Rasûlü! Bırak da bu münafığın  boynunu vurayım!” dedi. Hz. Peygamber    “Onun yakasını bırak. Halk, Muhammed  arkadaşlarını öldürüyor demesinler”       dedi. O sırada ensar sayıca muhacirlerden fazlaydı. Sonra muhacirler ensardan  daha fazla oldu.[1]   - Allah’ın Rasûlü, Mureysî seferine çıktı. Bu  esnada Halid b.Velid’i göndererek Kafau’l-Müşellel’ dağı ile deniz arasında  bulunan menat isimli putu yıktırdı. Bu savaşta birisi muhacirlerden, öbürü de  ensarın anlaşmalısı olan Behziy kabilesinden iki kişi kavga ettiler.  Muhacirlerden olan kişi El Behziy kabilesinden olan kişiye galip geldi. Mağlub  olan kişi   “Ey ensar gurubu” diye imdad istedi. Ensardan  bazı kimseler onun yardımına koştular. Ve muhacir olan da      “ey muhacirler gurubu” diye muhacirlerden imdad  istedi. Muhacirlerden bazı kimseler de ona yardım ettiler. Hatta bunların  yardımına koşan ensarlı ve muhacirlerin arasında biraz da kavga oldu. Sonra  aralarına girildi. Her münafık veya kalbinde biraz hastalık olan herkes hemen  Abdullah b. Ubey b. Selül’e geldiler. Onun yanına gidenler İbn Selül’e      “Bir zamanlar senden bir şeyler umulurdu.  Şimdiyse sen ne zarar verebilir, ne de yarar sağlayabilirsin. Görüyorsun ki, şu  geniş gömlekliler bize karşı nasıl da birbirlerini tutuyorlar” dediler.  Münafıklar her hicret edene “geniş gömlekli” derlerdi. Allah düşmanı Abdullah b.  Übey       “Allah’a yemin ederim ki “Eğer biz Medine’ye  dönersek kesirlikle en aziz olan, en zelil olanı Medine’den çıkartacaktır” dedi.  Münafıklardan olan Malik b. Dahşen de    “Ben size, Rasulûllahın yanındakilere nafaka  vermeyiniz ki dağılsınlar! demedim mi?” dedi. Bu sözler Hz. Ömer’in kulağına  gidince, Rasûlullah’a      “Ey Allah’ın Rasûlü! Bu halkı fitneye sokan kişi  için bana izin ver de onun boynunu vurayım!” dedi. Hz. Peygamber, Hz. Ömer’e      “Eğer sana onu öldür dersem onu öldürecek misin?  deyince Hz. Ömer    “Evet, Allah’a yemin ederim ki, onu öldürme izni  verirsen onun boynunu vururum” dedi. Hz. Peygamber Hz. Ömer’e oturmasını  söyledi. Bu esnada Benî Eşhel’in kahramanı ve ensardan olan Useyd b. Hudeyr  Rasûlullah’a geldi ve      “Ey Allah’ın Rasûlü! Şu kişi hakkında bana izin  ver de İnsanları fitneye düşüren bu adamın boynunu vurayım” dedi. Hz. Peygamber      “Eğer emredersem onu öldürecek misin?” diye  sorunca, Useyd      “Evet, Allah’a yemin ederim eğer bana emredersen  onu kılıcımla kulak memelerinin altından vurup öldürürüm” dedi. Hz. Peygamber  ona da oturmasını söyledi ve orduya hareket emrini verip günün en şiddetli  sıcağında yola çıktı. Peygamber o gün o gece devam etti. Ertesi gün de güneş  kızışıncaya kadar devam etti, sonra konakladı. Sonra halkı tekrar sıcakta yola  çıkardı ve Kafau’l-Müşellel denilen dağın arkasında üç gün böylece sabahlara  kadar yürüyüşe devam etti. Hz. Peygamber Medine’ye vardığında, Hz. Ömer’i  huzuruna davet ederek      “Ey Ömer! Eğer onun öldürülmesini emretseydim  sen gerçekten onu öldürür müydün?” dedi. Hz. Ömer buna      “Evet” dedi. Hz. Peygamber:    Allah’a yemin ederim ki, eğer sen o gün, o  kişiyi öldürseydin, bugün onu öldürmeyi emredersem onu derhal öldürecek  kimseleri öfkelendirmiş olurdun. Ve halk da “Muhammed arkadaşlarına musallat  olmuş, onları yavaş yavaş öldürüyor” diyecekti. Allah Teâlâ o zaman şu ayetleri  indirdi:   “Onlar o kimselerdir ki Rasûlullahın  yanındakilere bir şey infak etmeyiniz ki dağılsınlar, diyorlardı. Halbuki  göklerin ve yerin hazineleri Allah’ındır. Fakat münafıklar bunu anlamazlar.  Onlar “eğer Medine’ye bir dönersek andolsun bizden en güçlü ve şerefli olan, en  zayıfı mutlaka oradan çıkaracaktır” diyorlar. Halbuki güç ve kuvvet Allah’ın,  peygamberinin ve müminlerindir. Fakat münafıklar bilmezler”       (Munafikûn: 63/7-8)[2]       _______________________________                         [1]      İbn Kesir Tefsiri, IV/370 (Buhari’den).[2]      İbn Kesir Tefsiri, IV/372, İbn İshak’ın rivayetinde şu ilave vardır: Sonra      Hz. Peygamber orduyu o gün akşama kadar yürüttü. Yürüyüşe sabaha kadar da      devam ettirdi. Ertesi gün güneş onlara eziyet vermeye başlayınca konakladı.      Asker o kadar yorulmuştu ki, ayakları yere değer değmez uykuya daldılar. Hz.      Peygamber bunları önceki günün olayını unutturmak için yaptı.           Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayatu’s-Sahabe,      Akçağ Yayınları: 1/462-463 </blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)