JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Huseyni" data-source="post: 255056" data-attributes="member: 27">  Ebu Hayseme’nin  Dünya Nimetlerini Terkederek Allah Yolunda Savaşa Katılması  - Ebu Hayseme, Hz. Peygamber Tebük savaşına  gittikten birkaç gün sonra sıcak bir günde ailesinin yanına gitti. Bostanında  iki gölgelik gördü. İki hanımından her birisi bir gölgelikteydi. Her birisi  gölgeliğine su serpmişti. Ve Hayseme için soğuk su hazırlanmıştı. Ona yemek de  hazırlamışlardı. Bostana girdiğinde gölgeliğin kapısında durdu. İki hanımına ve  onların kendisi için hazırladıklarına bakınca “Rasûlullah güneşin önünde,  hararete maruzdur; Ebu Hayseme ise serin bir gölgelikte güzel bir kadının  yanındadır. Bu, adalet değildir” dedikten sonra “Allah’a yemin ederim ki,  hiçbirinizin gölgeliğine girmeyeceğim ve Resûlullah’a yetişinceye kadar da  gideceğim” dedi. “Bana azık hazırlayın” diye ilave etti. Onlar da azık için  hazırlık yaptılar. Sonra devesine varıp yükünü ona yükledi ve sonra da  Rasûlullahın arkasını takiben yola çıktı. Hz. Peygamber, Tebük’teyken ona  yetişti. Ebu Hayseme’ye yolda Umeyr b. Vehb el Cumahi de yetişmişti. O da  Rasûlullahın yanına gitmek istiyordu. İkisi arkadaş oldular. Ta ki Tebük’e  yaklaştıklarında, Ebu Hayseme, Umeyr b. Vehb’e              “Benim bir günahım vardır. Biraz geride  kalırsan, Rasûlullah’a tek başıma varırsam senin hiçbir zararın olmaz” dedi.  Umeyr onun teklifini kabul etti. Ebu Hayseme, Hz. Peygambere yaklaştığında,  Rasûlullah, Tebük’te konaklamıştı,   “Yolda yönelip gelen bir süvari vardır” dediler.  Hz. Peygamber   “O Ebu Hayseme’dir” dedi. Onlar da   “Ey Allah’ın Rasûlü! andolsun, o, Ebu  Hayseme’dir” dediler. Ebu Hayseme devesinden indikten sonra Rasûlullaha  yönelerek selâm verdi. Hz. Peygamber ona   “Ey Eba Hayseme!. Sen helâk olmaya yaklaştın”  dedi. Sonra Ebu Hayseme hadiseyi Rasûlullaha anlatınca Bu sefer Rasûlullah onun  için güzel şeyler söyledi ve dua etti.[1]  - Sa’d b. Hayseme şöyle anlatıyor: Hz.  Peygamberle beraber Tebük seferine çıkmamıştım. Bahçeye gittiğimde, karımın  serinletmek için bahçedeki gölgeliğe su serpmiş olduğunu gördüm. Bunun üzerine   “Bu insaf değildir; Allah’ın Rasûlü kızgın  güneşin altında, sıcak su içerek savaşsın da, ben serin gölgelerde oturup keyif  yapayım” ve hemen heybeme biraz hurma koyup, devenin sırtına yükledim ve yola  çıktım. Karım bana   “Ey Eba Hayseme, nereye gidiyorsun?” dedi. Ben  de   “Hz. Peygamber’in yanına gideceğim” dedim. Yolda  Umeyr b. Vehb’e rastladım. Ona  “Ey Umeyr, sen cesaretli bir kişisin. Senin de  Hz. Peygambere gittiğini biliyorum. Fakat ben günahkâr bir insanım. Benden biraz  geride kal da, Hz. Peygamberle başbaşa görüşeyim” dedim. Bunun üzerine Umeyr  biraz geride kaldı. Orduya yaklaştığımda Hz. Peygamber “İnşallah bu gelen Ebu Hayseme’dir”    dedi. Yanına varınca   “Ey Allah’ın  Rasülû nerdeyse helâk oluyordum” dedim ve ona olanları anlattım. Hz. Peygamber  bana güzel şeyler söyledi ve dua etti.[2]_______________________________[1]      İbn İshak.                 [2]      Mecma, VI/192 (Taberani’den).          Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayatu’s-Sahabe,      Akçağ Yayınları: 1/448-449</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)