JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Zuhr" data-source="post: 141457" data-attributes="member: 8625">Bismillahirrahmanirrahimelimizin yetişmediği her işimizde ve aslında elimiz hiçbir şeye yetişemeyecek kadar kısa olduğu içinher işimizde Rabbimize koşuyoruzfarkında olarak veya olmayarak bir sürü hatalar yapıyoruz, yaptığımız her hatanın özrünü de yine Rabbimize sunuyoruzyaptığımız yanlışın farkına vardığımızı aslında kendi kendimize kötülük etiğimizi fark ettiğimizde yine özür dileyeceğimiz yardımını isteyeceğimiz kapıRabbı Rahim-i Hakim’in Rahmet kapısı oluyorO’nun merhametini celp edebilmekdualarımıza icabet etmesine vesile sunabilmek içinhatalarımızı kusurlarımızı itiraf ediyorO’ndan yardım diliyoruzüstadımız birinci lem’a da Hz. Yunus Aleyhisselam’ın münacatını anlatıyor ve hatanın farkına varıp özür dilemenin,kendi aczimizi anlayıp Rabbimizin bütün kusurlardan münezzeh oluşunu fark, kabul ve itiraf etmenin ehemmiyetini vurguluyorelbet daha çok anlamlar, hikmetler gizli o satırların arasındabiz bu anlam deryasından hissemize düşen katreleribu akşam paylaşıp nasiplenmeyi umalım      Birinci Lem’a     HAZRET-İ YUNUS ibni Mettâ Alâ Nebiyyinâ ve Aleyhissalâtü Vesselâmın münâcâtı,   en azîm bir münâcattır ve en mühim bir vesile-i icabe-i duadır.   Hazret-i Yunus Aleyhisselâmın kıssa-i meşhuresinin hülâsası:   Denize atılmış, büyük bir balık onu yutmuş.   Deniz fırtınalı ve gece dağdağalı ve karanlık   ve her taraftan ümit kesik bir vaziyette,   münâcâtı, ona sür’aten vasıta-i necat olmuştur.   kısacık bir özetle bu güzide peygamberin kıssasını hatırlayalım;Hz.Yunus Aleyhisselam tebliğini yapar fakat halk onun izinden gitmez, isyanda ve küfürde devam ederbunu üzerine üzerlerine bir felaket gönderilecektirHz.Yunus Aleyhisselam bu felaketten kurtarılacaktır ancak kendisi –estağfirullah- Rabbimizden gidebilirsin iznini beklemeden gemiyle denize açılır,Hz Yunus Aleykum Selam ve Rahmetullahi ve Berekatuhu Ebeden Daimen gitmesindeki asıl etken kavminin inkârda ısrar etmesive onların inanmayacağını inkarlarından dönmeyeceğinden dolayı kavmini terk ederancak nefsini dinlemek ve bunun sonucunda başa gelecek musibetlere bir örnek teşkil ettirilmek üzerebu mübarek peygamberin de başına bir sürü musibet getirilirhava bozulur, deniz kabarırgemi rotasını tutturamaz ila ahir.bu musibetlerden kurtulmanın, musibetleri celb eden kişinin gemiden uzaklaştırılması gerektiği düşünülürve bu kişiyi bulmak için kura çekilir,ard arda çekilen kuralar hep hz. Yunus as ı işaret ederve Hz. Yunus as. denize atılır ve denizde bir balık Yunus as ı yutar ..mübarek peygamber bu olaylar silsilesinin sebebini anlayınca Rabbine iltica eder ve münâcâtını sunar;       Şu münâcâtın sırr-ı azîmi şudur ki:   O vaziyette esbab bilkülliye sukut etti.   Çünkü o halde ona necat verecek öyle bir Zat lâzım ki,   hükmü hem balığa,   hem denize,   hem geceye,   hem cevv-i semâya geçebilsin.   Çünkü onun aleyhinde gece, deniz   ve hût ittifak etmişler.   Bu üçünü birden emrine musahhar eden bir Zat   onu sahil-i selâmete çıkarabilir.   Eğer bütün halk onun hizmetkârı ve yardımcısı olsaydılar,   yine beş para faydaları olmazdı   En’âm Sûresi 17. ayette RabbimizوَإِنْيَمْسَسْكَاللَّهُبِضُرٍّفَلَاكَاشِفَلَهُإِلَّاهُوَۖوَإِنْيَمْسَسْكَبِخَيْرٍفَهُوَعَلَىٰكُلِّشَيْءٍقَدِيرٌVe in yemseskellâhu bi durrin fe lâ kâşife lehu illâ huve, ve in yemseske bi hayrın fe huve alâ kulli şey’in kadîr(kadîrun).Eğer Allah sana bir zarar dokundurursa, o taktirde onu, O'ndan başka giderecek yoktur. Sana bir hayır dokundurursa, artık O, herşeye kaadirdir.buyurmaktadır;   yine Yûnus Sûresi 107. ayet; وَإِنْيَمْسَسْكَاللَّهُبِضُرٍّفَلَاكَاشِفَلَهُإِلَّاهُوَۖوَإِنْيُرِدْكَبِخَيْرٍفَلَارَادَّلِفَضْلِهِۚيُصِيبُبِهِمَنْيَشَاءُمِنْعِبَادِهِۚوَهُوَالْغَفُورُالرَّحِيمُVe in yemseskallâhu bidurrin fe lâ kâşife lehu illâ hû(hûve), ve in yuridke bi hayrin fe lâ râdde li fadlih(fadlihi), yusîbu bihî men yeşâu min ibâdih(ibâdihi), ve huvel gafûrur râhîm(râhîmu).“Ve eğer Allah, sana bir zarar (bir darlık) dokundurursa, artık onu, O'ndan (Allah'tan) başka giderecek kimse yoktur. Ve eğer sana (senin için) bir hayır isterse, o taktirde O'nun fazlını geri çevirecek kimse yoktur. O'nu kullarından dilediği kimseye isabet ettirir. Ve O; Gafûr'dur (mağfiret eden), Rahîm'dir (rahmet nurunun sahibi).”denilmektedir,ve yine Fâtır Sûresi 2.ayette;مَايَفْتَحِاللَّهُلِلنَّاسِمِنْرَحْمَةٍفَلَامُمْسِكَلَهَاۖوَمَايُمْسِكْفَلَامُرْسِلَلَهُمِنْبَعْدِهِۚوَهُوَالْعَزِيزُالْحَكِيمُMâ yeftehillâhu lin nâsi min rahmetin fe lâ mumsike lehâ, ve mâ yumsik fe lâ mursile lehu min ba’dih(ba’dihî), ve huvel azîzul hakîm(hakîmu).Allah, rahmetinden insanlar için ne açarsa (genişletirse), o taktirde onu tutacak yoktur. Ve neyi tutarsa, artık O'ndan sonra onu gönderecek (serbest bırakacak) da yoktur. Ve O; Azîz'dir (üstün, yüce), Hakîm'dir (hüküm ve hikmet sahibi).buyurulmaktadır,      Demek esbabın tesiri yok.   Müsebbibü’l-Esbabdan başka bir melce olamadığını   aynelyakin gördüğünden,   sırr-ı ehadiyet,   nur-u tevhid içinde inkişaf ettiği için,   şu münâcat birden bire   geceyi,   denizi   ve hûtu   musahhar etmiştir.   sebep yalnız zâhirî bir perdedir. Çünkü, gayet hakîmâne gâyeleri, hikmetli amaçlarıve mühim semereleri, önemli sonuçları, olayların meyvelerini istemek ve bunları gerçekleştirecek güce sahip olmak, irâde etmek, gayet Alîm, Hakîm birinin işi olmak lâzımdır; sebebler ise, şuursuzdurlar, câmidirler, cansızdırlarbütün sebeplerzahiri olarak olayların, sonuçların kaynağı gibi görünse deher şeyin yönetimi, idaresi kendi elinde olan Kadir-i Hakim den başka olayları yaratacak, yön verecek hiçbir güç bulunmamaktadır.       O nur-u tevhid ile   hûtun karnını bir tahtelbahir gemisi hükmüne getirip   ve zelzeleli dağvâri emvac dehşeti içinde,   denizi, o nur-u tevhid ile emniyetli bir sahrâ,   bir meydan-ı cevelân ve tenezzühgâhı olarak   o nur ile semâ yüzünü bulutlardan süpürüp,   kameri bir lâmba gibi başı üstünde bulundurdu.   Her taraftan   onu tehdit ve tazyik eden o mahlûkat,   her cihette   ona dostluk yüzünü gösterdiler.   Tâ sahil-i selâmete çıktı,   şecere-i yaktîn altında o lûtf-u Rabbânîyi müşahede etti.   İşte, Hazret-i Yunus Aleyhisselâmın birinci vaziyetinden yüz derece daha müthiş bir vaziyetteyiz.   Gecemiz istikbaldir.   İstikbalimiz,   nazar-ı gafletle, onun gecesinden yüz derece daha karanlık   ve dehşetlidir.   istikbalimiz .. geleceğimiz ..dünyevi meşgaleler, hayat-ı içtimaiye, derd-i maişet ..ekonomik krizler, işten çıkarılmalar, doğal afetler, duygusal yıkımlar,saymakla bitmez dünyevi çile …ya ölüm sonrasına ne demeli ?dört bir yandan üzerimize hücum eden günahlar,bunların içinde dinini ayakta tutabilme, mümin kalabilme savaşı ..hakiki teslimiyeti yaşayamazsak eğerbelirsizliklerle, olumsuzluklarla, korkularla doludur geleceğimiz, ahretimiz ..      Denizimiz, şu sergerdan küre-i zeminimizdir.   Bu denizin her mevcinde   binler cenaze bulunuyor;   onun denizinden bin derece daha korkuludur.   uzayın boşluğunda dönüp dolaşan devasa bir küre,ve onunla birlikte daha nice koca koca gezegenler, yıldızlarbirisi rotasını bir saniye şaşırsa yıkımlarla sonuçlanacak kadar ince çizgilerde hareket eden yüzlerce milyonlarca gezegen ve yıldız,hem dünyamız üzerinde yaşamış, yaşayan ve yaşayacak olan insanlarkim bilir kaç nesil toprak olmuş, daha kaç nesil yetişecek ve toprak olacak,hepimiz 10, 20, 30 hadi 50 sene 60 sene sonrasının cenazeleri olarak dolaşıyoruz, bizler birer ceset olduğumuz gibi, etrafımız da cesetlerle doluzahiri idamlarla, ölümlerle, zahiri ayrılıkların kederleri ile sarılıp sarmalanmışız       Bizim hevâ-yı nefsimiz, hûtumuzdur;   hayat-ı ebediyemizi sıkıp mahvına çalışıyor.   Bu hut,   onun hûtundan bin derece daha muzırdır.   Çünkü onun hûtu yüz senelik bir hayatı mahveder.   Bizim hûtumuz ise,   yüz milyon seneler hayatın mahvına çalışıyor.   "heva" insanın bencil tutku ve istekleridir. hevanın kaynağı ise insanın içindeki "nefs-i emmare"dir. nefs-i emmare, Hz. Yusuf'un Kuran'da bildirilen ifadesiyle "var gücüyle kötülüğü emredendir" (Yusuf Suresi, 53). ve madem nefs insana "var gücüyle kötülüğü emretmekte"dir, o halde insan da nefsin kendisine vereceği emirlere karşı son derece uyanık olmalıdır.Peygamber aleyhisselatu vesselam efendimizin bir çok hadisinde de asıl savaşın nefisle olduğu,onu dize getirebilenin kurtuluşa erebileceği vurgulanmıştır,ve üstadımızın nasihatlarına hep ey nefsim diyerek başlaması,hep kendi nefsini eğitmeye çalışması da gösteriyor ki;cennet ve cehennem kavşağına geldiğimizdebaşka hiçbir yolun olmadığı, sadece bu iki yolun olduğu, o kavşakta,maazallah rotamızın cehenneme kaymasına sebep olabilecek,bizi cehennem yakıtı olmaya itecek en büyük düşmanımızhevâ-yı nefsimiz, nefs-i emaremiz ..nefsimizin gelip geçici bencil istekleri, zararlı ve günâh olan arzuları,ve bizi kötülüğü teşvik eden, kötülüğü emreden kısmıdır.      Madem hakikî vaziyetimiz budur.   Biz de, Hazret-i Yunus Aleyhisselâma iktidaen,   umum esbabdan yüzümüzü çevirip,   doğrudan doğruya,   Müsebbibü’l-Esbab olan Rabbimize iltica edip   “Senden başka ilâh yoktur. Seni her türlü noksandan tenzih ederim. Gerçekten ben kendine zulmedenlerden oldum.”   (Enbiyâ Sûresi, 21:87.)   demeliyiz   ve   aynelyakin anlamalıyız ki,   gaflet ve dalâletimiz sebebiyle aleyhimize ittifak eden   istikbal, dünya ve hevâ-yı nefsin zararlarını def edecek yalnız o Zat olabilir ki,   istikbal taht-ı emrinde,   dünya taht-ı hükmünde,   nefsimiz taht-ı idaresindedir.   dikkatsizliğimiz, endişesizliğimiz, vurdumduymazlığımıznefsimize uyarak Rabbimizi ve emirlerini unutmamız veHak ve hakîkatten, dinden sapmamızayrılmamız sebebiyle bütün dünya, geleceğimiz, nefsimizin arzuları bizim aleyhimizdebize her iki dünyada da cehennemi yaşatmak için ittifak halinde oluyorlar.bizi bu kısırdöngüden, felaketten kurtarabilecek Zat, öyle bir Zat olmalı ki;hem geleceği,hem dünyayıhem de nefsimizi idare edebilmeli,onların hepsine söz geçirebilmelidir;       Acaba   Hâlık-ı Semâvat ve Arzdan başka   hangi sebep var ki,   en ince ve en gizli hâtırât-ı kalbimizi bilecek?   Ve bizim için istikbali, âhiretin icadıyla ışıklandıracak   ve dünyanın yüz bin boğucu emvâcından kurtaracak   -hâşâ-Zât-ı Vâcibü’l-Vücuddan başka hiçbir şey,   hiçbir cihette, Onun izin ve iradesi olmadan imdad edemez   ve halâskâr olamaz   evet burada ilginç bir nokta var;Kehf suresi 23-24. ayetlerdeki vurguya dikkat etmeli; وَلَاتَقُولَنَّلِشَيْءٍإِنِّيفَاعِلٌذَٰلِكَغَدًاإِلَّاأَنْيَشَاءَاللَّهُۚوَاذْكُرْرَبَّكَإِذَانَسِيتَوَقُلْعَسَىٰأَنْيَهْدِيَنِرَبِّيلِأَقْرَبَمِنْهَٰذَارَشَدًاVe lâ tekûlenne li şey'in innî fâılun zâlike gadâ(gaden). İllâ en yeşâallâhu vezkur rabbeke izâ nesîte ve kul asâ en yehdiyeni rabbî li akrabe min hâzâ reşedâ(reşeden).Bir şey hakkında “Ben, bunu yarın mutlaka yapacağım deme.”Ancak Allah'ın dilemesiyle (yapacağım de). Ve unuttuğun zaman Rabbini zikret ve de ki: “Rabbimin beni (Allah'a) bundan daha yakın (daha üstün) bir irşad seviyesine ulaştırmasını umarım.”ve İnsan suresi 30. ayet;وَمَاتَشَاءُونَإِلَّاأَنْيَشَاءَاللَّهُۚإِنَّاللَّهَكَانَعَلِيمًاحَكِيمًاVe mâ teşâûne illâ en yeşâallâh(yeşâallâhu), innallâhe kâne alîmen hakîmâ(hakîmen). Ve Allah dilemedikçe siz dileyemezsiniz. Muhakkak ki Allah; Alîm'dir, Hakîm'dir (hüküm ve hikmet sahibidir).bu ayetlerde tekrar tekrar vurgulandığı gibi,her şeyin iktidarının Rabbimizde olduğu, onun dilemesi ile her şeyin olduğu ve tek yardım kapısının kendi Zatı olduğu aşikardır ..O ki koca kainatı yaratıpher mahlukunun isteğinidaha mahluku bile fark etmeden bilenher duayı işiten Zather şeyin idaresi kendinde olan Zat-ı Zülcelal ancak o isterseol derse olabiliyor her şey       Madem hakikat-i hal böyledir.   Nasıl ki Hazret-i Yunus Aleyhisselâma o münâcâtın neticesinde   hûtu ona bir merkûb, bir tahtelbahir   ve denizi bir güzel sahrâ   ve gece mehtaplı bir lâtif suret aldı.   Biz dahi o münâcâtın sırrıyla   "La ilahe illa ente sübhaneke inni küntüm minez zalimin" demeliyiz   "La İlahe illa ente" – Sen’den başka ilah yoktur   cümlesiyle istikbalimize,   "Sübhaneke" - Sen her noksandan münezzehsin   kelimesiyle dünyamıza,   "inni küntüm minez zalimin" - Gerçekten ben kendine zulmedenlerden oldum   fıkrasıyla nefsimize nazar-ı merhametini celb etmeliyiz.   Tâ ki,   nur-u iman ile ve Kur’ân’ın mehtabıyla   istikbalimiz tenevvür etsin   ve o gecemizin dehşet ve vahşeti,   ünsiyet ve tenezzühe inkılâp etsin.   Ve mütemadiyen mevt ve hayatın değişmesiyle   seneler ve karnlar emvâcı üstünde   hadsiz cenazeler binip ademe atılan dünyamız ve zeminimizde,   Kur’ân-ı Hakîmin tezgâhında yapılan bir sefine-i mâneviye hükmüne geçen hakikat-i İslâmiyet içine girip,   selâmetle o denizin üstünde gezip,   tâ sahil-i selâmete çıkarak hayatımızın vazifesi bitsin.   O denizin fırtınaları ve zelzeleleri,   sinema perdeleri gibi tenezzühün manzaralarını tazelendirmekle,   vahşet ve dehşet yerine,   nazar-ı ibret ve tefekkürü keyiflendirerek okşayıp ışıklandırsın.   Hem o sırr-ı Kur’ân’la,   o terbiye-i Furkaniye ile,   nefsimiz bize binmeyecek, merkûbumuz olup, bizi ona bindirip,   hayat-ı ebediyemizin kazanmasına kuvvetli bir vasıtamız olsun.   Elhasıl:   Madem insan,   mahiyetinin câmiiyeti itibarıyla,   sıtmadan müteellim olduğu gibi,   arzın zelzele ve ihtizâzâtından   ve kâinatın kıyamet hengâmında zelzele-i kübrâsından müteellim oluyor.   Ve nasıl ki hurdebinî bir mikroptan korkar,   ecrâm-ı ulviyeden zuhur eden kuyruklu yıldızdan dahi korkar.   Hem nasıl ki hanesini sever,   koca dünyayı da öyle sever.   Hem nasıl ki küçük bahçesini sever;   öyle de, hadsiz ebedî Cenneti dahi müştakane sever.   Elbette,   böyle bir insanın Mâbudu,   Rabbi,   melcei,   halâskârı,   maksudu   öyle bir Zat olabilir ki,   umum kâinat Onun kabza-i tasarrufunda,   zerrat ve seyyârat dahi taht-ı emrindedir.   Allah teala vetekaddes hazretleri bunu bize şöyle bildiriyor, لَهُمَقَالِيدُالسَّمَاوَاتِوَالْأَرْضِۗوَالَّذِينَكَفَرُوابِآيَاتِاللَّهِأُولَٰئِكَهُمُالْخَاسِرُونَLehu makâlîdus semâvâti vel ard(ardı), vellezîne keferû bi âyâtillâhi ulâike humul hâsirûn(hâsirûne). Göklerin ve yerin hazineleri O'nundur. Allah'ın âyetlerini inkâr edenler, işte onlar; onlar hüsranda olanlardır. (Zümer Sûresi, 39:63)لَهُمَقَالِيدُالسَّمَاوَاتِوَالْأَرْضِۖيَبْسُطُالرِّزْقَلِمَنْيَشَاءُوَيَقْدِرُۚإِنَّهُبِكُلِّشَيْءٍعَلِيمٌLehu mekâlîdus semâvâti vel ard(ardı), yebsutur rızka li men yeşâu ve yakdir(yakdiru), innehu bi kulli şey’in alîm(alîmun).Göklerin ve yerin anahtarları, O'nundur. Dilediğinin rızkını genişletir ve daraltır. Muhakkak ki O, herşeyi en iyi bilendir. (Şûrâ Sûresi, 42:12)farklı ayetlerde de direkt olarak ifade edilen bu gerçeğiçok iyi düşünmek ve kavramak gerekiyor .. ve bu kadar çok zorluklar, korkular, düşmanlar arasında kalmış insanın,yöneleceği tek kapıRabb-ı Rahim’in kapısı olmalıdır.       Elbette öyle bir insan daima Yunusvâri (a.s.)   "La ilahe illa ente sübhaneke inni küntüm minez zalimin" demeye muhtaçtır.   sübhaneke la iIlmelena illa maallemtena, inneke entel alimül hakim ve ahuru davahum enilhamdulillahi rabbil alemin, el fatiha ma salavat..   </blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)