JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Bîçare S.V." data-source="post: 230225" data-attributes="member: 1008987">Barıştıramazsınız                           06 Ocak 2011                    <img src="http://www.sentezhaber.com/images/yazarlar/kazimgulecyuz_1.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />               Kazım Güleçyüz                                     Said Nursî’nin Birinci Meclisteki milletvekillerine ve işgale  karşı millî mücadeleyi yöneten komutanlara hitaben kaleme alıp dağıttığı  beyanname, iddia edildiği gibi, onlardan önce ayrı bir mektup olarak M.  Kemal’e verildiyse ve mektubun girişinde bazı nezaket cümleleri  kullanıldıysa, buradan bir “Bediüzzaman-M. Kemal mutabakatı”  çıkarılabilir mi? Sonraki gelişmelere baktığımızda sualin cevabı gayet net bir şekilde karşımıza çıkıyor: Hayır. Ama şu var: Bediüzzaman sosyal ilişkilerinde de hakşinas ve medenî bir  insan. Eğer sözü edilen mektup doğruysa, Yunanlılara karşı verilen  savaştan zaferle çıkmış bir Meclisin, o zaman bütün Müslümanlar  tarafından “İslâm kahramanı” olarak görülen başkanına takdirkâr ifadeler  kullanmasında garipsenecek birşey olmasa gerek. Ki, onun günümüz Türkçesine “Zâtıâlîniz muzaffer ordunun ve muazzam  Meclisin şahsiyetini temsil ediyorsunuz” şeklinde aktarılan ifadesi, M.  Kemal üzerinden ordu ve Meclisin manevî şahsiyetine seslenen bir üslûbun  tezahürü. Öte yandan, Said Nursî’nin, M. Kemal’le yaptığı görüşmelerin ardından,  onun tüm cazip tekliflerini reddederek Ankara rejimi ile ilişkilerini  kesip Van’da uzlete çekilmesi ve Şeyh Said hadisesine karışmadığı halde  bu olay bahane edilerek batıya sürgün edilmesi sonrasında talebeleriyle  birlikte yargılandığı Eskişehir mahkemesindeki müdafaasında geçen şu  sözleri de önemli: “Bundan (1935’ten) on iki sene evvel Ankara reisleri, İngilizlere karşı  Hutuvat-ı Sitte namındaki mücahedatımı takdir edip, beni oraya  istediler. Gittim. Gidişatları, benim ihtiyarlık hissiyatıma uygun  gelmedi. ‘Bizimle çalış’ dediler.  “Dedim: ‘Yeni Said öteki dünyaya çalışmak istiyor, sizinle çalışamaz; fakat size de ilişmez.’ “Evet, ilişmedim ve ilişenlere de iştirak etmedim. Çünkü an’anat-ı  milliye-i İslâmiye lehinde istimal edilebilir bir deha-i askerîyi,  an’ane aleyhine çevirmeye maatteessüf bir vesile oldu. Evet, ben Ankara  reislerinde, hususan reisicumhurda bir deha hissettim ve dedim: ‘Bu  dehayı, kuşkulandırmakla an’anat aleyhine çevirmek caiz değildir.’ Onun  için, ne kadar elimden gelmişse, dünyalarından çekindim, karışmadım. On  üç seneden beri siyasetten çekildim.” (Tarihçe, s. 341-2) Görüldüğü gibi, Bediüzzaman M. Kemal’deki dehayı görüp kabul ederken, bu  dehanın İslâm an’anelerini muhafaza için değerlendirilmesi gerektiğini,  ancak ne yazık ki isyanların da etkisiyle bunun mümkün olamadığını  ifade ediyor. Ankara’da M. Kemal’le yaptığı görüşmelere bu dehanın İslâma hizmet  ettirilmesi niyetiyle girdiği, ama bunun gayrikabil olduğunu görünce  kendi yoluna gittiği, sonraki süreçte görülüyor. Ve müteakip yıllarda kaleme aldığı metinlerde M. Kemal için kullandığı  ifadeler, onun bilhassa din ve an’anata ilişkin mâlûm icraatlarına  binaen, şu minvalde bir değerlendirmeyi yansıtıyor: “Bana hücum eden garazkârların en esaslı sebebi, M. Kemal’in dostluğu ve  tarafgirliği vesilesiyle beni eziyorlar. (...) Otuz sene evvel bir  hadis-i şerifin ihbarıyla ‘Kur’ân’a zararlı öyle bir adam çıkacak’  dediğimi ve sonra M. Kemal o adam olduğunu zaman gösterdi. (...) Çok  emarelerle bildik ki, bana hücum edenleri tahrik eden, M. Kemal’e  itirazımdır ve ona dost olmadığımdır. Başka sebepler bahanedir.”  (Emirdağ L., s. 486-7) Bu mektubun yazıldığı tarih, Said Nursî’nin Emirdağ sürgününde yaşadığı  1940’lı yılların muhtemelen ikinci yarısının ortaları. Ve aktardığımız  sözler, onun M. Kemal hakkındaki nihaî kanaatini ortaya koyan son derece  net ifadeler. Şimdi hem M. Kemal’in dinle ilgili uygulamaları, hem de Bediüzzaman’ın  bu ifadeleri ortadayken, 1922’de yazıldığı belirtilen bir mektuptaki  sözlerden hareketle, ikisini barıştırıp uzlaştırmaya ve üstelik bunu  “Said Nursî M. Kemal’e övgüler düzdü” iddiası üzerine bina etmeye  çalışan bir girişimin mantığı ve tutarlılığı olabilir mi? Çürük temel üzerine sağlam bina dikilmez.  </blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)