ABDULLAH4
Forum Yöneticisi
Allâh Teâlâ Hakîmdir
Cenâb-ı Hak âyet-i kerîmede şöyle buyurur:
“… “Ben sizin bilmediğinizi bilirim”
(Bakara, 30)
Cenabı-Hak, Azrail -aleyhisselâm-a hitap buyurur:
“-Yâ Azrail! Bir kulun ruhunu alırken, merhamete geldiğin oldu mu?” Melekü’l-mevt cevap verir:
“-Yâ Rab! Her şeyi bilen sensin, semavatta ve arzda olanlar Zât-ı ülûhiyetine âyan ve malûmdur.”
“-Evet bilirim; alîm benim, hakîm benim. Lâkin, benim bildiğim bana, senin bildiğin de sana. Seni, mazhar-ı kelâm kıldım, konuşalım ki, kullarım da bilsinler.”
“-Yâ Rab! Şiddetli bir fırtınada bir gemi batmıştı, içinde bulunanların ruhlarını kabzeyledim. Kundakta bulunan bir çocuğun ruhunu kabzetmekle emrolunmadığımdan, o yavru bir tahta parçası üzerinde sağ ve salim kaldı, anası boğuldu. İşte, o öksüz yavrunun annesinin ruhunu acıyarak aldım.” Allahu zü’l-celâl tekrar buyurdu:
“-Yâ Azrail! Ruhunu sevinerek kabzeylediğin kimse oldu mu?”
“-Evet yâ Rabbî! Zâlim bir hükümdarın ruhunu sevinerek aldığımı hatırlıyorum. Zira, halkı onun şerrinden ancak bu suretle kurtarabilmiştim.”
“-O zâlim hükümdar kimdi, biliyor musun?”
“-Bilmem yâ Rab. Ancak, sen bilirsin.”
“-Hani, annesinin ruhunu acıyarak aldığını söylediğin yavru vardı ya. Sular üzerinde, bir tahta parçası ile kurtulan o kundaktaki çocuk, ruhunu sevinerek aldığını söylediğin hükümdar idi.”
Cenâb-ı Hak âyet-i kerîmede şöyle buyurur:
“… “Ben sizin bilmediğinizi bilirim”
(Bakara, 30)
Cenabı-Hak, Azrail -aleyhisselâm-a hitap buyurur:
“-Yâ Azrail! Bir kulun ruhunu alırken, merhamete geldiğin oldu mu?” Melekü’l-mevt cevap verir:
“-Yâ Rab! Her şeyi bilen sensin, semavatta ve arzda olanlar Zât-ı ülûhiyetine âyan ve malûmdur.”
“-Evet bilirim; alîm benim, hakîm benim. Lâkin, benim bildiğim bana, senin bildiğin de sana. Seni, mazhar-ı kelâm kıldım, konuşalım ki, kullarım da bilsinler.”
“-Yâ Rab! Şiddetli bir fırtınada bir gemi batmıştı, içinde bulunanların ruhlarını kabzeyledim. Kundakta bulunan bir çocuğun ruhunu kabzetmekle emrolunmadığımdan, o yavru bir tahta parçası üzerinde sağ ve salim kaldı, anası boğuldu. İşte, o öksüz yavrunun annesinin ruhunu acıyarak aldım.” Allahu zü’l-celâl tekrar buyurdu:
“-Yâ Azrail! Ruhunu sevinerek kabzeylediğin kimse oldu mu?”
“-Evet yâ Rabbî! Zâlim bir hükümdarın ruhunu sevinerek aldığımı hatırlıyorum. Zira, halkı onun şerrinden ancak bu suretle kurtarabilmiştim.”
“-O zâlim hükümdar kimdi, biliyor musun?”
“-Bilmem yâ Rab. Ancak, sen bilirsin.”
“-Hani, annesinin ruhunu acıyarak aldığını söylediğin yavru vardı ya. Sular üzerinde, bir tahta parçası ile kurtulan o kundaktaki çocuk, ruhunu sevinerek aldığını söylediğin hükümdar idi.”