JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Denis" data-source="post: 371827" data-attributes="member: 1022482"><img src="http://t2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSpY40CwNub3S-1W4vpK1m35IBErVaJ0v14Gf-R5z6pyXKaKEWTMA" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" /> Bir gün Sadreddini Konevi'nin günümüzde cami olarak ibadete açık bulunan zaviyesinde bir toplantı vardı. Hazreti Mevlana o gün çok hararetliydi, istiğrak halindeydi. Hazreti Mevlana, yerlerin ve göklerin, zahirin ve batının, görünen ve görünmeyen bütün alemlerin coşkunluğunu kendi canında, kendi teninde tevhid ederek, vecd ve istiğrak içinde sema etmeye başlayınca, dervişler arasında öyle bir cezbe kıyameti koptu ki, Hay Hay Hay, diye çığlık atmalar, Hu Hu Hu... diye haykırmalar birbirine karıştı. Davetliler arasında bulunan Mahfel Emiri Kemaleddin, vezir Pervanenin kulağına eğilerek: Yahu mirim... Hazreti Mevlana büyük bilge ama, müridlerinin pek çoğu bakkal çakkal çırak be yahu... Olacak şey mi bu yani? diye fısıldayınca, bu işitilmez fısıltıyı can kulağıyla duyan Mevlana, Celal şimşeklerini kamçı edinerek, hem semaya devam etti, hem de semadan yeryüzüne yıldırım gönderir gibi gürledi. Ey gafil... Bizim Mansur, Hallaç (pamukçu) değil miydi? Şeyh Ebubekir, Nessac (dokumacı) değil miydi? Şu beriki kamil Zeccac (camcı) değil miydi? Onların Zenaatları, kanaat ve marifetlerine ne ziyan getirdi ki Allah’ın rahmeti üzerine olsun diyorsun? Mesaj yerine ulaşınca, Mahfel Emiri Kemaleddin başını açtı ve tövbeye durdu ve şu beyti okudu; Eğer düşüncen bir gül ise sen bir gül bahçesisin Eğer düşüncen diken ise sen bir külhan odunusun. Hazreti Mevlana bir gece Selçuklu Veziri Süleyman Muıneddin Pervanenin sarayında sema ediyordu. Sema o kadar uzun sürdü ki Süleyman Pervane, o anda yanında bulunan bir gönül dostunun kulağına: Çok yoruldum. Sen ortalığa göz kulak ol da ben azıcık kestireyim....diye fısıldayınca, ötelerde vecd ile istiğrak içinde sema etmekte olan Mevlana, gönül kulağıyla duyduğu bu fısıltıya karşı şöyle bir gazele başladı. Ey can... Bir gece uyumasan ve hicranın kapısını çalmasan ne olur? Dostların hatırı için bir gece sabahlasan ne olur? Süleyman, Karınca Süleyman olsun, diye karıncaların tarafına gelirse ne olur? İki göz seninle aydınlanırsa, şeytanın gözünün körlüğü ne olur? Hazreti Mevlana böyle esip savurunca, Pervanenın uykusu dağıldı gitti. </blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)