JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Huseyni" data-source="post: 243844" data-attributes="member: 27">Baharın zikridir çiçekler                                                                                                                                                                                                  Çiçekler,  çiçekler, çiçekler… Binler, yüz binler, milyonlar diller ile zikreder  çiçekler. Her mevsim “merhaba” derler. “Elveda” demeden “merhaba”  derler. “Biz geldik. Yeniyiz, yepyeniyiz. Dünyanızın bu bahar en yeni  misafiriyiz.” derler. “Geçen baharın mahsulâtı değiliz. Bizler yeniden  yeniye yaratılmış misafirleriz. Yeryüzünün bembeyaz çiçekleriyiz” diye  seslenirler. Çiçekler, çiçekler… Milyon, milyar dillerle bize  seslenirler. Baharın zikridir çiçekler.Her bahar yeniden yaratılan dünya, bu mevsim ile yeniden gaflette olanları da uyandırır. Çiçekler zikirdedir. Dağa taşa, kurda kuşa. Gözünde bir damla yaş olan ince bir kalbe karşı zikirdedir çiçekler. “Bu  bahar, okumadan geçmeyin üzerimizdeki yazıları. Samedanî bir mektubuz. Hiçbir şeye ihtiyacı olmayan Allah’ın (cc) sizlere okumanız için açtığı  bazen beyaz, bazen pembe, bazen de sarıdan mora kadar… Yaratan’ın takdir  ettiği her renge bürünürüz biz. Ağaçların başlarında baharın zikri olan  çiçekleriz biz. Şu bize giydirilen rengârenk elbiselerin  güzelliğine bir bakınız. Bakınız ki, başka şeylere bakmak zahmetinde  kalmayınız. Baharın sesiyiz, zikriyiz biz. Sakın gaflette olmayın. Çok  kalmayacağız. En fazla bir, belki de iki haftadır dünyanızdaki şu resmî  geçidimiz. Ey aklı başında olan seyircilerimiz! Nerdesiniz?Nerdesiniz? Bizler resmî geçitteyiz. Başınızı kaldırın da seyredin şu  hayretengiz güzelliği. Melekler bile seyirdedir. Sizler, ey aklı başında  olan seyirciler, nerdesiniz?Bizden bilmeyin bunu, yeter. Bizden  bilirseniz eğer, kaybedersiniz. Toprağı geçin, o incecik kökleri,  damarları da geçin, gövdesini de, dallarını da geçin ağacın. Dalların  ucundaki o güzelliği bir kere olsun Rahman namına, Allah namına bir  seyredin. Odundan çiçek açtıran Rabbimizin bu harika kudretini zikredin.  O zikirle sevinin, zevk edin. Yaratılış gayenize uygun bir hayat  seyredin. Şükredin…” Nelere maliktir Kadir Mevlâm… Toprağı zerre zerre, gökleri yıldız yıldız ve küre küre,insanı ise hücre hücre konuşturur. İnsan ki, dâvetlisi olduğu bu seyre kapılıp, dile gelir, konuşur. Allah’ım,  ey güzeller güzeli Allah’ım! Gösterdiğin bu güzelliklerin ve perdelerin  arkasındaki en yüksek ve münezzeh cemal sahibi, her güzelliğin kaynağı,  ne varsa güzel diye bildiğim, her şey senin eserindir Allah’ım. Bir  değil, binler dil ile tanıttırırsın bize kendini.Ey isimleri güzel,  sıfatları güzel, işleri güzel, şuunatı güzel olan Allah’ım, ey  güzellerin en güzeli, ne varsa güzellik namına, her şeyin kaynağı  Sendendir. Dünya aynasında görünen, her güzellik Sendendir, hepsi senin  eserindir, o güzel isimlerinin tecellileridir. Güzelin aynası, yansıması, tecellisi, aksi de güzel olur elbette. Güzeller güzelinin  gönderdiği kitap, o kitabın sayfalarıyla yaptığı hitap, elbette en güzel  olur. Şahidiyim bu bahar erik ağacının, şeftalinin, kirazın. Ve  renklerin en temizi, birincisi olan beyazın. Kayısının ve yenidünyanın  yanı başındayım bu bahar da. Önce bir tomurcuk dalların ucunda. Sonra  birdenbire bir uyanış, bir çatırdayış başlar… Belki de bir gece vakti  dalların ucunda tohumlar patlar. Yalnız değildir, şahidi vardır.  Çiçekleri açarken, bu harika işler anbean olurken ve ben uyurken o gece  vakti, melekler şahididir olan biten işlerin. O kadar kusursuz, o kadar  harikadır ki, hayran olmamak elde değildir. Melekler şahididir açan  çiçeklerin. Baharın zikridir çiçekler. Seni sevmemek elde değil. Hüsnüne, güzelliğine hayrandır diller ve kalemler. Şahidi olmaya çabalayan bu kalem, bu dil de öyle… Baharın zikridir çiçekler. Kabul  eyle Allah’ım. Bizim de zikrimiz olsun. Bir ağaca tutunup Sana  yazdığımız bir şiirimiz olsun. Hem de çiçek çiçek ve her renkten… Çiçeklerin diliyle, cezbeden rengiyle ve ahengiyle kalbimizde coşan,  taşan sevgiye, bu İlâhî vuslata izin ver de tercüman olsun.  Söyleyemediğimizi izin ver de çiçekler söylesin... Şu yeryüzü  saksısında baharda açan her çiçeğin tek tek diliyle, Sana şükran, Sana  hayran bir halet-i ruhiyeyle zerre zerre, hücre hücre zikredelim.İzin  ver, dallarda şakıyan, Senin adına zikreden bülbülün olalım bu mevsim ve  şu an.Sırasını bekliyor her varlık. Akasyalar bir başka hazırlık  içindeler. Resmî geçitte her canlı. Ağaçların başında çiçekler, resmî  geçitteler. Ağaçların saçlarıdır çiçekler. Meyvelerin habercisidir çiçekler.Baharın zikridir çiçekler. Ağır ama emin adımlarla resmî geçit törenine başlarken, onları seyretmemek, onları görmemek olmaz. “Hayye ale’l felâh…” Çağrılıyız  ve çağırılıyoruz. Protokoldeki yerimiz de ayrılmış. Koşmalıyız, yer  tutmalıyız hemen. Bu harika töreni ve şöleni kaçırmamalıyız. Birbiri  ardınca geçen güzelleri alkışlamamak olmaz. “Allahuekber” dememek olmaz.  “Barekâllah” ve “maşallah” demeliyiz. Ellerimizi, dillerimizi birlikte  hareket ettirmeliyiz. Biz ki, Rahman’ın misafirleriyiz. Yeryüzü  bahçesinin yeni görev başına geçmeye çalışan, masnuâtın güzelliklerini,  elbiselerini görmeye memuruz, davetliyiz. Seyir yeri bizi bekliyor. Bütün dünya bu seyir için seyircisini, yani bizi bekliyor. Çiçekler,  ağaçların başlarındaki o rengârenk çiçekler bizi bekliyor. Bahar  bahçeleri bizi bekliyor. Çıkalım evlerimizden, kırlara açılalım.Beton  yığınlarının arasından hele bir çıkalım. Tam olarak göremediğimiz,  şehirlerde kaybettiğimiz bu güzellikleri, belki de bu mevsim son defa,  belki de bu bahar son defa bir seyredelim. Son baharımız olabilir bu  bahar. Sorarlarsa melekler kabirde, ne cevap veririz ötede? “Rabbin  kim?” sorusunun cevabını taşıyor baharın bu nazenin çiçekleri. Yüz  binler, milyarlar diller ile cevabını veriyorlar. Kaçmaya ve kaçırmaya  değer mi bu manzarayı?Ne dâvetlere katıldık, ne çağrılar aldık.  Hepsi başka güzeldi elbet. Ama bu bambaşka bir dâvet. Dünya ötesi  yolculuğumuzun ve kabirdeki o ilk sorumuzun cevabı bahardaki çiçeklerde  gizli. Eğlenmeye, oyalanmaya değmez. Kaybedersek, kaybımız az olmaz; çok olur. Bu fırsat, bir daha ele geçmez; yok olur. Gelin,  tanış olalım. Gelin, biliş olalım. Gelin, Rabbimizi zikreden çiçeklerle  bu bahar el ele, dil dile, bir şahidi de biz olalım. Sevelim bizi  seveni doya doya. Sevindirdikleriyle, sevdirdikleriyle, gönderdiği  beyazdan mora, sarıdan pembeye kadar her renkten mektuplarıyla önce  tanıyalım, sonra o mektupları okuyalım, bilelim ve sevelim Rabbimizi.O  en güzel bahar hediyeleriyle sevelim ve sevdirelim. Belli ki Hak’tan  bahar fermanı geldi. Toprak sırrını açıyor, uyanıyor. Toprak,  şahitliğini yaptığı bu İlâhî sanatı bilecek ve bu güzelliği görecek  şahitler arıyor.Ağaçlar da öyle, çiçekler de öyle. Melekler,  ruhaniler vazife başında. İnsan nerede? Ve ağaçlar en güzel nişanlarla,  en süslü, en cazibedar elbiseleriyle bizi çağırıyorlar: “Koşun,  bakın, gelin. Zikrimizi seyredin.” diyorlar.Duymamak için sağır olmak,  görmemek için kör olmak gerekir. Geçti, geçiyor mevsimler ve o  mevsimlerin içinde, o çiçeklerde gizli en güzel biçimler.Baharın zikridir çiçekler. Bahar,  bir mektup. Ağaç da bir başka mektup. Çiçekler ise, her biri apayrı  mektuplar. İç içe kaç mektup var… Okumasını bilenler içindir bu  mektuplar. Okuyalım, anlayalım diye yazılmışlar o rengârenk sayfalar.Baharın zikridir çiçekler. Okuyacak  göz, anlayacak akıl ve hissedecek kalp bizdedir.Çiçekler bizim  içindir. Ağaçların başlarındaki çiçekler en başta bizim görmemiz ve fark  etmemiz içindir. “Kâinatın satırlarını dikkatle mütalâa et. Zira  onlar, Mele-i Âlâdan (yüce âlemden) sana gönderilmiş mektuplardır.” (Mektubat, 408)Yine firardaysa nefsimiz, tutalım yakasından, girelim  koluna, varalım çiçek açmış bir ağacın yanına. Oturup halleşelim,  sarılıp konuşalım. O, çiçeklerini döksün, yıldız yıldız ağlasın,  üstümüze yağsın konfetiler gibi. Bir güzellik de o katsın tuzlu aşımıza,  gözyaşımıza. Ağlayalım, açılalım. Birlikte coşalım. Bu güzellik bize de  yansısın Yaratan’dan. Bizim de kuru dallarımıza can gelsin bu bahar  Allah’tan (cc). Bahar, bizim de bahçemize, bizim de içimize gelsin en  evvel. Kederler, dertler çekilip gitsin. Bir şarkı duâ olsun dilimize:“Severim her güzeli Senden eserdir diyerek…”Baharın zikridir çiçekler. Çiçekler zikridir baharın. Ne  derseniz deyin. İster baştan, ister sondan okuyun, fark etmez. Bu bahar  yeniden doğup yeniden yaşamak için çiçek açmış bir ağacın yollarını  kollayın ve yollara koyulun. Haydi durmayın. Bahar mektupları okunmayı  bekliyor. Haydi… Haydi!Önce pencereye, sonra balkona, sonra da  kapıyı aralayıp “vınnn” diye bahçelere seğirtelim, kırlara çıkalım,  açılalım. Ki, içimiz de açılsın. Dertlerimiz, kederlerimiz, ne varsa  dağılsın, saçılsın.Hayatımızda yeni bir sayfa açılsın. “Bismillah” ile,  şükür ile, tefekkür ile... Tefekkür ki, teşekkürdür Rabbimize. Görünen,  görünmeyen bütün mahlûkâtın bu bahar Sana ettiği hadsiz diller ile,  yaptığı tesbihatın biz de şahidiyiz Allah’ım. Bizden de bu zikri, bu  tefekkürü, bu duâyı en güzel ve en temiz renklerle, duygularla ve  niyetlerle, kabul buyur. Âmin… Âmin Allah’ım… Binler âmin…***“Güyâ çiçek açmış her  bir ağaç, güzel yazılmış manzum bir kasîdedir ki, o kasîde Fâtır-ı  Zülcelâlin medâyih-i bâhiresini inşâd edip, şâirâne lisân-ı hâl ile  söylüyor.Veyahut o çiçek açmış herbir ağaç, binler bakar ve baktırır  gözlerini açmış; tâ Sâni-i Zülcelâlin neşir ve teşhir olunan acâib-i  san’atını bir iki gözle değil, belki binler gözlerle baksın, tâ ehl-i  dikkati öyle baktırsın.Veyahut o çiçek açan herbir ağaç, umumî  bayram olan baharın içindeki hususî bayramında ve resm-i geçit-misâl bir  anda yeşillenmiş âzâlarını en süslü müzeyyenâtla süslemiş.Tâ ki, onun  Sultan-ı Zülcelâli, ona ihsan ettiği hedâyâyı ve letâifi ve âsâr-ı  nurânîyesini müşâhede etsin. Hem meşher-i san’at-ı İlâhiye olan zeminin  yüzünde ve bahar mevsiminde, murassaât-ı rahmetini enzâr-ı halka teşhir  etsin. Ve şecerin hikmet-i hilkatini beşere ilân etsin. İncecik  dallarında ne kadar mühim hazîneler bulunduğunu ve ihsanât-ı  Rahmâniyenin meyvelerinde ne derece mühim defîneler var olduğunu  göstermekle, kemâl-i kudret-i İlâhiyeyi göstersin.” (Sözler, 562)***Geçen  sabah lokantacımız ve ders arkadaşımız Ahmet Bey’in mekânına yolumuz  düştüğünde, başımı dükkândan içeriye uzatıp dostları dışarıya çağırdım:“Koşun koşun” dedim. Kim varsa hepsi koştu, geldiler. “Ne var? Ne oluyor?” dediler.“Bakın” dedim. “Yolun tam karşısındaki ağaç var ya, çiçeklenmiş. Bembeyaz elbiseleriyle bize sesleniyor.”“Amaaan…” dedi bazıları.Bazıları da hayretle ve takdirle karşıladı.“Allahuekber. Maşallah” dediler.Bu  güzelliğin, bu sanatın milyarda birini kendi yapabilseydi insan,  çağırıp herkese göstermez miydi? Öyleyse neden Allah’ın gösterdiği bu  güzelliği seyre koşmuyoruz ve biz de başkalarına göstermeye niye  çalışmıyoruz?Bilmem, yapılacak o kadar önemli işler arasında bundan  daha önemli ne var ki acaba? Evet, baharda ağaçlar bizi çağırır da, o  sessiz sedasız dilleriyle bize seslenir de, duymamak olur mu? Olur mu  Allah aşkına? Maalesef, bazen geniş dairenin cazibedar işleri, aklımızı  başımızdan alıp başka yerlere götürmüş ki, bu güzellikleri tam duyamaz  ve göremez olmuşuz. Geç kalmadan birileri uyandırmalı bizleri. Çiçeklerin  zikrini görmeye dâvetliyiz. Dâvete icabet vaciptir. Gidelim,  zikirlerinin şahidi olalım. Tefekkürle aralarına katılalım. Boş yere geçmesin günlerimiz. Bu bahar yapacak işimiz çok.Ömürden başka sermayemiz yok.Selim GÜNDÜZALP03.04.2011<a href="http://www.yeniasya.com.tr/" target="_blank">Yeni Asya Gazetesi</a></blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)