JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Ali Said" data-source="post: 127150" data-attributes="member: 8283">NAZİFE ŞİŞMAN*YENİ kabineyle ilgili pek çok yorum ve  değerlendirme yapıldı. Yeni isimler hem tabana dönüşü, hem de ehliyet ve  liyakatin öncelendiği mesajını verdiği için pek çok çevrede memnuniyetle  karşılandı. Milli Eğitim Bakanlığı’na bir kadının getirilmesininse, ‘hayat tarzı  korkusu’nu bertaraf edici bir işaret olarak değerlendirilmesi dikkat çekiciydi.  Halbuki AK Parti, zaten iktidarının ilk döneminde sol liberal  görüştekileri memnun etmek üzerinden açılımları önceledi. Avrupa Birliği uyum  yasaları, ulusalcı tepkilere rağmen genel bir memnuniyet yarattı. Bu güven ve  memnuniyeti ihlal etmemek üzere AK Parti de seçmenine rağmen ‘başörtüsü  öncelikli meselemiz değil’ açıklamasını yaptı. Ne zaman ki Başbakan Erdoğan’ın  Madrid’den bomba etkisi yapan ‘velev ki siyasal simge olsun’ cümlesi gündeme  düştü, tabanın önceliğinin aceleyle ele alınması gibi bir durum zuhur etti.  Siyasal hazırlığı yapılmadan, mutabakata yönelik çabalar netleştirilmeden  gerçekleşen böyle bir girişim, tabii ki akametle sonuçlandı. Laikliği ihlal  gerekçesiyle partiye kapatma davası açılmasına bile yol açtı. Peki sonuç ne  oldu? 22 Temmuz seçimlerinde AK Parti’ye oy olarak geri döndü, bu başarısız  girişim. Çünkü halk darbeye karşı demokrasiyi desteklediğini göstermek istedi.  Çözümsüzlük kanıksandı Bütün bu karmaşadan  başörtüsü yasağının muhataplarına kalan, ağır bir yükten başka bir şey değildi.  28 Şubat’ın bin yıl süreceğini ilan edenler Egenekon dosyasına dahil olurken,  başörtüsü meselesinde 28 Şubat ruhu karakoncolos olarak her daim yanımızda. Pek  çok alanda köklü değişimler yapılırken bu alan dokunulmazlar arasında yerini  koruyor.Brüksel’deki ‘one minute’ çıkışı da Filistinlilerin kısa vadeli  kazançlar hanesine eklenmemiş gibi görünebilir. Ama uluslararası arenada  İsrail’in politikalarının eleştirilemezliğini kıran, bu nedenle de uzun vadede  sonuç verebilecek bir tavırdı. Halbuki Madrid’deki ‘velev ki’ çıkışı, kısa  vadede başörtülü kadınlara bir kazanım olarak dönmediği gibi, uzun vadede de  konunun ‘gündem yorgunluğuna’ yenik düşmesine yol açtı.Çünkü bir  taraftan başörtüsünü konuşmaktan yoruldu herkes, diğer taraftan çözümsüzlük  neredeyse kanıksandı. Bizzat yasağın muhatapları, böyle bir bıkkınlık ve  yorgunluk hissiyatına teslim olmuş vaziyette. Geçtiğimiz günlerde Başörtüsü /  Sınırsız Dünyanın Yeni Sınırı adlı kitap üzerinden bir söyleşi yapmak üzere  üniversite öğrencilerinden davet almıştım. İlan edilen başlıkta ‘başörtüsü’nün  yer almamasını önerdi öğrenci arkadaşlar, bu gündemin bıkkınlık yarattığını  belirterek. Bir tarafta böyle bir halet-i ruhiye var. Diğer tarafta ise  başörtülülerin her yeri kapladığını, bütün köşe başlarını tuttuğunu, bu nedenle  de hayat tarzlarının tehdit altında olduğunu iddia edenler...  ‘Başörtülü kontenjanı’ Peki neden böyle bir  algı var?First leydilerin başörtüsü, üniversiteli kız öğrencilerin  mağduriyetinin üzerini örtüyor 12 Eylül sonrası ortamında Zehra Çarpın  adlı bir öğrenci TRT’de Ali Kırca’nın konuğu olarak Bahriye Üçok’un da içlerinde  bulunduğu bir gruba karşı başörtüsü ile üniversiteye girme hakkını savunduğunda,  başörtülü bir genç kızın ekranlarda yer alması olay olmuştu. Bugün de hala  başörtülü birinin TRT ekranında yer alması, ancak kurum olağanüstü şartlarda  perhiz bozarsa mümkün. Özel kanallarla birlikte bu durum değişti. 90’lı  yıllarda kalabalık stüdyolu programlar izleyici olarak başörtülüleri ekrana  taşısa da masanın öbür tarafındaki uzmanların başı açıktı. Bugünse her tartışma  programında bir ‘türbanlı’ kontenjanı ayrılıyor. Başörtülüler ‘birbirlerinin  muadili’ olarak yer alıyorlar ekranlarda. Bir teklifi reddedenin, yerine bir  ‘türbanlı’ önermesini rica ediyor program sorumluları. Hem homojen bir grup  algısı bu davranışa geçit veriyor, hem de ehliyet ve liyakatın değil sadece  başörtülü kontenjanının önemsenmesi.Bu görünürlük, AK Parti dönemine  denk geldiği için varolan imaj kırılmasını besleyen bir işlev görüyor. Nitekim  ‘ulusalcı-rüzgardan nem kapan-kendi kendine güveyimiz’ Fazıl Say, ‘bakan  eşlerinin hepsinin başı kapalı’ diye ülkeyi terk etmek istiyor. Herkes  hatırlayacaktır daha iki yıl bile geçmedi üzerinden, Cumhurbaşkanının eşinin  başörtüsü, bütün Türkiye’nin üstüne kapanmıştı da bu örtü altında bazılarının  nefesi daralmıştı. Bir tarafta siyaset sahnesini örten bir başörtüsü, diğer  tarafta sınıf atlayan, kentlileşen başörtülülerin görünürlüğünün artması -mesela  Kanyon’dan alışveriş yapmaları, konser salonunda, müzede görüntüye dahil  olmaları...Görünenin örttüğü gerçekTüm bunlar  yasağın hala devam ettiği gerçeğinin üzerini örtüyor. Bakan eşleri, milletvekili  eşleri üzerinden hayat tarzını tehdit ihtimaliyle ‘korku ve endişe’ kaynağı  olarak gösterilen ‘başörtülü olmak’ın, bırakın mecliste temsil edilmeyi,  üniversiteye girişte bile engel olduğu gerçeğinin üzerini örtüyor. Bütün üst  mevkiler, bürokratik ve siyasi makamlar sanki başörtülü kadınlar tarafından  işgal edilmiş gibi, Zeynep Göğüş bir televizyon programında ‘başörtülüler  ödüllendiriliyor’ diyordu, eşi başörtülü olan erkeklerin terfi ettirildiği  iddiasıyla. Bu nasıl bir ödüllendirilmedir ki kadınlara sadece ‘eş’  kontenjanından bir konumu yeterli görüyor. Bugün başı örtülü olmak  ‘ödüllendirilmiş’ bir statü değil. Başbakanın eşinin, Cumhurbaşkanının eşinin  başörtülü olması, diğer başörtülülere bir statü kazandırmış mıdır? Hayır.  Yasaklar devam ediyor, üniversitelerde, kamu sektöründe. Bir muhabir hala basın  kartı alamıyor. Bu reel durumu görmeyip görünürlük üzerinden değerlendirmekse  yanlış bir fotoğraf veriyor.28 Şubat sürecinde, ‘bu hanıma haddini  bildiriniz’ uyarısı eşliğinde savaş tamtamları gibi protestolarla bir  milletvekilinin dışarı atılışı, bir diğerinin ancak başını açarak meclise  girebilmesi unutuluyor. 29 Mart seçimleri sonrasında belediye başkanı ve meclis  üyesi seçilen kadınların başlarını açarak görev yapabilmeleri ise hiç  görülmüyor. Diğer taraftan gelişi ‘kurtarıcı prens’ gibi  kutlanan/kutsanan Barack Obama Müslüman bir kadını Başkanlık Din Danışma  Kuruluna atıyor. Gazetelerde ‘başörtülü danışman’ olarak yer alan Dalia Mogahed,  İslam ülkelerinde başı örtülü kadınların yaşadığı sıkıntılara bakarak kendi  durumunu ‘ironik’ olarak niteliyor.Amerika’yı keşfetmek  Peki bu örnek, Amerika’yı özgürlükler ve fırsat eşitliği  cenneti olarak görüp ‘ah orada olmak vardı’ hayıflanmasına teslim olmamıza yeter  mi? 11 Eylül sonrası her koyu renklinin fişlenmesini, Guantanamo’yu, Irak’ı,  Afganistan’ı görmezsek pembe rüyalar görmeye devam edebiliriz. Ama dini ve etnik  çoğulculuk, çokkültürlülük gibi konularda yürünmüş yollardan istifade etmeyip  Amerika’yı tekrar keşfetmeye çalışmamıza da gerek yok. 28 Şubat sonrası  yüzlerce başörtülü öğrenci yurt dışında eğitim almaya gitti. Ama bu durum  Avrupa’da din/laiklik, Avrupa/İslam gibi karşıt ele alışların çözümlenmiş olduğu  anlamına gelmiyor. Mesela Hollanda’da Müslümanların dini değerlerine hakaret  ettiği iddiasıyla bir film yönetmeninin öldürülmesi, çok kültürlülük  uygulamalarında geri adım atılmasına neden oldu. İtalya’da açıkta namaz  yasaklandı. Diğer taraftan İngiltere’de şer’i mahkemelere yetki verildi. Şimdi  de yine İtalya’da başörtüsü kadın-erkek eşitliğine aykırı bulunduğu için  tartışılıyor.Avrupa’da daha ziyade başörtüsünde görünürlük kazanan yoğun  bir tartışma var. Çünkü artık Müslüman nüfus, bir eski sömürge nüfusu ya da bir  göçmen meselesi olarak savuşturulamayacak kadar içeride; gidici değil, kalıcı  bir nitelik arzediyor. Yani Avrupalı Müslümanlar diye bir vaka var. Bu sebeple  başörtüsü üzerindeki tartışma aslında laiklik, cumhuriyetçi eşitlikçilik ve  demokratik vatandaşlık geleneğinin nasıl muhafaza edileceğiyle, çokkültürlülük  baskısına nasıl mukavemet edileceğiyle alakalı bir tartışmanın görünür yüzü.  Yani milli kimliklerin küreselleşme ve çokkültürlülük çağında  karşılaştığı hemen bütün çelişkiler, bu özel olayda görünür oluyor. Sonuç ne  olur tahmin etmek zor, ama laikliğin, kamusal alanın nötrlüğü anlayışının daha  esnek bir şekle dönüşmesi kaçınılmaz görünüyor. Dinini izhar  etme! Biz de laikliğin uygulanış biçimini, din devlet  ilişkilerini, küreselleşme sürecinde gündeme gelen kimlik ve çokkültürlülük  meselelerini, dinin kamusal alanda izharını vb. pek çok meseleyi başörtüsü  üzerinden tartışıyoruz. Çoğu zaman da gündelik siyasete malzeme edildiği için  tartışamıyor, yalnızca bir taraftarlık ve kutuplaşma zemini olarak kullanıyoruz.  Oysa kamusal müzakere sürecini başörtüsü konusunda işletebilsek pek çok kadim  meselemizi de daha elverişli bir satıhta ele alma imkanı  bulacağız.Sadra şifa aramak Peki böyle bir  durumda, yani küresel bir nitelik arzeden ama bize özgü özellikleri de olan bu  meselenin çözümü için nasıl bir yöntem takip etmeliyiz?Çok basit.  Yürürken hem karşıya, hem ayaklarımızın dibine aynı anda bakmamız gerekir.  Karşıya bakmayıp sadece ayaklarımızın dibine odaklanırsak kafamızı duvara  toslayabiliriz. Ufka odaklanırsak belki duvara toslamaktan kurtuluruz ama  ayağımızın altındaki çukuru görmeyip yuvarlanabileceğimiz gibi, neleri  ezdiğimizi de farkedemeyebiliriz. O yüzden dünyadaki din/kamusal alan/laiklik  gibi konularla ilgili tartışmalardan istifade eden, ama ayakları bu topraklara  basan ve arkasına da tarihi tecrübeyi alan bir yaklaşım, sadra şifa olabilir  ancak.Temennimiz yeni kabinenin, hem tabana dönüş, hem liyakat konusunda  ihsas ettirdiklerinin bu konuda da kendini göstermesi ve gündem yorgunluğunu,  imaj kırılmalarını, siyasetin gündelik tartışmalarını bertaraf eden bir çözüme  kapı aralaması.</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)