JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="NuruAhsen" data-source="post: 188234" data-attributes="member: 857">II. Dünya Savaşı 20. Yüzyıl iki büyük dünya savaşına  sahne olur. Bunlardan birincisi, Osmanlının çökmesini netice verir.  İkincisi ise, Osmanlıya darbe vuranların başlarına inen bir musibet  görünümündedir. Bediüzzaman, I. Dünya savaşı sonrası  yazdığı, yarı manzum Lemaat isimli eserinde, iki yerde, II. Dünya  savaşına işaret eder. Şöyle ki: 1-"Beşer, hayatını isterse, enva-yı  ribayı öldürmeli" (insanlık, hayatını isterse, her türlü faizi  öldürmeli) başlıklı yazısının devamında der: "Beşer bunu isterse,  sarılmalı zekâta, ribayı tardetmeli. Kur'an'ın adaleti bâb-ı âlemde durup,  ribaya der: "Yasaktır, hakkın yoktur dönmeli."Dinlemedi bu emri, beşer yedi bir sille. Müthişini yemeden, bu emri  dinlemeli." (30) Yani Kur'an âlem kapısında durup, faize  "yasaktır, girmeye hakkın yoktur" der. Fakat bu emir dinlenmeyince,  insanlık I. Dünya savaşıyla bir tokat yer. Daha müthişini yemeden bu  emri dinlemeli. II. Dünya savaşından sonra Bediüzzaman,  üstteki yazısına şu dipnotu düşer: "Kuvvetli bir işaret-i gaybiyedir.  Evet, beşer dinlemedi, bu II. Harb-i Umumî ile dehşetli silleyi de  yedi." 2- “Kurun-u ûlâdaki mecmu-u vahşet ve  cinayetHem gadr ve hem hıyanetŞu medeniyet-i habise, tek bir defada kustuMidesi daha bulanır.” (31) Yani, ilk çağlardaki bütün vahşet ve  cinayeti, zulüm ve hıyaneti, şu habis medeniyet tek bir defada kustu.  Midesi daha bulanır). Bediüzzaman, bu ifadelerine de şu  dipnotu düşer: "Demek daha dehşetli kusacak, Evet, iki Harb-i Umumî ile  öyle kustu ki, hava- deniz- kara yüzlerini bulandırdı, kanla lekeledi." Bediüzzaman Saîd Nursî, Fil Suresi'nde  zikredilen Ebabil kuşlarının, Ka'beyi tahribe gelen orduyu siccilden  taşlarla bombalaması olayına dikkat çekerek şöyle der: “(Termîhim  bihıcaretin) cümle-i kudsiyesi 1359 edip, dünyayı dine tercih eden ve  nev-i beşeri yoldan çıkaran medeniyetçilerin başlarına semavî bombalar  ve taşlar yağdırmasına tevafukla işaret ediyor.” (32) Evet, II. Dünya Savaşı, Osmanlı'yı  çökertenlerin başlarına inen semavî bir bela gibi tecelli etmiştir. Önce  Almanya ve İtalya birleşip İngiltere ve Fransa'ya büyük kayıplar  verdirmiş, şehirlerini ve medeniyetlerini bombardıman etmişlerdir. Sonra  ise, savaş aleyhlerine dönmüş, kendileri de perişan olmuşlardır.  Böylece zalimler, zalimlerin cezasını vermekte aracılık etmişlerdir. Bediüzzaman, üstte zikredilen  değerlendirmesinden sonra, geleceğe yönelik şu ifadeleri kullanır:  "Evet, bu tokattan pür-şer beşer şirkten şükre girmezse ve Kur'an'a  tarziye vermezse, melâike elleriyle de ahcâr-ı semâviye (göktaşları)  başlarına yağacağını, bu sure bir mana-yı işarî (işârî bir mana) ile  tehdîd ediyor." (33) 1940'lı yılların sonbaharında  gazetelerde çıkan bir haber, üstteki ifadeleri doğrular tarzdadır. Şöyle  ki: "Bu baharda, Rusya'nın Viladivostok ormanlarına, zemin yüzünde hiç  emsali görünmeyen büyüklükte semadan taşlar düşmüş. Ve en büyüğü 25  metre uzunluğunda ve 10 metre boyundadır. Düştüğünde, etrafındaki  ağaçları devirmiş ve otuz kadar büyük çukurlar husule getirmiş." "İşte bu fıkra, doğrudan doğruya bu  taşlara işaret olmasına iki emare var: 1- Şimdiye kadar gelen semavî taşlar,  bir-iki karış oldukları halde, böyle 25 metre uzunluğunda ve 10 metre  genişliğinde dağ gibi taşlar, elbette semavâtın dinsizliğe karşı bir  alâmet-i hiddetidir. 2- Bütün zemin yüzünü ve nev-i beşeri  tehdîd eden dehşetli bir dinsizliğin merkezlerine gelmesidir.” (34) Anarşi Anarşi, 1969 üniversite öğrenci  hareketleri sonunda Türkiye'nin kullanmaya başladığı kelimelerden  biridir. Bediüzzamanın Mektubat isimli eserinde  kullandığı şu ifadeler, Türk Milletinde devam edecek bir fitneyi  gösterir: "Türk unsurunda ebedi kabil-i iltiyam olmamak suretinde bir  inşikak çıkacak. O vakit milletin kuvveti, bir şık bir şıkkın kuvvetini  kırdığı için, hiçe inecek. İki dağ birbirine karşı bir mizanın iki  gözünde bulunsa, bir batman kuvvet o iki kuvvet ile oynayabilir, yukarı  kaldırır, aşağı indirir." (35) "Sağ-sol olayları", "Türk-Kürt  meselesi", "Alevî-Sünnî ayırımı" ve şimdilerde alevlendirilmek istenen  "laik-anti laik" taksimi, üstteki cümlenin görünümlerindendir. Güçlü bir  Türkiye istemeyen dış güçler, bu gibi ayrımlarla fitneyi körüklemekte,  anarşiyi desteklemektedirler. Bazı idarecilerin bilerek veya  bilmeyerek yaptıkları yanlış icraatlar, böyle fitnelerin uyanmasına  vasat hazırlamıştır. Bediüzzaman, 1947'lerde idarecilere şu  hatırlatmaları yapar: "Efendiler! Siz ne için sebepsiz bizimle  ve Risale-i Nur'la uğraşıyorsunuz? Kat'iyen size haber veriyorum ki,  ben ve Risale-i Nur, sizinle değil, mübareze, belki sizi düşünmek dahi  vazifemizin haricindedir. Çünkü Risale-i Nur ve hakîki şakirdleri, elli  sene sonra gelen nesl-i atiye (gelecek nesle) gayet büyük bir hizmet ve  onları büyük bir vartadan ve millet ve vatanı büyük bir tehlikeden  kurtarmaya çalışıyorlar. (...) Evet efendiler! Gerçi Risale-i Nur  sırf ahirete bakar; gayesi rüya-yı İlâhî ve imanı kurtarmak ve  şakirdlerinin ise, kendilerini ve vatandaşlarını idam-ı ebediden ve  ebedi haps-i münferidden kurtarmaya çalışmaktır. Fakat dünyaya ait  ikinci derecede gayet ehemmiyetli bir hizmettir ve bu millet ve vatanı  anarşilik tehlikesinden ve nesl-i atinin biçareler kısmını dalâlet-i  mutlakadan kurtarmaktır. Çünkü bir Müslüman başkasına benzemez. Dini  terkedip İslâmiyet seciyesinden çıkan bir Müslim, dalalet-i mutlakaya  düşer, anarşist olur, daha idare edilemez. Evet, eski terbiye-i İslâmiye'yi  alanların yüzde ellisi meydanda varken ve an'anât-ı milliye ve  İslâmiyye'ye (milli ve İslâmi an'anelere)  karşı yüzde elli lakaydlık  gösterildiği halde, elli sene sonra yüzde doksanı nefs-i emmareye tabi  olup, millet ve vatanı anarşiliğe sevketmek ihtimalinin düşünülmesi ve o  belaya karşı bir çare taharrisi, yirmi sene evvel beni siyasetten ve bu  asırdaki insanlarla uğraşmaktan kat'iyyen menettiği gibi; Risale-i  Nur'u, hem şakirdlerini bu zamana karşı alakalarını kesmiş. Hiç onlarla  ne mübareze, ne meşguliyet yok.” (36) Bu ikazlara kulak verilmiş midir? Tam  anlamıyla kulak verildiği söylenemez. Zira bu anarşi ve terörü ülkemiz  yaşamıştır ve yaşamaya devam etmektedir. Bediüzzaman, Felak Suresi'yle ilgili bir  yorumunda şunları söyler: (Ğasikın iza vekab) Mîlâdî 1971 olur. O  tarihte dehşetli bir şerden haber verir. 20 sene sonra, şimdiki  tohumların mahsulü ıslah olmazsa, elbette tokatları dehşetli olacak."  (37) 1971, anarşinin tırmandığı yıllara  tekâbül eder. Ülkemizi hayli sarsan ve içimizde yaralar açan sağ-sol  çatışması ve bölücü terör örgütünün eylemlerinden sonra, şimdi de  Alevî-Sünnî ayırımıyla, bu millet birbirine düşürülmek istenmektedir.  Aynı dinin mensublarının, tefarruattaki farklılıklardan dolayı birbirine  düşmanca bakması, cidden üzücü ve düşündürücüdür. Bediüzzaman'ın  1930'larda söylediği şu sözleri düşünmeye ve gereğince harekete ne kadar  da muhtacız: "Ey ehl-i hak olan Ehl-i Sünnet ve cemaat ve ey Al-i  Beytin muhabbetini meslek ittihaz eden Alevîler! Çabuk bu manasız ve  hakîkatsız, haksız, zararlı olan nizaı aranızdan kaldırınız! Yoksa  şimdiki kuvvetli bir surette hükmeyleyen zındıka cereyanı, birinizi  diğeri aleyhinde alet edip, ezmesinde istimal edecek. Bunu mağlup  ettikten sonra, o aleti de kıracak. Siz ehl-i tevhîd olduğunuzdan,  uhuveti ve ittihadı emreden yüzer esaslı rabıta-i kudsiye mabeyninizde  varken, iftirakı iktiza eden cüz'î meseleleri bırakmak elzemdir." (38) Bediüzzaman, Demokrat Parti  idarecilerine yazdığı bir mektubta bir endişesini şöyle belirtir:  “Halkçılar ırkçılığı elde edip, tam sizi mağlup etmeye ihtimal-i kavî  ile hissettim. Ve İslâmîyet namına telaş ediyorum." (39) Bu cümle, bir  ihtilalin habercisidir. 23 Mart 1960'da Bediüzzaman vefat eder. İki ay  sonra 27 Mayıs İhtilali gerçekleşir.</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)