JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Ali Said" data-source="post: 135524" data-attributes="member: 8283"> Yıllar önce “Şimdiki  tohumların mahsulü ıslâh olmazsa, elbette tokatları dehşetli olacak” (Şuâlar, s.  241) diyerek ekilenlerin biçildiğine dikkat çeken Bediüzzaman, 1950’den önce  yazdığı mektuplardan birinde de, dine karşı lâkaytlığın faturasının ağır  olacağına işaret etmiş ve kendisinin Risâle-i Nur eserleriyle gelecek nesli  kurtarmaya çalıştığını ifade etmişti. Ayrıca “İnşaallah, bir zaman hapishaneleri  tam bir ıslahhane yapmak için bahtiyar müdürler ve memurlar, o Nurları  mahpuslara, ekmek ve ilâç gibi tevzi edecekler” diyerek de, hapishanelerin nasıl  ıslahhaneye çevrilebileceğine işaret ediyordu.   Risâle-i Nur, nesl-i âtîyi kurtarmaya çalışıyor     “Kendi Kendime Hasbihal” namındaki parçaya lahika olarak, Adliye Vekiliyle ve  Risale-i Nur’la alakadar mahkemelerin hakimleriyle bir hasbihaldir]         Efendiler! Siz, niçin sebepsiz bizimle ve Risâle-i Nur’la uğraşıyorsunuz?  Kat’iyen size haber veriyorum ki: Ben ve Risâle-i Nur, sizinle değil mübareze,  belki sizi düşünmek dahi vazifemizin haricindedir. Çünkü, Risâle-i Nur ve hakiki  şakirtleri, elli sene sonra gelen nesl-i atiye gayet büyük bir hizmet ve onları  büyük bir vartadan ve millet ve vatanı büyük bir tehlikeden kurtarmaya  çalışıyorlar. Şimdi bizimle uğraşanlar, o zaman kabirde elbette toprak  oluyorlar. Farz-ı muhal olarak, o saadet ve selâmet hizmeti bir mübareze olsa  da, kabirde toprak olmaya yüz tutanları alâkadar etmemek gerektir.     Evet, Hürriyetçilerin ahlâk-ı içtimâiyede ve dinde ve seciye-i milliyede bir  derece lâubalilik göstermeleriyle, yirmi-otuz sene sonra dince, ahlâkça, namusça  şimdiki vaziyeti gösterdiği cihetinden, şimdiki vaziyette de, elli sene sonra bu  dindar, namuskâr, kahraman seciyeli milletin nesl-i âtisi, seciye-i diniye ve  ahlâk-ı içtimaiye cihetinde ne şekle girecek, elbette anlıyorsunuz. Bin seneden  beri bu fedakâr millet, bütün ruh u canıyla Kur’ân’ın hizmetinde emsalsiz  kahramanlık gösterdikleri halde, elli sene sonra o parlak mazisini dehşetli  lekedar, belki mahvedecek bir kısım nesl-i âtînin eline elbette Risâle-i Nur  gibi bir hakikati verip, o dehşetli sukuttan kurtarmak en büyük bir vazife-i  milliye ve vataniye bildiğimizden, bu zamanın insanlarını değil, o zamanın  insanlarını düşünüyoruz.     Evet, efendiler! Gerçi Risâle-i Nur sırf ahirete bakar; gayesi Rıza-yı İlâhî  ve imanı kurtarmak ve şakirtlerinin ise, kendilerini ve vatandaşlarını idam-ı  ebediden ve ebedi haps-i münferitten kurtarmaya çalışmaktır. Fakat dünyaya ait  ikinci derecede gayet ehemmiyetli bir hizmettir; ve bu millet ve vatanı  anarşilik tehlikesinden ve nesl-i atinin biçareler kısmını dalalet-i mutlakadan  kurtarmaktır. Çünkü bir Müslüman başkasına benzemez. Dini terk edip İslâmiyet  seciyesinden çıkan bir Müslim dalalet-i mutlakaya düşer, anarşist olur, daha  idare edilmez.     Evet, eski terbiye-i İslamiyeyi alanların yüzde ellisi meydanda varken ve  an’anat-ı milliye ve İslamiyeye karşı yüzde elli lakaytlık gösterildiği halde,  elli sene sonra yüzde doksanı nefs-i emmâreye tabi olup millet ve vatanı  anarşiliğe sevk etmek ihtimalinin düşünülmesi ve o belâya karşı bir çare  taharrîsi, yirmi sene evvel beni siyasetten ve bu asırdaki insanlarla  uğraşmaktan katiyen menettiği gibi; Risâle-i Nur’u, hem şakirtlerini, bu zamana  karşı alâkalarını kesmiş; hiç onlarla ne mübareze, ne meşguliyet yok.     Madem hakikat budur; adliyelerin, değil beni ve onları itham etmek, belki  Risâle-i Nur’u ve şakirtlerini himaye etmek en birinci vazifeleridir. Çünkü,  onlar bu millet ve vatanın en büyük bir hukukunu muhafaza ettiklerinden, onların  karşısında, bu millet ve vatanın hakiki düşmanları Risale-i Nur’a hücum edip,  adliyeyi şaşırtıp, dehşetli bir haksızlığa ve adaletsizliğe sevk ediyorlar.         Emirdağ Lâhikası, s. 20, (yeni tanzim, s. 54)         Lügatçe:        hasbihal: halleşme; görüşüp, konuşma, sohbet,     mübareze: çatışma, kavga.     nesl-i ati: gelecek nesil     varta: tehlike.     vekil: bakan.     ahlâk-i içtimaiye: sosyal ahlâk.     cihet: yön     dalalet-i mutlaka: mutlak dalalet, sapıklık.     farz-ı muhal: imkansızı farz etme, olmayaak şeyi olacakmış gibi düşünme.     haps-i münferit: tek başına olan hapis, ehl-i dalalet için ölüm ve kabir.     lekedar: lekeli, lekelenmiş.     mazi: geçmiş zaman.     seciye: karakter, huy, tabiat. </blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)