JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Huseyni" data-source="post: 161721" data-attributes="member: 27">Cevap: Bediüzzaman Said Nursi’ye Göre Kur’ân'ın Mucizeliğini Açıklama MetodMucize ve i’câzın sözlük ve terim anlamı Rağıb el-İsfahanî, el-Müfredât isimli eserinde şöyle demektedir:  “Acz” kelimesi “Aczü’l-insan (insanın arkası)” teriminden alınmıştır. Acz  kelimesi başka varlıklar için kullanıldığında hep insanın bu yönüne benzetilerek  kullanılmaktadır. Yüce Allah Kur’ân-ı Kerimde bu kelimenin çoğulu olan "A'cez"  kelimesini kullanmaktadır: "Keennehum a'câzu nahlin münkairin “O rüzgâr onları  sökülmüş hurma kütükleri gibi yere seriyordu” 1  “Acz” aslında bir şeyden geri kalmak ve bir işe uluşamamak  demektir. Dübur kelimesi açıklanırken de bu noktaya temas edilmiştir. Halk  arasında, bir şeyi yerine getirmeye gücü yetmemek olarak örf haline gelmiştir. Acz, kudretin zıttıdır. Kur’ân-ı Kerimde "A'ceztü en ekûne" olamadım mı?"  2 âyetinde de kullanılmıştır. Arapça’da, “A’ceztü fülanen”, “Aceztühü”,  “Cealtühü acizen” deyimleri de kullanılır. Yaşlı kadınlar için “Acûz” ifadesinin  kullanılması bir çok işten aciz bulunmasından dolayıdır.  Terim olarak “mu’cize” ise, peygamberlik iddiasiyle birlikte  vukua gelen, benzerini getirmek mümkün olmayan harikulade olay demektir.  Mu’cize, Allah’ın peygamberlik iddia eden kimseyi doğrulamak için onun eliyle  meydana getirdiği bir delildir.  Bediüzzaman’ın mu’cizeye getirdiği tanım da bu anlamdadır. O bu  konuda şöyle demektedir: “Mu’cize ise, Halık-ı Kâinat tarafından onun dâvâsına  bir tasdiktir; ‘Sadakte (kulum doğru söyledi ona itaat edin) hükmüne geçer”  Bediüzzaman mu’cizenin, inkârcıları ikna amacıyla peygamberlik iddiasını tasdik  için geldiğini, yoksa onları imana zorlamak için olmadığını belirtir. Bu çok  ince bir işaret olup, onun genel olarak İslâma, özel olarak mu’cizeye olan  yaklaşımında kullandığı metodunu yansıtmaktadır. Bediüzzaman, bu ölçüyü  Kur’ân’dan almış ve bütün risalelerinde harfi harfine uygulamıştır.  Kur’ân-ı Kerimin mu’cizeliğini isbat metodu Bediüzzaman, tıpkı el-Cürcânî, ez-Zamehşerî ve es-Sekkâkî’nin  belirttikleri gibi Kur’ân’ın mu’cize oluşunun üç yolla bilinebiliceğine işaret  eder. Bu yollardan birincisi, Kur’ân’ın hayret uyandırıcı belağatiyle Arapların  üzerine bir güneş gibi doğması ve kendilerinin ona karşı muaraza edememeleri. İkincisi, binlerce ehl-i ilim ve tetkikin, onun beşer sözlerinde birarada  bulunması mümkün olmayan meziyet, güzellik ve hakikatleri topladığına ilişkin  şehadetleri. Üçüncüsü:-Cahız’ın belirttiği gibi-peygamberlik iddiasını çürütmeye  şiddetle muhtaç oldukları halde Arap fesahat ve belağatçılarının ona muaraza  etmeye yanaşmamaları.   Bediüzzaman, Kur’ân’ın mu’cizeliğini isbat konusunda  risalelerinin birçok yerinde bu yolları zikretmiş ve şunu ilave etmiştir:  “Kur’ân’ın, kendisini her cihetten inceleyen binlerce âlimlerin ihtimamlarına  mazhar olması, onun bir mu’cize-i İlâhiye olduğuna kesin bir delildir.” O, Kur’ân’ın mu’cize oluşunu şu sözleriyle belirtmektedir: “Bil  ki: Kur’ân’ın i’câzı onu tahriften muhafaza etmiştir. Hiçbir müfessir, müellif,  mütercim veya muharrifin sözleri, sair semâvî kitaplarla karışıp onları muharref  kıldıkları gibi âyetlerle karışamıyor ve onların kisvesine bürünemiyor.”  Sarfa yoluyla i’câz konusundaki görüşü  Bediüzzaman, bazı mu’tezilî ve şiî âlimlerin iddia ettikleri  gibi, Kur’ân-ı Kerimin mu’cizeliğinin sarfa yoluyla olduğunu kabul etmez. Sarfa  konusunda en doğuru yaklaşımın Cürcânî, Zemahşerî ve Sekkakî’nin görüşü olduğunu  belirtir. O da, “Beşer kudretinin Kur’ân’ın yüksek nazmının derecesine  ulaşamadığı” gerçeğidir. Bediüzzaman, bazı âlimlerin, Kur’ân’a bir kelimeyle  olsun muaraza edilememesinin sebebi, Allah’ın insanlara bu imkânı vermemesi ve  bundan çevirmesinden dolayıdır, şeklindeki sözlerine değinerek şöyle  değerlendirir: “Kur’ân’ın i’câzının sarfa yoluyla olması ise mercuh (zayıf) bir  görüştür.” Bediüzzaman, âlimlerin büyük çoğunluğunun görüşünü tercih eder. O da  şudur: “Kur’ân’daki letaif-i belağat ve mezaya-yı meanî, kudret-i beşerin  fevkindedir. (...) Çünkü, Kur’ân-ı Hakîmin cümleleri, kelimeleri birbirine  bakar. Bazı olur ki, bir kelime on yere bakar; onda, on nükte-i belağat, on  münasebet bulunuyor.”  Meydan okuma safhaları  Bediüzzaman, Kur’ân’ın benzerini getirme konusunda insanlara  meydan okuma merhalelerini açıklar, bir eserinde bu merhaleleri dokuza  çıkarırken, başka bir eserinde sekiz merhaleyi belirtmekle yetinir. Bu  merhaleler şunlardır:  1) Şu Kur’ân’ın, Muhammedü’l-Emîn gibi bir ümmîden nazîrinin  getirilmesi.  2) O zat ümmî olmasın, gayet âlim ve kâtib olsun.  3) Bir kişi bunu yapamıyorsa, bir tek zat olmasın, hepiniz  birleşiniz de öylece getirmeye çalışınız.  4) Bunu da yapamayacaksanız, eskiden yazılmış belîğ eserlerden  de istifade edip, hatta gelecekleri de yardıma çağırıp, Kur’ân’ın nazîrini  gösteriniz, yapınız.  5) Eğer bunu da yapamıyorsanız, Kur’ân’ın yalnız on sûresinin  nazîrini getiriniz.   6) Eğer bunu da yapamıyorsanız, haydi hikayelerden, asılsız  kıssalardan terkib ediniz.   7) Bunu da yapamıyorsanız, kısa bir tek sûresinin nazirini  getiriniz. 8 ) Yoksa, din, can, mal ve iyalleriniz, dünyada da ahirette de  tehlikeye düşecekler.   Daha önce de belirttiğimiz gibi başka bir eserinde bu sekiz  merhaleye bir merhale daha ekler. Buradaki yedinci maddeyi ikiye ayırır: Önce  uzun bir sûrenin benzerini getirmeyi istemekle meydana okuma, sonra da kısa bir  sûrenin benzerini getirmeyi istemekle meydan okuma.  İşârâtü’l-İ’câz isimli eserinde de bu merhalelerin dokuz  olduğunu belirtir. Fakat oradaki taksimi buradakinden birazcık farklılık  gösterir. Şöyle ki: Birinci merhalede, meydan okumanın yüksek nazmının yanısıra,  ihtiva ettiği hakikatler, ilimler ve gaybî haberleriyle ümmi bir zattan  getirilecek bütün bir Kur’ân meydana getirmeye çağırıldığını belirtir. İkinci  merhalede, uydurma sözlerle de olsa Kur’ân gibi bir kitabın getirilmesinin  istenildiğini zikreder.  Bu durumda zamir daha önce on sûreye gönderilirken  burada ise, “Hakaik”a gönderilir. Sonra herhangi bir sûreyi, okuma yazma  bilmeyen bir insandan getiremiyorlarsa, haydi bunu mâhir bir âlim yapsın, der.  Bütün cin ve insanlardan yardım istemeyi ayrı bir merhaleye koyar. Dokuzuncu  merhalede ise şöyle der: “Bizim şahitlerimiz yoktur, eğer muarazaya girişsek,  bizi destekleyecek kimse yoktur’ diye gösterdikleri o bahaneyi de defetmek için,  ‘Şühedanıza da müsaade edilmiştir. Onları da çağırın, size yardım etsinler”  Bu merhaleler arasında büyük bir iç içelik göze çarpmaktadır.  Bediüzzaman’ı bu merhaleleri böylesine detaylı bir biçimde açıklamaya sevkeden  sır, Kur’ân’ın mu’cize olduğu fikrini insanların, özellikle de muasırlarının  ruhlarına derinlemesine nakşetmek ve Kur’ân’a muaraza edemeyip kılınçla  mukabeleye mecbur kalan kimselerin ne derece aciz olduklarını ortaya koymaktır.  Diğer âlimler ise, sadece Kur’ân’ın saraheten belirttiği dört veya beş merhaleyi  zikretmekle yetinmişlerdir. Devam edecek...</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)