JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Huseyni" data-source="post: 163829" data-attributes="member: 27">Cevap: Bediüzzaman Said Nursi’ye Göre Kur’ân'ın Mucizeliğini Açıklama MetodKur’ân-ı Kerim ve şiir  Özellikle Bakıllanî döneminde Kur’ân’ın üslûbu bazı mülhidlerce  tartışma konusu edilmiş olacak ki, Kur’ân’ı bazı şiirlerle mukayeseye  kalkışmışlar, bu yüzden de Bakıllanî özel olarak şöyle demiştir: Kur’ân’ın  i’câzı konsunda tercihe değer görüş, onun, beşer kelamındaki mu’tad bütün nazım  çeşitleri dışında bir nazım olması ve bütün hitap üsluplarından farklı  bulunmasıdır. Kur’ân, ne şiir, ne seci’, ne de kafiyeli olmayan mevzun kelam  türünden değildir. Bu yüzden de muarazası mümkün olmamıştır.”  Bediüzzaman ise, Kur’ân’ın şiir olmaktan münezzeh bulunmasının  hikmetlerini açıklar ve bunları üç noktada özetler: Birincisi: Kur’ân-ı Hakîm, nihayetsiz parlak, yüksek hakikatleri  câmi olduğundan, şiirin hayalatından müstağnîdir.  İkincisi: Âyetlerin herbir necmi, vezin kaydı altına girmeyip tâ  ekser âyetlere bir nevi merkez olsun ve kardeşi olsun ve mabeynlerinde mevcud  münasebet-i maneviyeye rabıta olmak için, o dâire-i muhîta içindeki âyetlere  birer hatt-ı münasebet teşkil etmesidir. Güya, serbest her bir âyetin, ekser  âyetlere bakar birer gözü, müteveccih birer yüzü var... İşte intizamsızlık  içinde kemâl-i intizamı gör!  Üçüncüsü: Şiirin şe’ni küçük ve sönük hakikatları, büyük ve  parlak hayallerle süslendirip beğendirmek ister. Halbuki Kur’ân’ın hakikatleri,  o kadar büyük, âlî ve revnaktardır ki, en büyük ve parlak hayal, o hakikatlere  nisbet edilse, gayet küçük ve sönük kalır. Bediüzzaman’ın bu yaklaşımı, Bakıllanî’ninkinden çok daha güçlü  ve sağlamdır.  Kur’ân’da fasıla  Bediüzzaman, Kur’ân’daki fasılanın mucizelik yönünü açıklamaya  özel bir bahis tahsis etmiştir. Bu fasılalara, “hulasât ve fezlekât” adını  verir. bunların, ya Esma-i Hüsnâyı veya mânâlarını tazammun ettiğini veya aklı  tefekküre sevketmek için akla havale ettiğini, veyahut makasıd-ı Kur’ânîyeden  bir kaide-i külliyeyi tazammun ettiğini, böylece âyetin te’kid ve te’yidi için  fezlekeler yapıldığını söyler. Sözkonusu fezlekeler bu özellikleriyle Kur’ân-ı  Kerimin mu’ciz birer mazharıdır. Bediüzzaman Kur’ân’ın fasılalarını ele alırken  şu neticeleri ortaya çıkarır:  1) Kur’ân, Sani-i Zülcelal’in ef’al ve eserlerini nazara karşı  serer, basteder. Sonra o âsar ve ef’alinde esma-i İlahiyyeyi istihrac eder; veya  haşir ve tevhid gibi bir makasıd-ı asliyye-i Kur’ânîyeyi isbat ediyor. Bunun  misali, Bakara Sûresi 29. âyettir.  2) Kur’ân, beşerin nazarına san’at-ı İlâhiyyenin mensûcâtını  açar, gösterir. Sonra fezlekede o mensûcatı, esma içinde tayyeder veyahut akla  havale eder. Misâl: Yûnus Sûresi 31-32. âyetler ve Bakara Sûresi 164. âyet. 3) Bazen Kur’ân, Cenab-ı Hakk’ın fiillerini tafsîl ediyor. Sonra  bir fezleke ile icmâl eder. Tafsîliyle kanaat verir, icmal ile hıfzettirir,  bağlar. Misâl: Yûsuf Sûresi, 6 ve Al-i İmran Sûresi 27. âyet. 4) Kur’ân, gâh olur mahlûkat-ı İlâhiyyeyi bir tertiple zikreder; sonra o mahlukat içinde bir nizam, bir mizan olduğunu ve onun semereleri  olduğunu göstermekle güya bir şeffafiyet, bir parlaklık veriyor ki, sonra o  ayine misal tertibinden cilvesi bulunan Esmâ-i İlâhiyyeyi gösteriyor. Güya o  mahlukat-ı mezkûre, elfazdır; şu esmâ onun mânâları, yahut o meyvelerin  çekirdekleri, yahut hulasalarıdırlar. Meselâ: Mu’minûn Sûresi 12-14. âyetler;  A’raf Sûresi 54. âyet.  5) Kur’ân, bazen tagayyura maruz ve muhtelif keyfiyyata medar  maddî cüz’iyâtı zikreder. Onları hakaik-i sâbite sûretine çevirmek için, sâbit,  nûranî, küllî esma ile icmal eder, bağlar. Veyahut, tefekküre ve ibrete teşvik  eder bir fezleke ile hatime verir. Misâl: Bakara Sûresi: 31-32. Nahl Sûresi:  66-69. âyetler. 6) Gâh oluyor ki âyet, geniş bir kesrete ahkâm-ı Rubûbiyyeti  serer, sonra birlik ciheti hükmünde bir rabıta-i vahdet ile birleştirir, veyahut  bir kaide-i külliye içinde yerleştirir. Meselâ: “Vesi’a kürsiyyuhu’s-semâvâti  ve’l-arda velâ yeûdühü hıfzuhüma ve hüve’l-aliyyü’l-azîm” 4  7) Gâh oluyor ki âyet, zâhirî sebebi, icadın kabiliyetinden  azletmek ve uzak göstermek için müsebbebin gayelerini, semerelerini gösteriyor. Tâ anlaşılsın ki, sebep yalnız zâhirî bir perdedir. Âyet gösteriyor ki, sebepler çendan nazar-ı zâhirîde ve vücudda  müsebbebât ile muttasıl ve bitişik görünür. Fakat, hakikatte beynlerinde uzak  bir mesafe var. Sebepten müsebbebin icadına kadar o derece uzaklık var ki, en  büyük bir sebebin eli, en ednâ bir müsebbebin icadına yetişemez.İşte sebep ve  müsebbeb arasındaki uzak mesafede Esmâ-i İlâhiyye birer yıldız gibi tulu’  eder... Esbâb ile müsebbebat mabeyninde öyle bir mesafe-i maneviyye var ki,  imanın dürbiniyle, Kur’ân’ın nûriyle görünür. Meselâ: Abese Sûresi: 24-32.  âyetler; Nûr Sûresi: 43-45. âyetler.  8 ) Kur’ân, gâh oluyor ki, Cenab-ı Hakk’ın ahirete bakan hârika  ef’allerini kalbe kabul ettirmek için izhariye hükmünde ve zihni tasdika müheyya  etmek için bir idadiye sûretinde dünyadaki acaib ef’alini zikreder veyahut,  istikbalî ve uhrevî olan ef’al-i acibe-i İlâhiyyeyi öyle bir sûrette zikreder ki meşhudumuz olan çok nazireleriyle onlara kanaatımız gelir. Meselâ: Yasîn  Sûresinin son âyetleri, Tekvîr ve İnşikak Sûreleri gibi.  9) Kur’ân-ı Hakîm, gâh olur cüz’î bazı maksatları zikreder. Sonra o cüz’iyat vasıtasiyle küllî makamda zihinleri sevketmek için, o cüz’î  maksadı, bir kaide-i külliye hükmünde olan esma-i hüsna ile takrir ederek tesbit  eder, tahkik edip isbat eder. Meselâ: Mücadele, İsra ve Fatır Sûrelelerinin ilk  âyetleri gibi.  10) Gâh oluyor; âyet, insanın isyankârane amellerini zikreder,  şedîd bir tehdit ile zecreder. Sonra şiddet-i tehdit, ye’se ve ümitsizliğe  atmamak için, rahmetine işaret eden bir kısım esma ile hatime verir, teselli  verir. Meselâ: İsrâ Sûresi: 42-44. âyetler.  Bunlar, Kur’ânî fasılaların te’siri ve Kur’ân nazmının belağatı  konusundaki rollerini açıklayan güzel yorumlardır. Ben, Bediüzzaman’ın  fasılalar konusunda yazdıklarıyla Dr. Ahmed Bedevî’nin yazdıklarını  karşılaştırdım. Bedevî’nin genellikle herbir fasılanın sonunda yer aldığı âyetle  olan münesebeti açıklamakla yetindiğini ve Suyûtî’nin el-İtkan’da yazdıkları  çerçevesinde dönüp dolaştığını gördüm. Bediüzzaman, sözkonusu fasılalara  kapsamlı bir nazarla bakar, içinde bulundukları âyetle münasebetlerini  belirtir, insanın ruh, akıl ve vicdanı üzerinde etkili olan imanî tesirlerini  ortaya koyar. Bunu da, Allah’ın isim ve sıfatlarını ta’rif ederek, san’at-ı  İlâhiyyenin enfüs ve afaktaki eserlerini açıklayarak yapar. Bu açıklamalarında,  Dâiretü’l-Mearifi’l-Biritaniyyenin aynı alandaki iddialarına çok etkili ve  parlak bir cevap vardır. Devam edecek...</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)