JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Huseyni" data-source="post: 164289" data-attributes="member: 27">Cevap: Bediüzzaman Said Nursi’ye Göre Kur’ân'ın Mucizeliğini Açıklama Metodİşte mukayeseye başlıyoruz: "Elif Lâm Mîm. Zâlike'l-kitâbu lâ raybe fîhi... ve ülâike  hümü'l-müflihûne" (Bakara Sûresi, 1-5)  Önce şu âyetlerin açıklamasına bakalım:  "Elif Lâm Mîm. Zâlike'l-kitâbu lâ raybe fîhi hüden lil  müttekîne."  Gerek Zemahşerî ve gerekse Bediüzzaman, bu âyetlerin nazmındaki  pek çok ifade sırlarını ortaya çıkarmışlardır. Her ne kadar ikisi de, bu  nüktelerde ittifak ediyorlarsa da, bunları gerekçelendirmede ve açıklama  üslubunda farklılık göstermişlerdir. Zemahşerî’ye göre, uzaklar için kullanılan  bir ism-i işaret olan "zâlike" nin kullanılmasındaki sır, tamamlanmış bir söze  işaret etmesidir. Onun için böyle bir kelama uzaklar için kullanılan zalike  ism-i işaretiyle işarette bulunulmuştur. Zamehşerî, bu kelam uzak olmadığı halde  neden, kendisine "zâlike" ile işaret edilebildiğini, müşarun ileyh olan “sûre”  müennes olduğu halde neden müzekker bir ism-i işaret kullanıldığını açıklar. Bediüzzaman ise, "zâlike"nin ta’zim ve ehemmiyete işare ettiğini, Kur’ân’ın,  mıknatıs gibi zihinleri kendisine çektiğine, hayale müracaat ettiğin takdirde  gözler, arkasındakini görecek derecede tezahür ettiğine işaret eder. Lisan-ı  haliyle, Kur’ân’ın doğruluğuna olan güvenine, hile ve zaaftan münezzeh olduğuna  remzeder. Yine bu ism-i işaret, Kur’ân’ın mükemmelliğini ifade eden yüksek  mertebesini gösterdiği gibi, emsallarinin yürüdükleri yoldan uzak olduğunu  belirtmekle de bu iddiasının deliline ima eder.  Zemahşerî, "Zâlike'l-kitâbu" ın "Elif Lâm Mîm" ile olan  münasebetini açıklar ve "Zâlike'l-kitâbu"ın şunu ifade ettiğini bilirtir: “Kamil  kitab işte budur. Sanki diğerleri onun karşısında eksiktirler. Kitab ismine  ancak bu layıktır.”  Bediüzzaman ise, ilave olarak “Kitab” tabirinin  kullanılmasındaki sırrı keşfeder. Bu tabirin, Kur’ân’ın, okuma yazma ehli  olmayan bir ümminin eseri olamayacağına işaret ettiğini belirtir.  Zemahşerî, "lâ raybe fîhi"deki zarfın takdim edilmemesinin  sırrına değinip, bunu "lâ fîhi ğaulün" örneği ile açıklarken, Bediüzzaman’ın  başka bir inceliği yakaladığını görüyoruz. O da, diğer zarf edatlarının değil  de "fî" nin kullanılması ve "fîhi" deki zarfiyettir. Bu konuda şöyle der: “Ve  keza zarfiyyeti ifade eden "fî" tabiri, Kur’ân’ın sathına ve zahirine konan şek  ve şüphe varsa, içerisindeki hakaik ile defedilebileceğine işarettir.”  Zemahşerî, "hüden lil müttekîne"in sırrını açıklar. Müttakîlerin  zaten doğru yolda olduğunu, neden "hüden lil müttekîne" denilmediğini sorar ve  cevabını verir. Ayrıca, masdarın "hüden" ism-i fail "hâdî" yerine  kullanılmasının, masdarın nekre olarak getirilmesinin, ve "müttekîn" deki îcazın  ve cümleler arasında atıf edatının bulunmamasının sırrını açıklar. Bediüzzaman  da bu incelikleri vurgular. Fakat onları daha ziyada tafsil ve izah eder.  "Ellezîne yu'minûne bi'l-gaybi ve yukîmûne's-salâte ve mimmâ  rezaknâhum yünfikûne"âyetine bakalım.  Zemahşerî, nahiv açısından âyetlerin makablleriyle olan  münasebet sırrını açıklar ve “el-imânu bi’l-ğayb” ile nitelendirmesi üzerinde şu  soruları sorar: “Acaba, müttakîleri keşf ve beyan etmek için mi gelmiş, yoksa  "lil müttekîne" ile birlikte getirilerek onunkinden farklı bir mânâ mı ifade  ediyor veya medih olsun diye mi getirilmiş?” Bu kaydın, beyan olma ihtimalini  de, müstakil bir sıfat olma ihtimalini de ve mevsûf için bir medih olma  ihtimalini de tek tek açıklıyor. Bediüzzaman da bu bu noktalar üzerinde duruyor.  Ayrıca âyetin makabliyle münasebet inceliğini açıklarken, önceki âyetin  Kur’ân’ın medhi olduğunu, bu âyetin ise müttakîleri methettiğini ve ikinci  methin birincisinin neticesi olduğunu belirtir. Sonra da şöyle der:  "Ellezîne" ile "müttekîne" arasındaki münasebete gelince:  Bunların biri "tahliye" diğeri "tahliye" dir.  "Tahliye", tathir etmek ve temizlemektir.  "Tahliye" ise, tezyin etmek ve süslendirmek mânâsınadır. Bunlar  birbiriyle arkadaş olup, burada olduğu gibi, daima birbirini takip ediyorlar.  Onun için kalb, takvâ ile seyyiattan temizlenir temizlenmez, hemen onun ardında  imanla tezyin edilmiş ve süslendirilmiştir.  Kur’ân-ı Kerim, takvâyı üç mertebesiyle zikretmiştir:  Birincisi, şirki terk,  İkincisi, maâsiyi terk,  Üçüncüsü, mâsivâullahı terk etmektir.  "Tahliye" ise, hasenat ile olur. Hasenat da, ya kalble olur veya  kalıp ve bedenle olur veyahut malla olur.  A’mâl-i kalbînin şemsi, imandır.  A’mâl-i bedeniyenin fihristesi, namazdır.  A’mâl-i mâliyenin kutbu, zekâttır.”  Bediüzzaman Zemahşerî’den fazla olarak "mü'minune" yerine  "ellezîne yu'minûne" nin tercih edilmesindeki sırrı açıklayarak şöyle diyor: "mü'minune" kelimesine bedel, fiil sigasiyle "yu'minûne" fiilinin tercihi, İman  fiilini hayal nazarına gösterip, keyfiyetin tasvir edilmesine ve harici  delillerin tecellisiyle iman istimrar ve devam ile teceddüt etmesine  işarettir.”  Yine Bediüzzaman ziyade olarak "yukîmûne's-salâte" ifadesindeki  muzari’ sigasının sırrını açıklayarak şöyle der: “Ruha hayat veren namazın o  geniş hareketini ve Âlem-i İslâma yayılmış olan o intibah-ı rûhânîyi muhataba  ihtar edip göstermektir. Ve o güzel vaziyeti ve o muntazam haleti hayale götürüp  tasvir etmekle sâmi’lerin namaza meylini ikaz edip artırmaktır.” Devam edecek...</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)