JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Nesl-i Cedid" data-source="post: 256583" data-attributes="member: 1009729">Onun adına hizmet diyen elbet  kendisine hizmet payesinden fazlasını uygun bulmamıştır.İşte bu gelen ,  hizmetin sahibinin aciz bir hizmetçisinin kalbine fısıldadığı  fısıltılardır.Şiir gibidir , fakat şiir değiller.Kalbe öyle geldi,  dokunulmadı...     Benim fidanlarım vardı  Karşıki bayıra gömülmüş yiğidin mezarı başında diktiğim.  Benim fidanlarım vardı  Hayallerimi dallarına astığım,  Yapraklarını gözyaşı olmuş dualarımla suladığım fidanlarım vardı.  Çölü bahara çevirmeye kararlı söğütlerim ,  Gökten rahmet yağmuru çekip indirme azminde  Meyveleri yıldızlar,  Yaprakları göktaşları fidanlarım vardı.  Şeytanlar taşlamak için sonbaharları  Benim semama göktaşları yağardı.  Ve bir şarkım vardı fidanlarıma söylediğim...  Kalkarmı ki yiğidim şu uykudan?  Ve şarkımda hayat vardı, ümit vardı , hasret vardı,  Anlattığım masallarım vardı.  Onları , yanına diktiğim yiğidin destanları,  Mazinin derelerinde kahramanlarım vardı.  Benim fidanlarım vardı.Ben fidanlarımda vardım.  Fidanlarım vardı ya...  Kurumuş fidanlar kurumuş ağaçlar arasında  Yemyeşil fidanlarım,  Bugünkü fidanlar kadar yarın da ağaçlarım vardı.  Dalları altında milletlerin serinlediği,  Koca söğütlerim vardı.  Ve ben böyle sevdim fidanlarımı  Onların üzerine titredim,  Onların yarını üzerime titredi.  Gölge oldum onlara yakıcı çöl sıcaklarında  Yarınları neslime gölge yaptım.  Suladım onları aşkla, şefkatle, hasretle...  Yarınları ; semadan aşkı şefkati çekti, aldı  Geriye bir hasret kaldı  Ve ben hasreti sevdim...  Dediler:" Zaman sarrafı talipmiş fidanlarıma"  Dediler : " ormanlarmış ücreti, kavuşmakmış, hasretten kurtulmakmış"  "Bayırdaki mezardan, yiğidim yeniden uyanmakmış"  Ve bana bunları görmek varmış!  Demek anlaşılmamak varmış  Demek hey gidi günler demek varmış  Hasrete hasret duymak varmış!  Anlaşılmamak varmış ki;  Ben hasreti sevdim çilemi sevdim  Fidan değil orman değil benim derdim!  Ben gözyaşlarıyla fidanlar yaşatmayı sevdim.  Suyu değil... sulamayı sevdim.  Kavuşmayı değil... Koşuşmayı sevdim.  Ve ben bunu ağabeylerimden öğrendim.  Evet ; benim ağabeylerim vardı  Beni anlayanlarım vardı, hasreti sevenlerim vardı  Dertleri dertlerime  Dertlerim dertlerine karışmış benim ağabeylerim vardı  Kavuşmaktan geçmiş koşuşturanlarım vardı  Fidanlara su taşıyanlarım  Fidanları suya taşıyanlarım vardı  Derdi hayat bilip yaşayanlarım vardı.  Kuru dallar arasında yeşillik arayanlarım vardı.  Hayat verenlerim vardı, hayatlarını verenlerim vardı.  Benim ağabeylerim vardı  Ve ben ağabeylerimde vardım.  "Ehlime Allah ve resulunu bıraktım " diyen Ebubekirlerim  "Bir bu kadarını bıraktım" diyen Ömerlerim vardı.  Adı vermekle bir anılan ağabeylerim vardı.  "Fidanlar ağaç olmadan verenle sonra veren bir değil" deyip vermekte  yarışanlarım vardı  Benim Karunlarım yoktu  Kendisiyle birlikte herşeyini veren Harunlarım vardı.  Ve ondandır, mutlu yarınlarım vardı.  Boynum bükük , "fidanlar derdine ağladığım gün "  Sırt sıvazlayacak abilerim vardı.  Kutup yıldızlarım vardı.  "Siz koşmanıza bakın, arkanızda biz varız" diye  Yılda bir kaç kez ve daha fazla ışıldayan  Benim ahiretler aydınlatan güneşlerim vardı.  Karanlık kovalayıcılarım vardı  Konuşunca destan yazanlarım vardı  İNSANLAR ARASINDA İNSANLARDAN BİR İNSAN OLANLARIM vardı  Benim ağabeylerim vardı.  Benim ağabeylerimle paylaşacak bir hasretim vardı.  Aynı güzele vurulmuş yedi genç, yedi bin genç,  Kendi genç, kalbi genç, aşkı taze, hasreti genç  Ağabeylerim vardı.  Ve ondandır ben vardım, umutlarım vardı.  Ve kalbinde kıpırdayan bir hayal gibi  Bandıkça susatan bal gibi  Yudum yudum, nefes nefes içime çektiğim  Gelecekten haberlerim vardı.  Hiçbirşeyim kalmadığında, kimseler kimsesiz kaldığında  Benim ağabeylerim vardı.  Yok demek kalplerimize ağır gelip  Parmaklarımızı kırarcasına yumruklarımızı sıkıp  Şehadet parmaklarımızı ısırdığımızda  YOK diye gelen ses boğazlarımızda düğümlendiği günler,Varolan ağabeylerim vardı.  Kendi varlıklarıyla yoku varedenlerim vardı.  Fidanlarıma "benim" diyenlerim vardı.  Her çağrıya koşanlarım,  Her koşmaya çağıranlarım vardı.  Alanlarım, verenlerim, isteyenlerim vardı.  GÜLENlerim ağlayanlarım sevenlerim vardı.  Benim ... Benim ağabeylerim vardı.  İşte "DERDİ SEVMEYİ" ben bu ağabeylerden öğrendim  Her dertliye ağabeylik yapan  Ağalardan beylerden öğrendim  Ondandır arkadaşım:  Bana fidanlardan bahset; Ağaçları sahibinden sor!  Bana sulamaktan bahset; suyu gönderenden bil!  Bana koşuşmaktan anlat; Kavuşmayı Allahtan bil!  Ve ne olur!Bana "derdin bittiği günden " bahsetme  Çünkü ben derdimi sevdim.  Derdimi dert edenleri sevdim.  Ağabeylerimi sevdim.  AĞABEYLERİMİ SEVDİM. </blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)