JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Huseyni" data-source="post: 126983" data-attributes="member: 27">BİR BEDİÜZZAMAN KLÂSİĞİ    <img src="http://www.yeniasya.com.tr/2009/05/15/resim/Untitled-5.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />    Burada düşünmek Burada konuşmak Burada yazmak Burada yaşamak yasaktı… Ufuklar, alaca Simalar mahzun Vicdan kaskatı Burada bilmek, yasaktı Burada gülmek, yasaktı Hatta… Burada ölmek… Evet evet…  Burada ölmek.. yasaktı... Burada, mezar bulmak…yasaktı! Evliyalar diyarı.. bir memleket Sultanlar şehri İstanbul. Kıt’alara hükmeden Osman’ın oğulları Dedem Ertuğrul’un torunları… Nebiyy-i Zişan’ın kutlu müjdesine mazhar Feth-i Fatih’in yiğit evlâtları. Eski teb’alarının hegemonyasında İnim inim, inliyorlardı şimdi. Bir iksir.. Bir çözüm… Bir teklif… Ne derseniz deyin. Bir reçete lâzımdı. Bir şeyler yapmak gerekti. Geç mi kalınmıştı… Geç mi duyulmuştu? Geç mi olmuştu. Payitaht çökerdi… Ama.. Ama bu halkı… Mutlaka bu halkı kurtarmak gerekti. Öyle ya.. İnsanı yaşatacaksın ki. Devlet yaşasın. Osman Oğulları yaşayacaktı. Kurtuluşun reçetesi, Bediüzzaman’ca bir Münâzarât yazılacaktı! Dünya kaynıyor, beşer şaşkın.. Manevî bir buhran… Sanki kıyamet, Sanki toz duman. Vatan telâşı, Bayrak telâşı, İstiklâliyet… Ve… İttihad-ı İslâm endişesi…. Bir elinde Kur’ân, bir elinde kılınç, Doğunun sarp dağlarında, Moskof’la vuruşurken. Yaz Molla Habib! Bu gâvurun gülleleri bizi öldürmez. Görev verildi bize, Kılıçlarımız düşmanı ezerken Tebliğimiz coşacak… Savaşın ortasında, İşaratü’l-İ’câz yazılacak. Hayatı özümsemek, Dünyayı içselleştirmek, Vahdete ulaşmak adına. Ruhun kemale ermesi için… Allah, Said’i yoklayacaktı… Said’i deneyecekti. Belki bunun için.. Bir uzlet Bir inziva.. Bir riyazet, Ve bir esaret! Sibirya’da esirdi, Sibirya’da esarette, Riyaset tecelli edecekti! Hakkın hatırı âlîdir, Hiçbir hatıra feda edilmez. Allah’a secde eden başlar, Nikola’ya eğilmez! Kosturma’da geçen, esaret akşamlarında, Volga’nın, nazlı nazlı akışında, sen vardın. Rusya’nın kızıl akşamlarında, Anadolu hasretiyle yanardın.. Karanlık gecelerde, Kurduğun zikir halkalarında… İmam-ı Rabbani’ler… Gavs-ı Geylani’ler vardı. Resul-i Zişan’dan aldığın müjdeyle tutuşurdun… Vakit dardı… Vakit kısaydı… Vakit Ahirzamandı.. İ’la’yı Kelimetullah yolunda, yapılacak çok şey vardı. Bin yıldır rahnelenmiş, darbelenmiş, kanatılmış İslâmın kal’ası, Kur’ân’ı yok etmeye yönelmiş, Lord Gürzon belâsı. Ruhunda volkanlar patlarken, Yüreğinde İslâmın sancısı… Âlem-i İslâma inen darbeleri, En önce ruhunda hissediyordu. Volga’nın derin sularını Meleklerin kollarında geçiyordu. Dersaadet’te çalışır Şark’ta tatbik ederdi. Sıkıldıkça İstanbul’da, hemşehrilerine dönerdi. İsterdi ki onların Zihni melekeleri gelişsin. Şarkın saf, iffetli çocukları Medreset’üzzehra’da eğitilsin. Anlamadılar onu  Anlamadılar bir türlü. Yahut, anlamak istemediler. Ve bir gün, Karışmıştı İstanbul, Kararmıştı Ankara. Bu sebeple olsa gerek Dönmüştü, Gitmişti Van’a. Ama… ama, Onu bir şaki Bir haydut, bir münzevi Gibi yolladılar sürgüne. Ah Vatan… Ah Anadolu. Burada olsun da Neresi olursa olsundu. Zira; o, Anadolu’nun Anadolu onundu. Manevî âlemden Yeni bir ilham geliyordu, Anadolu’nun göbeğinde Risâle-i Nur doğuyordu. Isparta’nın gözetleme evleri Afyon’un soğuk hücreli, hapishaneleri… Aratır olmuştu, adeta ona, Rusya’daki Esaret günlerini… Şakır şakır buz tutardı parmaklık. Yer buza keserdi, tavan buz olur. Yatak buz olur.. Yorgan buz olur. Direnmek ne mümkün, Dayanmak ne zor! Bir de yemekteki zehir… Ah zehir… Bu kaçıncı zehir? Aşı yapıyoruz derler… Hastalık icad ederler Zehir şırınga ederler… Ah kolum…. Omuz başlarım! Dayanılmaz sancılar.. Dayanılmaz acılar.. Yaş ilerler, vücut zayıflar. Soğuklara dayan…. Hücrelere dayan… Zehirlere dayan… Dayan Said’im, Allah seninle! Dayan Said’im, Allah sabredenlerle! Aylarca, yıllarca hasretiyle Yanıp tutuştuğu Vatan… Vatan bu muydu? Kaçıralım gel seni, Mısır’a Mekke’ye… Hicaz’a. Nereye istersen….. Yok… Yok…. Ben oralarda olsam bile Oralarda doğsam bile, Buraya gelmem lâzımdı. Benim… Benim burada olmam lâzımdı. O severdi… Savaşın ortasını… O severdi, ateşin korunu. O severdi oyunun zorunu Küfür nerede şiddetliyse o, Orada olmalıydı. O burada kalmalıydı. Varsın yerim zindan olsun Varsın yerim mahpus olsun. Bu milletin, imanını selâmette görürsem Cehennem alevleri, Bana gül, gülistan olsun! Onun gibi seven oldu mu, bu memleketi Sevebildi mi kimse onun gibi? Sevebildik mi onun gibi? Ebu Zer gibi işkencelere katlandı Ekmeksiz yaşardı ama, Hürriyetsiz yaşamazdı.’ Küfrün karşısında dimdik Ayaktaydı. Gün olur; Bir sözle Nemrut’u yakar. Yasaklara beş para kıymet vermez. Bu sarık bu başla birlikte çıkar…’ Firavun kahroldu… Nemrut kudurdu! Anadolu’dan doğan güneş, Asrın Bedii’si… Risâle-i Nur’du! Bu dâvâ Hak’tır.! Bu dâvâ bakî kalacaktır! Emin olun. En yüksek gür sadâ , Onun sadâsı, İslâmın sadası olacaktır! İslam YAŞAR 15.05.2009 Elif/Yeniasya </blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)