Konuya cevap cer

Mesaj

<blockquote data-quote="Eyvàh!" data-source="post: 76811" data-attributes="member: 12">cumlelerin kelimelerine gelirsek: &nbsp;Cümleye &#039;Ben&#039; değil de &#039;Biz&#039; diye başlanması, hayrın ve vücudun sahibi Hâlık karşısında, sadece cüz&#039;î iradesiyle hayrı ALLAH&#039;tan isteyen, vücudu için sadece dua etmekle kalan biz kulları ve mahlûkatı temsil etmek için olsa gerektir. Zaten &#039;dahi&#039; kelimesi dahi, &quot;biz kullara düşen ise&quot;, &quot;biz yaradılmışlara kalan da&quot; anlamına gelir ki, Halık&#039;ın kudret-i mutlakası ve irade-i külliyesi yanında, kulların yerini teyid etmektedir. &#039;Dahi&#039; ayrıca, &#039;madem ki&#039; anlamında, &#039;Bismillah her hayrın başıdır&#039; cümlesine bir atıf da sayılabilir. Yani &quot;madem ki Bismillah her hayrın başıdır. Biz dahi başta ona başlarız.&quot; Aslında başından beslenen &#039;başta&#039; kelimesinin manasına şimdi geçebiliriz. Bismillah&#039;ın &#039;bi&#039;si ile ayrılan, vücut ve adem sahaları aynı zamanda kullara ve Rabbine ait, mahlûkata ve Halıka ait alanların da sınırını çiziyor. Bir işin nihayetlenmesinde kula düşen sadece cüz&#039;î iradesini kullanmak, yani o işin sebeplerini tertib etmektir. İşin nihayeti, yani neticelerin tertibi ise Kadir-i Hakîm olan Hâlık&#039;a aittir. Aslında kul böylece her işin sadece bidayetine, yani başlangıcına erişebilir, sonuna ve nihayetine erişemez, nüfûz edemez. İnsan en fazla hayrın başında kalır ve hep başlamakla kalır. İşte &#039;başta&#039; kelimesi, Birinci Söz&#039;ün, Sözler&#039;in ve Risale-i Nur&#039;un başını imâ ettiği kadar, bu gerçeğe de tâbi olmayı ifade eder. Hem böylece Bismillah&#039;ın kastedilerek &#039;onunla&#039; değil de &#039;ona&#039; kelimesinin tercih edildiğini anlamış oluruz. Bismillah&#039;ın ifade ettiği kulluk manası, hem bir çırpıda geçilecek, başlanıp bitirilecek birşey değildir. Bu yüzden &#039;onunla&#039; başlayıp da geçmeyiz onu. Aksine &#039;ona&#039; başlar ve başlamakla kalır ve hep başta, yani bidayette başlarız.</blockquote>

[QUOTE="Eyvàh!, post: 76811, member: 12"] cumlelerin kelimelerine gelirsek: Cümleye 'Ben' değil de 'Biz' diye başlanması, hayrın ve vücudun sahibi Hâlık karşısında, sadece cüz'î iradesiyle hayrı ALLAH'tan isteyen, vücudu için sadece dua etmekle kalan biz kulları ve mahlûkatı temsil etmek için olsa gerektir. Zaten 'dahi' kelimesi dahi, "biz kullara düşen ise", "biz yaradılmışlara kalan da" anlamına gelir ki, Halık'ın kudret-i mutlakası ve irade-i külliyesi yanında, kulların yerini teyid etmektedir. 'Dahi' ayrıca, 'madem ki' anlamında, 'Bismillah her hayrın başıdır' cümlesine bir atıf da sayılabilir. Yani "madem ki Bismillah her hayrın başıdır. Biz dahi başta ona başlarız." Aslında başından beslenen 'başta' kelimesinin manasına şimdi geçebiliriz. Bismillah'ın 'bi'si ile ayrılan, vücut ve adem sahaları aynı zamanda kullara ve Rabbine ait, mahlûkata ve Halıka ait alanların da sınırını çiziyor. Bir işin nihayetlenmesinde kula düşen sadece cüz'î iradesini kullanmak, yani o işin sebeplerini tertib etmektir. İşin nihayeti, yani neticelerin tertibi ise Kadir-i Hakîm olan Hâlık'a aittir. Aslında kul böylece her işin sadece bidayetine, yani başlangıcına erişebilir, sonuna ve nihayetine erişemez, nüfûz edemez. İnsan en fazla hayrın başında kalır ve hep başlamakla kalır. İşte 'başta' kelimesi, Birinci Söz'ün, Sözler'in ve Risale-i Nur'un başını imâ ettiği kadar, bu gerçeğe de tâbi olmayı ifade eder. Hem böylece Bismillah'ın kastedilerek 'onunla' değil de 'ona' kelimesinin tercih edildiğini anlamış oluruz. Bismillah'ın ifade ettiği kulluk manası, hem bir çırpıda geçilecek, başlanıp bitirilecek birşey değildir. Bu yüzden 'onunla' başlayıp da geçmeyiz onu. Aksine 'ona' başlar ve başlamakla kalır ve hep başta, yani bidayette başlarız. [/QUOTE]

Adı

İnsan doğrulaması

Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)