JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Huseyni" data-source="post: 100291" data-attributes="member: 27">Risale-i Nur'da ModernleşmeOn üç asır evvel Şeriat-ı Garrâ teessüs ettiğinden, ahkâmda  Avrupa’-ya dilencilik etmek, din-i İslâma büyük bir cinayettir. Ve şimale müteveccihen namaz kılmak gibidir.      Dîvân-ı Harb-i Örfî, s. 65. Biz millet-i Osmaniye erkeğiz. Kamet-i merdane-i istidad-ı  milliye-mize kadınların libası gibi süslü sefahet ve hevesât ve israfât  yakışmıyor. Binaenaleyh, aldanmayalım. <img src="http://www.koprudergisi.com/issues/061/images/061_01.gif" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />  kaidesini düstu-ru’l-amel yapalım. Şöyle ki:    Ecnebiyede terakkiyat-ı medeniyeye yardım edecek noktaları  (fünun ve sanayi gibi) maal-memnuniye alacağız.    Amma medeniyetin zünub ve mesavîsi olarak bazı âdât ve ahlâk-ı  seyyie ki, ecnebîlerde mehasin-i medeniye-i kesiresiyle muhat olduğu için  çirkinliğini o kadar göstermiyor. Biz ise, aldığımız vakit su-i talih cihetiyle  ve su-i intihap tarikiyle müşkilü’t-tahsil mehasin-i medeniyeti terk edip, çocuk  gibi heva ve hevese muvafık zünub-u medeniyete kesb ettiğimizden, muhannes gibi  (yani kadınlaşmış erkek gibi) veya mütereccile gibi (yani erkekleşmiş kadın  gibi) oluruz. Kadın, erkek gibi giyinse maskara olur.Erkek, kadın gibi süslense  muhannesliktir, yakışmaz. Mert ve âlihimmet, zîb ü zîverle muzahraf cilveli  hanım gibi olmamalı.    Elhasıl: Zünub ve mesâvî-i medeniyeti, hudud-u hürriyet ve  medeniyetimize girmekten seyf-i şeriatla yasak edeceğiz. Tâ ki, medeniyetimizin  gençliği ve şebâbeti, zülâl-i aynü’l-hayat-ı şeriatla mu-hafaza olsun. Kesb-i  medeniyette Japonlara iktida bize lâzımdır ki, onlar Avrupa’dan mehasin-i  medeniyeti almakla beraber, her kavmin mâye-i bekası olan âdât-ı milliyelerini  muhafaza ettiler. Bizim âdât-ı milliyemiz İslâmiyette neşvünema bulduğu için,  iki cihetle sarılmak zaruridir.      Dîvân-ı Harb-i Örfî, s. 78-80. Meclisten biri dedi: “Neden şeriat şu medeniyeti1  reddeder?”    Dedim: “Çünkü, beş menfi esas üzerine teessüs etmiştir. Nokta-i  istinadı kuvvettir. O ise, şe’ni tecavüzdür. Hedef-i kastı menfaattır. O ise,  şe’ni te-zahumdur. Hayatta düsturu, cidaldir. O ise, şe’ni tenazudur. Kitleler  mabeynindeki rabıtası, âhari yutmakla beslenen unsuriyet ve menfî milliyettir. O  ise, şe’ni böyle müthiş tesadümdür. Câzibedar hizmeti, hevâ ve hevesi teşcî ve  arzularını tatmin ve metâlibini teshildir. O heva ise, şe’ni insaniyeti derece-i  melekiyeden, dereke-i kelbiyete indirmektir. İnsanın mesh-i mânevîsine sebep  olmaktır. Bu medenîlerden çoğu, eğer içi dışına çevrilse, kurt, ayı, yılan,  hınzır, maymun postu görülecek gibi hayale gelir.    “İşte, onun için bu medeniyet-i hazıra, beşerin yüzde seksenini  meşakkate, şekavete atmış; onunu mümevveh saadete çıkarmış; diğer onu da, beyne  beyne bırakmış. Saadet odur ki, külle, ya eksere saadet ola. Bu ise, ekall-i  kalilindir ki, nev-i beşere rahmet olan Kur’ân, ancak umumun, lâakal ekseriyetin  saadetini tazammun eden bir medeniyeti kabul eder.    “Hem serbest hevânın tahakkü-müyle, havâic-i gayr-ı zaruriye  havâic-i zaruriye hükmüne geçmişlerdir. Bedâvette bir adam dört şeye muhtaç  iken, medeniyet yüz şeye muhtaç ve fakir etmiştir. Sa’y, masrafa kâfi  gelmediğinden, hileye, harama sevk etmekle, ahlâkın esasını şu noktadan ifsad  etmiştir. Cemaate, nev’e verdiği servet, haşmete bedel, ferdi, şahsı fakir  ahlâksız etmiştir.      Sünûhat, s. 58-60. Dediler: “Şeriat-ı Garrâdaki mede-niyet nasıldır?”    Dedim: “Şeriat-ı Ahmediyenin (a.s.m.) tazammun ettiği ve  emrettiği medeniyet ise ki, medeniyet-i hâzıranın inkişâından inkişaf edecektir. Onun menfi esasları yerine, müspet esaslar vaz’eder.    “İşte nokta-i istinad, kuvvete bedel haktır ki, şe’ni adalet ve  tevazündür. . Hedef de, menfaat yerine fazilettir ki, şe’ni muhabbet ve  tecazüptür. Cihetü’l-vahdet de unsuriyet ve milliyet yerine, rabıta-i dinî,  vatanî, sınıfîdir ki, şe’ni samimî uhuvvet ve müsalemet ve haricin tecavüzüne  karşı yalnız tedâfüdür. Hayatta düsturu, cidal yerine düstur-u teavündür ki,  şe’ni ittihad ve tesanüttür. Hevâ yerine hüdâdır ki, şe’ni insaniyeten terakkî  ve ruhen tekâ-müldür. Hevâyı tahdit eder; nefsin hevesât-ı süfliyesinin  teshiline bedel, ruhun hissiyat-ı ulviyesini tatmin eder.        Sünûhat, s. 60, 61. Evet, Avrupa’nın medeniyeti fazilet ve hüda üstüne tesis  edilmediğinden, belki heves ve hevâ, rekabet ve tahak-küm üzerine bina  edildiğinden, şimdiye kadar medeniyetin seyyiatı hasenatına galebe edip  ihtilâlci komitelerle kurtlaşmış bir ağaç hükmüne girdiği cihetle, Asya  medeniyetinin galebesine kuvvetli bir medar, bir delil hükmündedir. Ve az  vakitte galebe edecektir.      Hutbe-i Şâmiye, s. 42. Acaba en ziyade kuvve-i mânevi-yeye ve teselliye ve metanete  ihtiyacını hissetmiş bu asırdaki beşer, bu zamanda o kuvve-i mâneviyeyi ve  tesellîyi ve saadeti temin eden ve İslâmiyet ve imandaki nokta-i istinad olan  hakaik-i imaniyeyi bırakıp, Garplılaşmak ünvanıyla, İslâmiyet milliyetinden  istifade yerine, bütün bütün kuvve-i mâneviyeyi kırıp ve teselliyi mahveden ve  metanetini kıran dalâlet ve sefahete ve yalancı politika ve siyasete dayanmak,  ne kadar maslahat-ı beşeriyeden ve menfaat-i insaniyeden uzak bir hareket  olduğunu, pek yakın bir zamanda intibaha gelmiş, başta İslâm olarak, beşer  hissedecek. Dünyanın ömrü kal-mışsa Kur’ân’ın hakaikine yapışacak.      Hutbe-i Şâmiye, s. 78. Ey bu vatan gençleri! Frenkleri taklide çalışmayınız. Âyâ,  Avrupa’nın size ettikleri hadsiz zulüm ve adâvetten sonra, hangi akılla onların  sefahet ve bâtıl efkârlarına ittibâ edip emniyet ediyorsunuz? Yok, yok! Sefihâne  taklit edenler, ittibâ değil, belki şuursuz olarak onların safına iltihak edip  kendi kendinizi ve kardeşlerinizi idam ediyorsunuz. Âgâh olunuz ki, siz  ahlâksız-casına ittibâ ettikçe, hamiyet dâvâsında yalancılık ediyorsunuz. Çünkü  şu surette ittibâınız, milliyetinize karşı bir istihfaftır ve millete bir  istihzâdır.      Lem’alar, s. 124. Ey Müslümanları dünyaya şiddetle teşvik eden ve sanat ve  terakkiyât-ı ecnebiyeye cebirle sevk eden bedbaht hamiyetfuruş! Dikkat et, bu  milletin bazılarının din ile bağlandıkları rabıtaları kopmasın. Eğer böyle  ahmakane, körü körüne topuzların altında bazıların dinden rabıtaları kopsa, o  vakit hayat-ı içtimaiyede bir semm-i katil hükmünde o dinsizler zarar  verecekler.      Lem’alar, s. 125. İşte, medeniyet-i hâzıra, felsefesiyle hayat-ı içtimâiye-i  beşeriyede nokta-i istinâdı kuvvet kabul eder. Hedefi menfaat bilir. Düstur-u  hayatı cidâl tanır. Cemaatlerin râbıtasını unsuriyet ve menfî milliyet bilir. Gàyesi hevesât-ı nefsâniyeyi tatmin ve hâcât-ı beşeriyeyi tezyid etmek için bâzı  lehviyât’tır.    Halbuki, kuvvetin şe’ni, tecavüzdür. Menfaatin şe’ni, her arzuya  kâfi gelme-diğinden, üstünde boğuşmaktır. Düstur-u cidâlin şe’ni, çarpışmaktır. Unsuriye-tin şe’ni, başkasını yutmakla beslenmek olduğundan, tecavüzdür. İşte,  şu medeniyetin şu düsturlarındandır ki, bütün mehâsiniyle beraber, beşerin yüzde  ancak yirmisine bir nevi sûrî saadet verip, seksenini rahatsızlığa, sefâlete  atmıştır.    Ammâ hikmet-i Kur’âniye ise, nokta-i istinâdı kuvvet yerine  hakkı kabul eder. Gayede, menfaat yerine fazilet ve rızâ-i İlâhi’yi kabul eder. Hayatta, düstur-u cidâl yerine düstur-u teâvün’ü esas tutar. Cemaatlerin  râbıtalarında, unsuriyet ve milliyet yerine râbıta-i dinî ve sınıfî ve vatanî  kabul eder. Gâyâtı, hevesât-ı nefsâniyenin nâmeşrû tecavüzâtına sed çekip ruhu  maâliyâta teşvik ve hissiyât-ı ulviyesini tatmin etmektir ve insanı kemâlât-ı  insaniyeye sevk edip insan etmektir. Hakkın şe’ni ise, ittifaktır. Faziletin  şe’ni, tesânüddür. Teâvünün şe’ni, birbirinin imdadına yetişmektir. Dinin şe’ni,  uhuvvettir, incizabdır. Nefs-i emmâreyi gemlemekle bağlamak, ruhu kemâlâta  kamçılamakla serbest bırakmanın şe’ni, saadet-i dâreyndir.    İşte, medeniyet-i hâzıra, edyân-ı sâbıka-i semâviyeden, bâhusus  Kur’-ân’ın irşâdâtından aldığı mehâsinle beraber, Kur’ân’a karşı, böyle hakikat  nazarında mağlûp düşmüştür.     Sözler, s. 372.     1. Bizim muradımız, medeniyetin mehasini ve beşere menfaati  bulunan iyiliklerdir. Yoksa, medeniyetin günahları, seyyiatları değil ki,  ahmaklar o seyyiatları, o sefahetleri mehasin zannedip taklit edip, malımızı  harap ettiler. Medeniyetin günahları, iyiliklerine galebe edip, seyyiatı  hasenatına râcih gelmekle, beşer iki Harb-i Umumi ile iki dehşetli tokat yeyip,  o günahkâr medeniyeti zîr ü zeber edip öyle bir kustu ki, yeryüzünü kanla  bulaştırdı. İnşaallah, istikbaldeki İslâmiyetin kuvvetiyle, medeniyetin mehasini  galebe edecek, zemin yüzünü pisliklerden temizleyecek, sulh-u umumîyi de temin  edecek.   (Esere müellif tarafından sonradan ilâve edilmiştir.)Koprudergisi.com</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)