Biz ‘ALLAH’ yazıyoruz

[Eyvàh!]

Bir ara Hattat Hâmid’in odasının bulunduğu han büyük bir yangın geçiriyor. Eğer Hattat Hâmid’in odasına da yangın gelecek olursa —ki eski İstanbul yangınlarını düşünelim— mevcut olan bütün eserler yanıp kül olacak. Hancı geliyor: “Üstad!” diyor, “çabuk davran, toparlan, yangın geliyor, yanacaksın!”. Hattat Hâmid hiç istifini bozmadan çalışmasına devam ederek diyor ki: “Biz ‘

’ yazıyoruz kardeşim, yanmayız; siz başınızın çaresine bakın”, ve hakikaten bunu nasıl güçlü bir imanla söylediyse, ateş Hattat Hâmid’in kapısına kadar geliyor ve kapısında sönüyor.

rabbim hepmizi yanmayan,yanmayacak dostlarinin arasina alsin aminnnnn

 

[Eyvàh!]

Son devrin büyük hattatlarından merhum Hamid Aytaç bir hatırasında şunları naklediyor:

“Bir gün cülus münasebetiyle şenlikler hazırlanırken amcazademi ziyaret için belediyeye gitmiştim, orada bir tuğra yazdım. Bunu görenler bana Sultan Hamid’in tuğralarını yazdırdılar. Üç günlük emeğime mukabil bir altun lira vermişlerdi. Sevinçle eve gelip bir altun lirayı pederime gösterince sert bir ifade ile “Nereden buldun bunu?” diye sordu. “Bulmadım, belediyede yazı yazdım. Buna mukabil bunu verdiler” dedim. Daha önce yazıya olan hevesim dolayısıyla dersimi ihmalden ötürü, pederim yeminle beni yazıdan men etmişti. Bu sefer memnun oldu ve yemin kefaretini ödeyip yazı yazmama kesin olarak izin verdi.”