JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Huseyni" data-source="post: 203491" data-attributes="member: 27">Bu hâle nasıl geldik?Bildiklerimizden veya duyduklarımızdan ziyade; bizzat görerek veya  bilfiil şahit olarak rastladığımız yaşanmakta olan gerçek olaylar veya  hadiseler üzerimizde silinmez izler, derin etkiler bırakır. Kulaktan  dolma, şayia nev’indeki haber ve havâdisler doğru da olsa, yüz yüze  karşılaştığımız, gözümüzle gördüğümüz, kulaklarımızla dinlediğimiz  olaylar kadar etkili olmadığı gibi inandırıcılığı da tartışılabilir. Toplumun içinde olduğumuz halde, çevremizdeki insanları ne derece  tanıyoruz? Çevremizde olup bitenlerin ne kadarından haberdar  olabiliyoruz? Tanımayı, ismini-cismini bilmekten ibaret olarak  bildiğimiz, ondan ötesini fuzûlî bildiğimiz bu hâlimizdir ki, günümüz  insanlarının çoğu içine kapanarak bencilleşti, çevresindeki insanlarla  tanışıp, hemhâl olmayı lüzumsuz gördü. Bunun tabiî bir sonucu olarak  kimse kimsenin derdini, sıkıntısını sormaz oldu. Hemen herkes, herkesin  üzüntüsüne, gamına, kederine gözünü, kulağını kapatır oldu. Bazen doğrudan, bilerek değil; bizi derinden etkileyen, tevâfuken  görüp, şahit olduğumuz herhangi bir olay veya canlı şahit, bizi bu gibi  konuları dile getirmeye sevkediyor. Bu gibi durumlarda ancak kendi  kendimize bir nefis muhasebesi yapma gereğini duyuyoruz maalesef.Uzunca bir zamandır, sabah namazını camide kılıp eve döndüğümde,  oldukça yaşlı bir kadının hızlı adımlarla bir yerlere gittiğine sık sık  rastlıyordum. Yaz-kış, kar fırtına demeden, bu ihtiyar kadının günün bu  erken saatinde nereye gittiğini merak sâikiyle, “Teyzeciğim, hemen her  gün bu saatte nereye gidiyorsun?” sualime bir anlık duraklamadan sonra  tek kelimelik bir cevapla; “Çalışmaya...” dedi. “Niye böyle erkenden gidiyorsun? Nerede çalışıyorsun” suâlime: “Oğlum, çevre yolundaki pazarda çalışmaya gidiyorum...  Biliyorsun, orası çok uzak. Böyle erkenden gitmesem, iş bulamam...  Patron diyor ki, erkenden gel..” “Patron sana ne kadar para veriyor?” “Belli bir işim olmuyor, iş sahibi diyor ki: ‘Gelirsin, iş varsa  yaparsın, sana yirmi lira veririm...’ Yoksa gittiğim gibi geri  dönüyorum... Para da yok...” “Peki kimsen yok mu, bu yaşta her gün hemen hemen beş kilometrelik yolu yayan gidip geliyorsun. Zor olmuyor mu?” deyince de; “Evde bir tek kızım var... O da iki defa ameliyat oldu... Ona  işte bu şekilde ben bakıyorum... Başka çarem yok... Mecburen  çalışacağım... Bir de oğlum var, onun da kendisine faydası yok, bize  nereden bakacak? Allah’a şükür çalışabiliyorum... Buna da şükür... Keşke  hergün iş olsa da çalışsam...” Bu ihtiyare kadının içinde bulunduğu acıklı duruma rağmen, “Buna  da şükür... Keşke her gün iş olsa da çalışsam...” şeklindeki sabır,  şükür ve tevekkül dolu ifadelerinden alacağımız dersler olmalı diye  düşünüyorum. Her türlü zorluğa, her çeşit nâmüsait şartlara rağmen,  sabır ve şükrü elde bırakmadan, hayatın zorluklarına karşı ümidini  kesmeden, moralini bozmadan azimle hayata tutunmanın gayreti içinde olan  bu kadıncağızdan alacağımız çok dersler olmalı. Bu gibi çaresizlikler içindeki insanların durumunu, hâli vakti  yerinde olan zenginlerimiz düşünüyorlar mı bilemiyorum. Gerisini, lüks  bir hayat biçimini, şatafatlı bir yaşantıyı âdet haline getiren,  çevrelerindeki nice fakir fukaranın varlığından habersiz olan dindar  zenginlerimiz düşünsün... Dinî değerlerin aşınması, beraberinde bir nevî bencilliği ve  nemelâzımcılığı getirmiş olmalı ki, bu gibi iç açıcı olmayan insan  manzaralarıyla karşılaşıyoruz. Dünyevîleşmenin ve lüks bir yaşantının  meftunu olmanın, beraberinde getirdiği bir nevî katı yürekliliktir ki,  yanı başımızdaki çaresiz fakir ve fukarayı gözlerimiz görmüyor veya  gördüğü halde duyarsız kalıyor.“Komşusu aç iken tok yatan bizden değildir” buyuran Peygamber  Efendimizin (asm) bu uyarı ve ikazları doğrultusunda, yeniden bir durum  değerlendirmesinin zarûreti aşikâre görünüyor hepimiz için. Yoksa bu  gidişâtımız hiç de hayra alâmet görünmüyor.         Hüseyin GÜLTEKİN 01.08.2010 YeniAsya </blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)