JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Elif_Gibi" data-source="post: 122537" data-attributes="member: 6253"><img src="http://www.gulum.net/kartlari-resimleri/bebek-resimleri/images/bebek-resim12.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />Anne rahmine düsen ikiz kardeşler önceleri herşeyden habersizmiş . Haftalar birbirini izledikçe onlar da gelişmişler . Elleriayaklarıiç organları oluşmaya başlamış . Bu arada etraflarında olup biteni farketmeye başlamışlar . Bulundukları rahatgüvenli yeri tanıdıkça mutlulukları artmış .Birbirlerine hep ayni şeyi söylüyorlarmış: "Anne rahmine düşmemizburada yaşamamız ne harika değil mi? Hayat ne güzel şey be kardeşim!" Büyüdükçeiçinde yaşadıkları dünyayı keşfe koyulmuşlar ... Öyle ya hayatın kaynağı neymiş? İşte bunu araştırırken... karşılarına anneleriyle onları birbirine bağlayan kordon çıkmış . Bu kordon sayesinde hiçbir zahmet çekmeden güven içinde beslenip büyütüldüklerini tesbit etmişler ."Annemizin şefkati ne kadar büyük! Bize bu kordonla ihtiyacımız olan herşeyi gönderiyor." Artık aylar birbiri ardınca geçiyor ikizler hızla büyüyordiğer bir deyişle "yolun sonu"na yaklaşıyormuş. Bu değişiklikleri hayretle gözlemlerken bir gün gelip bu güzelim dünyayı terk edeceklerinin işaretlerini almaya başlamışlar ..Dokuzuncu aya yaklaştıklarında bu işaretleri daha kuvvetli hissetmeye başlamışlar . Durumdan telaşlanan ikizlerden birisi diğerine sormuş: "Neler oluyor? Bütün bunların anlamı nedir?" Öteki daha sakin ve aklı basındaymış. Üstelik bulundukları bu dünya çoğu zaman ona yetmiyor; duyguları daha geniş bir âlemi arzuluyormuş ... O cevap vermiş: "Bütün bunlarbu dünyada daha fazla kalamayacağız anlamına geliyor." Ve eklemiş: "Buradaki hayatimizin sonuna yaklaşıyoruz" "Ama ben gitmek istemiyorum" diye haykırmış kardeşi ... "Hep burada kalmak istiyorum..." "Elimizden gelen birşey yok. Hem belki doğumdan sonra hayat vardır." "Bize hayat veren o kordon kesildikten sonra bu nasıl mümkün olabilir ki?" diye cevaplamış öteki. "Bize hayat veren kordon kesilirse nasıl hayatta kalabiliriz söyler misin bana? Hembak bizden önce başkaları da buraya gelmiş ve sonra da gitmişler. Hiçbirisi geri gelmemiş ki bize doğumdan sonra hayat olduğunu söylesin. Hayır bu herşeyin sonu olacak..." Bütün bunları söyledikten sonra eklemiş: "Hembelki de anne diye birşey de yok!" "Olmak zorunda" diye itiraz etmiş kardeşi ... "Buraya başka türlü nasıl gelmiş olabiliriz nasıl hayatta kalabiliriz ki?" "Sen hiç anneni gördün mü?" diye üstelemiş öteki "O belki de sadece zihinlerimizde var . Bir annemiz olduğu düşüncesi bizi rahatlattığı için onu belki de biz uydurduk..." Böylece anne rahmindeki son günleri derin sorgulamalar ve tartışmalarla geçmiş . Sonunda doğum ani gelmiş çatmış... İkizler dünyalarını terk ettiklerinde gözlerini başka bir dünyaya açmışlar... ve sevinçten ağlamaya başlamışlar... Çünkü gördükleri manzara hayallerinin bile ötesindeymiş...</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)