JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="harp" data-source="post: 252031" data-attributes="member: 1008315">[FONT=verdana,sans-serif]Cemaat burjuvazisi[/FONT]  [FONT=verdana,sans-serif]Burjuva, kelime anlamı  itibarıyla; Marksist terminolojide, kapitalist sistemde üretim  araçlarına sahip olup, emekçilerin artı-değerine el koyan sınıf olarak  kullanılır.  [FONT=verdana,sans-serif]Cemaatlerle burjuva teriminin  bağlantısını direkt olarak kurmanın sakınca ve götürülerini üzerime   alaraktan bu alakasız ikiliyi birlikte düşünmek durumunda kalacağım.Çünkü buna ihtiyaç duyuyorum.Öncelikle bahsedeceğim konuların şahıs veya olayların üzerinde olup  fikir eksenli olduğunu özellikle hatırlatırım. Ve tüm yazılarımda olduğu  gibi bu yazımda da cemaat derken, sadece Nur cemaatlerini değil, tüm İslâmi cemaatleri kast ettiğimi de bilmenizi isterim. Bu kısa hatırlatmadan sonra asıl meselemize dönelim."İ'lem, eyyühe'l-azîz! İnsan nisyandan alındığı için, nisyânamüptelâdır.  Nisyânın en kötüsü de nefsin unutulmasıdır. Fakat hizmet, sa'y,  tefekkür zamanlarında nefsin unutulması, yani nefse bir iş [/FONT][FONT=verdana,sans-serif]verilmemesi  dalâlettir. Hizmetler görüldükten sonra, neticede mükâfat zamanlarında  nefsin unutulması kemâldir. Bu îtibarla, ehl-i dalâl ile ehl-i kemâl,  nisyan ve tezekkürde müteâkistirler. Evet, dâll olan kimse, bir iş ve  bir ibâdet teklifinde başını havaya kaldırarak firavunlaşır; lâkin  mükâfatın, menfaatin tevziinde bir zerreyi bile terk etmez. Ammâ nefsini  unutan ehl-i kemâl, sa'y, tefekkür, sülûk zamanlarında her şeyden evvel  nefsini ileri sürüyor; fakat neticelerde, faydalarda, menfaatlerde  nefsini unutmakla en geriye bırakıyor. (Mesnevî-i Nûriye, s. 201.)"Bu alıntıladığım kısımda kısaca, hizmet ve çalışmakta ön plana  çıkmak ile ücret ve mükâfatta en geride kalmak gerektiği anlatılıyor. Bu  ölçü, sadece Nur talebelerinin değil, tüm âlem-i İslâm'ın ana  prensiplerinden biri olarak altın harflerle yazılacak bir ölçüdür. Çünkü  günümüzde % 5-10 kişi fedakârlık ve azim göstererek türlü türlü  zorluklarla uğraşırken, bu zorlukların yanında bir de "yapamazsın,  edemezsin" şeklindeki çevre baskısı ile mücadele etmek mecburiyetinde  kalıyor. Bir faaliyet yapıldığı zaman veya yapılmak teşebbüsü hâsıl  olduğu zaman, elini taşın altına koyanların sayısı çok az oluyor.[/FONT]  [FONT=verdana,sans-serif]Diğer yandan söz konusu faaliyet  teşekkül edip, muvaffakıyetle netice alındığında ise herkes söz konusu  başarıyı sahiplenmeye kalkıyor. Başarının sahiplenmesi noktasında sorun  olmamakla birlikte, başarı neticesinde oluşabilecek hizmet teşekkülünün  yönlendirmesini emektarlar değil de sahiplenip hazıra konanlar  yapıyorlar. İşte sıkıntı ve sorun da burada ortaya çıkıyor."Yahu kardeşim, kafamızı karıştırdın. Ne alakası var? Hayal âleminde  yaşıyorsun, kendine gel!" diyenleri buradan duyar gibiyim. O zaman  anlatmak istediğim hakikati, misalde boğulma zaafına düşmeden, misalle  yakınlaştırmaya çalışayım. Örneğin; cemaatlerde dersane hizmetleriyle  ilgilenen bir eğitim komisyonu var. Bu komisyon belirlenen gündemlerdoğrultusunda karar alır ve bu kararın uygulanması ve takibi içinvakıf temsilcisini vazifelendirir. Vakıf temsilcisi ise kararınuygulanması  için dersanede öğrencileri istihdam ederek kararın hayata geçirilmesini  sağlar. Genelde cemaatlerin işleyiş tarzı budur. Sadece bazı yerlerde  kararlar meşveret de edilmeyip daha üst ağızların talimatıyla da  olabilmektedir.Peki, bu doğru mudur? Bana göre yanlıştır, Çünkü:1-Karar verilirken, kararı uygulayacak olanların görüşü alınmamıştır.2-Karar verenler, kararın uygulanmasından sorumlu tutulmamıştır.3-Karar verenler, çoğunlukla kararı uygulayanların karşılaştıklarızorlukları bilmedikleri ve yaşamadıkları için olası bir sıkıntıdakararı uygulayanları rahatlıkla itham edebileceklerdir.4-Eğer  karar aksü'l amel eder ve maksadının aksine sonuçlar doğurursa, hatanın  kararda mı yoksa kararın uygulanmasında mı olduğu anlaşılamayacaktır.5-Karar isabetli bir netice verir ve topluma mal olursa, mükâfatıkarar verenler alırken, kararı uygulayanlar unutulacaktır. Bu dazulümdür.Burjuva,  yani başkalarının emeklerini sömürenler işte bu şekilde de karşımıza  çıkıyor. Ama bu en masum görüneni ve günümüzde insanların en az  umursadıkları şekli. Bir de bu sömürgeci anlayışın maddi olanını  düşünün...Netice itibariyle cemaatlerde sosyal sınıfların mevcut olduğunubiliyoruz.  Aynı sohbet ortamında asgari ücret alan ile fabrika işleten ferdlerin  bir arada yaşadığını da biliyoruz. Cemaat, sohbet ortamında bu iki  sosyal sınıfı idare ediyor olsa da, meşveret mekanizmalarında ilim ve  ehliyetten ziyade sosyal nüfuz ve maddi imkânları olanlara öncelik  tanındığı da inkâr edilemez bir gerçektir.Sonuç;  meşveret sistemi layıkıyla işletilebilmesi için her iş ehline  verilmelidir. Karar alınırken, kararı uygulayacak kadrolar da karar  sürecine bir şekilde dâhil edilmeli ve yine aynı şekilde karar verenler  de bir şekilde uygulama sürecine müdahil olmalıdır. Diğer  yandan cemaat içerisindeki herkesin sosyal statüsünün aynı olduğunu,  gerçekte herkesin Allah'ın kulu olduğu iyice yerleştirilmelidir. Maddi  imkân farklılıklarından doğan sosyal sınıflardan ziyade ilmî sınıflar  oluşturulmalı ve bu ilmî sınıfların vazifesi danışma heyeti, araştırma  ve geliştirme heyeti olmalıdır. Ayrıca cemaat içi yargı sistemi  oluşturulmalı, bilinerek veya bilinmeyerek hakkına tecavüz edilen efrad  hakkını cemaat içi meşru mekanizma dâhilinde arayabilmeli vehakkını tahsil edebilmelidir.Yazar: Latif SAKARYA[/FONT]<a href="http://www.risalehaber.com/" target="_blank">[FONT=verdana,sans-serif]http://www.risalehaber.com/[/FONT]</a>[FONT=verdana,sans-serif] [/FONT]  [/FONT]</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)