JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="İsmiHarfi" data-source="post: 718363" data-attributes="member: 1059147">[MEDIA=youtube]_Vn_Dwc34hI[/MEDIA] Cenazeme gelir misinBiliyorum, hiç beklemiyordun bu davetiAnsızın geliverdi değil miAnsızın vurdu şakağına; saçaktan düşen buzdan kılıçlar gibi ansızınŞaşırdınHuzurunun göbeğine irice bir taş düştüNeşesi kaçtı vaktinBeklediğin "az sonra"lar havada asılı kaldıHüznün baygın kelebekleri kıpırdadı, sızılandıKorkunun sütunları devrildi göğsüneBaşını yasladığın uzun saatler kayıverdi elindenUzanıp uyuduğun bitmez günler tükeniverdiVaadi yok sana zamanınDakikaların yüzü yerde, saniyeler mahçupOyalandığın ağaç gölgeleri çekildi üzerindenAvunduğun haz perdeleri parelendiUykunu bölmemek içinParmak uçlarına basa basa odana giren hüzünlerŞimdi boynuna asıldıKalbini kanatmadan usulca gidiveren uzak acılarŞimdi yakana dolandı"Daha dün konuşmuştuk ama..." diyorsun"Ama nasıl olur!"lar çekip çekiştiriyor iki yakanı"Hiç beklenmedik bir ölüm!""Vakitsiz" "Erken!"Üzgünümİşine ara vereceksin bugünKocaman bir pürüz olup çıkıverdim karşınaHızını kestim hayatınınÜzerine saldım kaygılarınıKöşe bucak kaçtığın korkulara sobelettim seniÖlümle arana koyduğun duvarları istemeden yıkıverdimSakarlık işte;"Ölüm bize de yaklaşırmış, bize de yakışırmış" dedinGaliba;"Ölmesi kanıksanmış, ölünesi yaştayız artık." dedinŞimdi"Rahmetli..." sıfatını ismimin üzerineYumuşak bir şal gibi atıvereceksinŞimdiİki yakasında da eksiğim İstanbul'unVapurların hiçbiri beklemiyor beniBen öldüm diye şeritleri eksilmiyor yollarınŞimdiye kadar hep başkalarıydı ölen. Hep başkaları!Hayret! Hayret!Ben. Ben öldüm bu defaBu defa ben öldüm!OysaGitsen de bir gitmesen de birCenaze olurdu cami avlularının birindeBelki bir kalabalık çıkagelirdi önüneBir sokağın başındaYol kenarındaGözünü sakındığın mezarlığın kapısında"Nasılsa, ölen biri çıkar bu şehirde her gün!" diye kanıksadığınEksilenin kim olduğuna aldırış etmediğinGitti diye üzülmediğin birinin cenazesi işteAynı manzara, aynı tabut, aynı üzgün yüzlerAynı güneş gözlükleriAğladığı mı, yoksa ağlayamadığı mı anlaşılmasın diyeSaklanan gözlerHayatın ortasında duran ölümü inkar etmek içinGöz göze gelmemelerSeni bilmem ama ben bu cenazeye mutlaka gitmeliyimDediği gibi şairinBir musallâlık saltanatım bu benimBu cenaze benim, benim bu cenazeVe bu kez başroldeyimToprağa konulacak adam rolü benimArdından ağlanılacak adamı ben oynayacağımHiç itirazsız karanlığa uzanmak bana düştü bu defaÜzerine toprak atılan adamıYüzü unutulmaya bırakılan adamıHüzünlerin münasebetsiz müsebbibi olacak adamıAyakkabısı kendisini beklerken bağları çözülecek adamıElbiseleri evden çıkarılacak adamıEvet, evet o adamıBen oynayacağımBe kez, bu kez başroldeyim"Ölüm ki ah kar tanesiÖlüm ki ah yalnızlıkÖlüm ki ah çıkmaz sokakÖlüm ki ah son durak"Yatağı soğuk kalacak adamAkşam eve dönmeyecek adamKapıyı çalması beklenmeyecek adamSofrada yeri olmayacak adamAdı telefon rehberinden silinecek adamŞehrin dudaklarından yarım ağız çıkmışBir hece gibi önemsizleşecek adamEvet, evet, o adam benimBenim işte o adam!Sevinçlerin ortasına en fazla bir hıçkırık gibi sokulsa daHatıraların eşiğinden yüz geri edilecek adam benimResmine bakıp bakıp da ağlanacakYoksa ağlanılmayacak mıO adam benim"Adı neydi, hani...!" diye yokluğu kanıksanacak adamSoluk bir resme asılmışEskimiş bir tebessümün ardında aşklarını saklayanSusturan adamEvet, o adam benimBenim o adam!Sahnedeyim, baş roldeSeni mutlaka beklerimEn öndeki olmalısın ayakta duranlarınEn dik duranıBak cenaze ilanımı da yazdımCanını çok sevenHer günün sabahında burada sonsuzca yaşayacağına yeniden kananHer lezzetin tükenişinde ölümün yanına uğradığını unutanHer hazzın zirvesindeYakasındaki ölümlü etiketini isteyerek düşürenHer yaz sıcağında içi dünyaya iyiden iyiye ısınanKalbinin her atışında ölümlerden döndüğünün farkında olmayanDamarlarının bir köşesindeAnsızın geliverecek pıhtılardan yapılmışVeda haberleri saklayanAyrılıkların çatlaklarından giren hüzünleri ölümün nefesi gibi yudumlayanSevenlerinin gözlerinin ışığına sığınarak ısınanUnutulmayıYok sayılmayı en ürkütücü uçurum bilenGüzelliğini aynaların kırıklarında arayanToprağa girmeye üşenenUzun süredir aramızda yaşayan dostumuz, arkadaşımızSırdaşımız, kardeşimiz, babamız, evladımızŞimdilik unutmayacağımızı umduğumuzBir süre unutmaktan utanacağımızSonra unutacağımızVe en sonunda unuttuğumuzu da unutacağımız"Senai Demirci"Doğduğu gün yakalandığı fanilik hastalığındanUzun süredir sancısını çektiği"Her nefis ölümü tadıcıdır!" yarasından kurtulamayıp, aramızdan ayrılmaya yazılmıştırCenazesi -umulur ki- en uzak zamandaSızılarının köşe başlarında kılınan cenaze namazını takiben kaldırılıpGözlerden ve belki gönüllerden deUzak bir yerde unutuluş toprağına gömülecektir"Ölüm ki ah kar tanesiÖlüm ki ah yalnızlıkÖlüm ki ah çıkmaz sokakÖlüm ki ah son durak"</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)