JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="NuruAhsen" data-source="post: 227436" data-attributes="member: 857"><img src="http://www.risalehaber.com/images/other/engelli.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />    Hocam, cennette engelli olmaktan kurtulacak mıyım?        Esen  Yalı’da bir derse davet edilmiştim. Ayaklarından engelli bir genç de  derse gelmişti. Lise birinci sınıf öğrencisi imiş. Adı Ömer’di. 28.  Söz’den yani Cennet Risalesi’nden ders yapmamız istendi. “Olur” dedik,  başladık. Ömer, O kadar güzel ders dinliyor ve o kadar güzel anlıyordu  ki zekâsına, sevecenliğine ve hayat dolu oluşuna hayran kaldım. Bir ara  Ömer sordu:        -Hocam, ben, cennette engelli olmaktan kurtulacak mıyım?    -Ömerciğim,  sen bizden daha mükemmel olacaksın. 33 yaşında, taptaze, güzellerden  güzel bir delikanlı olacaksın. Bütün organların tam ve kusursuz olacak.  Ömer biz senin kadar garantili değiliz. Sen ahiret açısından bizden daha  çok garantidesin; deyince Ömer sesiyle ağlamaya başladı. Beni ve bütün  dinleyenleri de ağlattı.         Kendimize gelince:     -Ömer,  biliyor musun, dedim, bu gün seni taşımayan ayakların, yarın ahirette  senin kurtuluşuna vesile olacak. Bu söylediklerime delil olsun diye bir  kaç misal arzedeceğim:    Yüce Rabbimiz kudsî hadislerinde buyurmuşlar ki:     “Ben  kulumun iki sevgilisini (yani iki gözünü) almakla imtihan ettiğimde, o  buna sabrederse iki göze bedel olarak ona cenneti veririm.”(1)    Peygamber Efendimiz de buyurmuşlar ki:     “Mümin  bir kişiye bir ağrı, bir yorgunluk, bir hastalık, bir üzüntü isabet  etse, hattâ ayağına bir diken batsa… Bunlar, müminin günahlarına  keffaret olur.”(2)        SAR’ALI KADIN        Atâ bin Ebî Rebâh'ın şöyle dediği rivâyet edilmiştir:     Abdullah bin Abbâs -radıyallahu anhümâ- bana:     - Sana cennetlik bir kadın göstereyim mi? dedi.     Ben:     - Evet, göster, dedim.     İbn-i Abbâs şöyle dedi:     - Şu siyah kadın var ya, işte bu kadın birgün Hz. Peygamber’e (s.a.v) geldi ve:     - Beni sar'a tutuyor ve üstüm başım açılıyor. İyileşmem için Allah'a dua eder misiniz, dedi.     Hz. Peygamber (s.a.v):     -Eğer sabredeyim dersen, sana cennet vardır. Ama yine de istersen, sana şifa vermesi için Allah'a dua ederim, buyurdu.     Bunun üzerine kadın:     - Ben (hastalığıma) sabrederim. Ancak sar'a tuttuğu zaman üstümün başımın açılmaması için dua buyurunuz, dedi.     Hz. Peygamber de sadece bu kadarı için ona dua etti.(3)    Bütün engelli kardeşlerime sesleniyor ve diyorum ki:    Bu  sar’a hastalığı nasıl bu kadının cennete gitmesini garantilemişse,  sizin engelli haliniz, hastalıklarınız ve musibetleriniz de sabırlı,  şükürlü olduğunuz takdir de inşallah sizin cennete gitmenizi garanti  edecektir.         AKIL HASTALARININ AHİRETTEKİ DURUMU        Efendimiz buyurmuşlar ki:     "Üç  kimseden kalem kaldırıldı: Büluğ çağına erinceye kadar çocuktan,  uyanıncaya kadar uyuyandan ve şifa buluncaya kadar akıl hastasından."(4)  Yani bunlar yaptıklarından veya yapmadıklarından sorumlu tutulmayacaklardır. Bu demektir ki bunlar da cennetliktir.        ALLAH ENGELLİLERİN YANINDA        “Ben  kalbi kırıklarla beraberim”(5) buyuran Allah, bunu Kur’an’ıyla da teyid  etmiştir. Hem de alemin gözü, gözdesi, efdali, eşrefi, rahmeti,  muhabbeti, kemali, cemali, fahrı, iftiharı ve Kendi Habib-i Edib’i  Muhammed Mustafa’sına rağmen. (s.a.v)     Peygamberimiz  (s.a.v) Mekke’nin ileri gelenlerine İslam’ı anlatıyordu. Gözleri  görmeyen Ümm-i Mektum’ın oğlu Abdullah geldi. Abdullah İslam’ı öğrenmeye  çok düşkündü. “Ey Allah’ın Rasulü! Allah’ın sana öğrettiklerini bana  öğretir misin?” dedi. Bunu bir kaç kez tekrarlayınca, Peygamber’imiz,  yüzünü ekşitti. Peygamberimizin bu tavrı, onu küçük gördüğünden değil,  müşriklere İslamiyet’I anlatma ve tebliğ fırsatını kaçırma  endişesindendi. Söz yok, sadece bir yüz hareketi ve bir mimik vardı.  Hepsi o kadar. İşte bu kadarına da Allah’ın izni ve rızası yoktu ki  Allah, indirdiği ayetleriyle Habib-I Edibini uyardı. Bu uyarı Onun  (s.a.v) şahsında bütün ümmete bir uyarı idi.    Aşağıda  arz edeceğim ayetleriyle Yüce Allah, engellilerin yanında olduğunu,  bırakın maddi haklarının çiğnenmesini, onur ve gururlarının ve manevî  haklarının dahi incinmesine razı olmadığını ve olmayacağını, onlara  sahip çıktığını, onlara sahip çıkana sahip çıkacağını bütün insanlığa  ilan etti. Ve şöyle buyurdu:          Yüzünü  ekşitti ve geri döndü. Âmânın kendisine gelmesinden ötürü. Belki o  temizlenecek,yahut öğüt alacak da o öğüt ona fayda verecek. Kendini  (sana) muhtaç görmeyene gelince, Sen ona yöneliyorsun. Oysa ki onun  temizlenip arınmasından sen sorumlu değilsin. Fakat Allah'tan korkup  koşarak sana gelenle sen ilgilenmiyorsun. Hayır! Sakın bir daha böyle yapma. Şüphesiz bunlar bir öğüttür. Dileğen bunlardan (Kur’an’dan) öğüt alır.(6)        İşte  insan hakkına, engelli hakkına saygı buna derler. Yedinci asrın  başlarında gelen bu zarafet, bu nezaket, bu hak ve bu saygının  neresindedir acaba çağdaş dedikleri medeniyet?    Engellilerin hakkını, onurunu zayi etmeyen Allah hangi hakkı zayı eder?  Bir engellinin onurunu kırıcı en ufak bir davranışı Sevgilisi’nin yanına koymayan Allah, hangi zalimin zulmünü yanına koyar?    Bu olaydan sonra her ne zaman Peygamberimiz a’ma Abdullah’ı görmüşse ona:    -Merhaba ey kendisi hakkında Rabbimin beni uyardığı zat, hoş geldin, der,(7) Abdullah’ı muhabbetinin bağrına basarmış.    Hz. Enes (r.a) anlatıyor:    Rasulullah’ın  Zahir adında bir sahabesi vardı. Bu zat, çölden şehre geldikçe çiçek,  meyve ve bitkilerden hediye getirirdi. Peygamberimiz (s.a.s.): “Zahir  bizim badiyemiz (köyümüz,tarlamız), Biz de onun şehriyiz!” derdi. Çünkü  Peygamberimiz de (s.a.s.) çöle dönen Zahir’e şehir ürünlerinden  hediyeler verirdi.        Birgün  Zahir çölden gelmiş, pazarda mallarını satacak yer ararken  Peygamberimiz (s.a.s.) takip etmiş ve onu arkasından yakalayıp elleriyle  gözlerini kapatmıştı. Zahir: “Kimdir o?” derken, göz ucuyla süzünce  Rasûlullâh (s.a.s.) olduğunu anlamıştı.         Bu sırada Hz.  Peygamber (s.a.s.) şaka ile: “Bu köleyi kim satın alır?” diyor; Zahir:  “Bana kimse kıymet biçmez Ya Rasûlullâh! Zira ben sakat ve çirkin bir  adamım!” deyince Hz. Peygamber (s.a.s.) şöyle buyurdu: “Ey Zahir, dıştan  bakanlara göre öyle fazla kıymet biçilmezse de senin Allah katında  değerin çok büyüktür.”(8)        ÖYLEYSE ENGELLİLERE NASIL DAVRANMALIYIZ?        Engellilere davranış tarzımızı iki maddede toplayabiliriz:    1-Bedeni  kusurlu olanlara rahatsız edecek şekilde bakmamalıyız. Onları küçük  görmekten, lakapla çağırmaktan, alay etmekten kesinkes uzak  durmalıyız.(9) Efendiler Efendisi (s.a.v) buyurmuşlar ki: “Bir kimsenin  mü’min kardeşini (her hangi bir kusuru ve fiziki engeli sebebiyle)  küçümsemesi günah olarak ona yeter.”(10)    2-Yardıma ihtiyaç duydukları hususlarda onlara yardımcı olmalıyız.     A’maya  rehberlik etmek, sağır ve dilsizlere analayacakları bir şekilde  anlatmak, muhtacı ihtiyaç duyduğu yere götürmek, dertlinin imdadına  koşmak, koluna girip güçsüze yardımcı olmak, konuşamıyanın meramını  anlatmak sadakadır.(11)     Efendimiz  buyurmuşlar ki: “Merhamet, sevgi ve birbirine destek olmada mü’minler  bir beden gibidir. O bedenin bir uzvu hastalanınca vücudun diğer  organları, hasta organın acısını paylaşırlar.”(12)    Engelli  olanlar da, olmayanlar da imtihandadır. Engelli olanlar, sabır içinde  şükürle imtihanı kazanacaklar; engelli olmayanlar da, sağlıklarına  şükürle, Allah’a ibadetle, bir de engellilere yardımla imtihanı  kazanacaklardır.        ASIL ENGELLİLER, MANEVÎ ENGELLİLERDİR!        Köre  güçlük yoktur, topala güçlük yoktur, hastaya güçlük yoktur. (Bunlar  savaşa katılmak zorunda değillerdir.) Kim Allah'a ve Peygamberine itaat  ederse, Allah onu, içlerinden ırmaklar akan cennetlere koyar. Kim de yüz  çevirirse, onu çok acıklı bir azaba uğratır.(13)    Yukardaki ayetten anlaşılıyor ki görme ve yürüme engelli olanlardan, hastalardan Allah savaşa katılmalarını istememektedir.     Gözü  olduğu halde Allah’ın ayetlerini görmeyenler var. Gözü olmadığı halde  Allah’ın ayetlerini görenler var. Onun içindir ki asıl körlük, gözün  görmemesi değil, aklın, kalbin ve vicdanın görmemesidir. Allah da zaten, gözleri görmeyenlere kör demiyor, göğüslerdeki gönülleri körelmişlere kör diyor.(14) Ve yine buyuruyor ki: “Onlar,  sağırdırlar; (Allah’ın ayetlerini duymazlar.) Dilsizdirler; Allah’ın  ayetlerini söylemezler. Kördürler; (Allah’ın ayetlerini görmezler.) Ve  onlar artık (Hakk’a) dönmezler.”(15)        Yine böyleleri yani manevî engelliler hakkında Yüce Rabbimiz yemin ederek buyuruyor ki:  "Andolsun ki, cinlerden ve insanlardan birçoğunu cehennem için  yarattık. Onların kalbleri vardır, fakat onunla gerçeği anlamazlar.  Gözleri vardır, fakat onlarla gerçeği görmezler. Kulakları vardır, fakat  onlarla işitmezler. İşte bunlar hayvanlar gibidirler. Hatta daha da  aşağıdırlar. Bunlar da gafillerin ta kendileridir."(16)        AHİRETTEKİ ENGELLİLER        Bu  dünyadaki engelliler, imanları, sabırları, şükür ve ibadetleri olduğu  takdirde ahiretin en mükemmel ve en yakışıklı insanları olacaklar. Bu  dünyada engelsiz olduğu halde imanı olmayanlar veya imanı olup salih  ameli olmayanla, sağlığını, gençliğini, güzelliğini, servetini,  şöhretini ve şehvetini Alah’ın razı olmadığı yerlerde harcayanlar ve  günah işlemekte kullananlar, ahiretin hastaları, özürlüleri ve  engellileri olacaklardır. Bu dünyada işlenen günahlar, ahirettte  engellilik ve hastalıklar olarak o günahları işleyenlerin bedenine  musallat olacaktır.    Nefsin  ve şeytanın emirlerini dinleyip Allah’dan ve emirlerinden  yüzçevirenlerin ahirette engelli olacağını bakın Yüce Rabbimiz nasıl  beyan buyuruyor:        "Kim  Benim zikrimden (Beni anmaktan ve Benim Kur’an’ımdan) yüz çevirirse,  artık onun için sıkıntılı bir geçim vardır ve Biz onu kıyamet günü kör  olarak haşredeceğiz."    "O da (şöyle) diyecek: -Ben (dünyada iken) gören birisiydim, beni niye kör olarak dirilttin Rabbim?"    Verilen  cevap şöyle: "İşte böyle, sana ayetlerimiz gelmişti, fakat sen onları  (görmedin) unuttun, bugün de sen işte böyle unutulmaktasın."    “İşte  Biz ölçüsüzce davrananları ve Rabbinin ayetlerine inanmayanları böyle  cezaladırırız; ahiretin azabı ise gerçekten daha şiddetli ve daha  süreklidir.(17)        Allah  insanları, sakatlıkları ve sağlamlıkları açısından değerlendirmiyor;  imanları ve salih amelleri takvaları ve ihlasları açısından  değerlendiriyor. “Sizin Allah katında en değerliniz, en  müttekılerinizdir.”(18) Yani  dini en iyi yaşayanlarınız, anlayanlarınız ve anlatanlarınızdır, buyuruyor.    Bu  ayeti tefsir eden hadislerin birinde Fahr-ı âlem Efendimiz (s.a.v)  şöyle buyurmuşlar: “Şüphesiz Allah sizin servetinize, suretinize,  (zenginliğinize ve yakışıklılığınıza) bakmaz. Ancak sizin kalblerinize  ve amellerinize (imanınıza, takvanıza ve salih amellerinize) bakar.(19)  Bunlarla sizİ tartar ve size değer verir.        DİPNOTLAR:    1-Buhari, Merda, 7    2-Müslim, Birr, 57    3-Buhârî, Merdâ, 6; Müslim, Birr, 54    4-Tirmizî, Hudûd, 1    5-Keşfü’lhafa, I, 234    6-Abese, 80 / 1-12    7-Razi, xxxı, 50    8-İbn-i Hanbel, III, 161    9-Bkz. Hucurat, 49 / 11-13    10-Müslim, Birr, 32    11-Bkz. İbn-i Hanbel, V, 169    12-Tecrid-i Sarih, 12 / 128    13-Fetih, 48 / 17    14-Bkz. Hacc, 22 / 46    15-Bakara, 2 / 18    16-A’raf, 7 / 179    17-Taha, 20 / 124-127    18-Hucurat, 49 / 13    19-Müslim, Birr, 33; İbn Mace, Zühd, 9Vehbi KARAKAŞ</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)