JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="harp" data-source="post: 222153" data-attributes="member: 1008315">Çobandan Bediüzzaman'a, nasıl hocaymış be!             17 Kasım 2010 / 11:30             Son Şahitler’den Hüseyin Bülbül’ü rahmet anıyoruz                                               Risale Haber-Haber Merkezi     Son Şahitler’den Hüseyin Bülbül’ü rahmet anıyoruz. Barla’da  Bediüzzaman’a hizmetlerde bulunan Hüseyin Bülbül, aynı zamanda Sıddık  Süleyman’ın hemşerizadesi. Ağabeyler Anlatıyor kitaplarının yazarı Ömer  Özcan Hüseyin Bülbül’ün anlattığı hatıraları Risale Haber okuyucuları ile paylaştı.     Hüseyin Bülbül, Bediüzzaman Hazretleri Barla’ya nefyedildiğinde ilk  sahip çıkan bahtiyarlardan Sıddık Süleyman’ın kız kardeşinin oğludur.  Emirdağ Lâhikasında “Barla’da iken bana çok hizmet eden ve çok def’a  hâtırıma gelen Sıddık Süleyman’ın hemşerizadesi Hüseyin…” Şeklinde ismi  geçiyor. Daha 13 yaşlarında iken, Bediüzzaman Hazretlerinin, bilhassa  Çamdağı’na çıktıklarında hizmetinde bulunmuş olan Hüseyin ağabeyimizin  Hz. Üstad’la çok hatıraları var. Üstelik Üstad Hazretleri, “Hüseyin bu  hatıraları unutma” diye tembih de etmiş kendisine…    17 Kasım 1996 tarihinde Barla’da vefat eden Hüseyin Bülbül ağabeyimizi vefatının 14. senesinde rahmetle anıyoruz.     Ömer Özcan        ÜSTAD’IN YAZDIĞI MEKTUBUN HİKÂYESİ     1994 senesinin Ağustos ayında Barla’da Hz. Üstad’ın evinde görüştüğüm  Hüseyin ağabey, önce bir Emirdağ Lâhikası getirtti ve bir sayfayı açarak  bir yer gösterdi ve kitabı elime vererek, oku dedi: “Sabri’nin mektubu  içinde, ben Barla’da iken bana çok hizmet eden ve çok def’a hâtırıma  gelen Sıddık Süleyman’ın hemşerizadesi Hüseyin’in mektubu beni çok  sevindirdi. Hem onun hakkındaki merakımı izale eyledi.  Maşâllah, tam  sıddık Süleyman’ın mahiyetinde eski alâkadarlığını muhafaza ediyor.”  (Em.L.224)    Hüseyin Ağabey “İşte bu bana yeter, Üstad benden  bahsediyor” dedi. Sonra bu mektubun hikâyesini şöyle anlattı: “1943  Denizli hapsinden sonra Üstad’a bir mektup yazdım, Sabri ağabeye  (Santral Sabri) verdim, o da kendi mektubu içine koydu, gönderdi. İşte  Üstadımızın bahsettiği mektup bu mektuptur. Hazret-i Üstad’la çok  hâtıralarım var size bir kaç tane anlatayım”:    BAKTIM ÜSTAD BİR DEĞNEKLE YERLERİ KARIŞTIRIYOR        <img src="http://www.risalehaber.com/images/other/omer_ozcan_huseyin_bulbul.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />Çamdağı’na  beraber çıkmıştık. Her zaman olduğu gibi Üstad’la beraber bir ağacın  altında yer hazırladık. Sonra da hep yaptığı gibi “Hüseyin ben biraz  sonra gelirim” diye ortadan kayboldu. Epey zaman sonra baktım Üstad  elinde bir değnek mütemadiyen yerleri karıştırıyor. “Allah Allah Üstad  bir şey mi kaybetti acaba” diye merak ettim. Baktım elinde bir çam  çekirdeği var, bana gösterdi. “Hüseyin bunlardan üç dört tane daha  bulalım” dedi. Epey aradıktan sonra bulduk. Sonra çekirdekleri bana  göstererek “Bak Hüseyin bu koca çam ağacı bunun karnında yatıyor” dedi.  Ben de içimden “Hay Allah bunun karnında ağacın ne işi var?” diye o  zaman anlayamamıştım.    YOĞURTLAR EKŞİMİŞ, KURTLANMIŞ... ÜSTAD YEMEMİŞTİ     Üstad bir gün Çamdağı’nda yalnız iken mâlum çam ağacına çıkıyor  tefekkür için. Oradan geçmekte olan bir çoban ağacın altından bağırıyor:  “Hoca! Bak buraya iki bakraç yoğurt bıraktım bunları ye, bana da dua et  haa!” diyor. Üstad: “Kardaşım dur bekle iniyorum parasını vereyim öyle  alayım, parasız almam” dediği halde çoban: “Ne parası hoca, bunları ye,  bana da dua etmeye unutma haa, bakraçları sakla sonra alırım” diyor ve  bırakıp gidiyor. Çoban bunları sonradan anlattı bana. “10 gün kadar  sonra bakraçları almaya gittim, ne göreyim. Hoca elini bile sürmemiş,  aynı bıraktığım yerde, yoğurtlar ekşimiş, kurtlanmış... “Bu nasıl  hocaymış ki böyle ben anlayamadım” dedi çoban.         BU NASIL HOCAYMIŞ BÖYLE     Yine bir gün Çamdağı’na beraber çıktık. Baktık bir çoban çadır kurmuş.  Üstad çobanı çağırdı; Çoban Üstad’ın önünde ellerini önüne bağlayarak  durdu. “Kardeşim çadırında on-onbeş gün misafir kalmak istiyorum. Fakat  benim şartlarımla. Hayvan davar, keçi, koyun kesmek yok. Süt yoğurt  ücretsiz almam...” Üstadın sözü bittikten sonra adam eliyle beni  çağırdı. “Hoca ne diyor hiç bir şey anlamadım” dedi. Ben izah ettim.  Çoban: “Allah Allah bu nasıl hocaymış be!” diye hayretini belirtti.    ÜSTAD’IN BARLA’DAN AYRILIŞI     “Üstadımız Barla’da sekiz buçuk sene kaldı, belki daha gitmezdi. Çünkü  burada nispeten rahattı. Dağa, bayıra, çıkabiliyordu. Yanına bazen yine  sürgün gelmiş “Kürt Bekir Ağa” ziyarete gelirdi. Onunla Kürtçe konuşur,  şakalaşır, bazen gülerdi. Bir gün Bekir Ağa Üstad’a “artık sen  yaşlandın, bak burada doktor bile yok, seni Isparta’ya aldırayım” diyor.  Üstadın o sıralarda gözleri çapaklanıyordu. İşte Üstad bu şekilde  Barla’dan ayrıldı, Isparta’ya taşındı. Daha sonra mâlum Eskişehir  Mahkemesi...”    ÜSTAD’A EĞİRDİR GÖLÜNÜN SUYUNDAN GÖTÜRDÜM     Yıllarca sonra Üstad Isparta’da iken ziyaretine gitmeyi düşündüm. Ne  götüreyim, ne götüreyim diye düşünürken aklıma su götürmek geldi.      Üstad Eğirdir Gölü’nün suyunu içerdi. İki testi alıp Eğirdir Gölü’nden  doldurdum. Eşeğe yükleyip Isparta’ya vardım. Üstad o kadar memnun oldu  ki: “Testilerin ağırlığınca altın getirmiş oldun” diye iltifatlarda  bulundu bana.</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)