JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Huseyni" data-source="post: 188217" data-attributes="member: 27"><img src="http://www.yeniasya.com.tr/2010/03/06/resim/coco.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />  *Esan Gül kimdir?  1972 Malatya doğumluyum. İnönü Üniversitesi Rehberlik ve  Psikolojik Danışmanlık bölümünden mezun oldum. Çeşitli gazete ve  dergilerde yazılarım yayınlanıyor. Genelde çocuk ve aile eğitimi üzerine  çalışıyorum. Evli ve 3 çocuk babasıyım. Yayınlanmış 6 kitabım var. Çıra  Yayınlarında yayınlanan kitaplarımdan bazıları şunlar: Çocuğun Dinî  Eğitimi Nasıl Olmalı? *Peygamberler Çocuklarını Nasıl Eğitti? *Çocuk  Eğitiminde Kırk Hadis.  Genelde çocuk eğitimi ile ilgileniyorsunuz, biz biliyoruz ki çocuk yetiştirmek en zor san'attır.  Peki, Peygamberimizin (a.s.m) çocuklara davranışı nasıldı?  Çocuk eğitimi dua ile başlar. Peygamberimizin bütün hayatı  incelendiği zaman çocuk ve duanın bir bütün olduğunu,kendisine bir  çocuk getirdiği zaman dua ettiğini, dua öğrettiğini ve duanın  güzelliğinde bir hayatı öğrettiğini görüyoruz. Bu aileler için de bir  örnektir. Aileler ne yazık ki eğitim deyince sadece belirli metotlar ve  yöntemler ile kendilerince yapmaları gerekenleri anlıyorlar. Oysa bunlar  dua ile birlikte bir değer kazanır. Hayatı çocuk masumiyetinde  anladığınız gibi dua tadında da anlamak zorundasınız. Bunun için Batı  menşeili eserlerden mülhem olarak yazılan eserlerin duadan ve ruhtan  yoksun, olayın sadece davranış boyutuna dikkat eden, Allah’ı hesaba  katmayan bir özellikte olduğunu söylememiz mümkün. Bunlara karşı daha  dikkatli olmak ve kendi kaynaklarımızdan beslenmek zorundayız. Unutmayın  din ve hayat bölünmez bir bütündür, ayrılamaz, bir bölümü akim  bırakılamaz.  Peki, bizler anne-baba olarak neler yapabiliriz,  çocuklarımızı daha iyi nasıl yetiştirebiliriz?  Anne babaların en büyük yanılgısı çocuk eğitimi denilince  sadece çocukla ilgili bir düşüncenin oluşması,kendilerini hesaba  katmamalarıdır. Oysa çocuk eğitimi ile anne babanın eğitiminin birlikte  düşünülmesi gerekir. Meselâ çocuğunuzun yalan konuşmasını istemiyorsanız  öncelikli olarak sizin örnek olmanız ve yalan konuşmamanız gerekir.Çocuğunuzun kitap okumasını istiyorsanız öncelikli olarak çocuk anne ve  babasının elinde kitap görmelidir. Ayrıca siz yapmadığınız ya da  yapamayacağınız şeyleri çocuktan isteyemezsiniz. Çünkü yapmadığınız  şeyleri çocuktan istemeniz bir güvensizlik vesilesi olacağı gibi Allah  (cc) katında da büyük bir vebaldir.İlâhî hitap bu konu da Müslümanları  yapmayacakları şeyleri söylemelerinden dolayı sorumlu tutar. “Çocukları  daha iyi nasıl yetiştirebiliriz?” sorusuna gelince öncelik yine anne  babalardadır. Bence bu soru anne babalar kendilerini daha iyi nasıl  yetiştirebilir sorusu ile aynı içeriğe sahiptir vebirbirini tamamlar.  Hayat çocuk ile ebeveyn arasında interaktif ilişkilerin toplamıdır  diyebiliriz. Siz yaşarsınız çocuğunuz etkilenir çocuğunuz yaşar siz  etkilenirsiniz. Ne yazık ki anne babalar çocuklarından çok uzaklar ve  onları anlamıyorlar hatta tanımıyorlar. O zaman asıl problem çocukları anlamamaktır diyebilir miyiz? Ve nasıl anlarız? Evet ne yazık ki aileler çocuklarını tanımıyor ve  anlamıyorlar. Her çocuğun bir anlam dünyası ve anlam dili vardır.  Bununla şunu söylemek istiyorum. Meselâ her çocuğun sevgi dili  farklıdır. Biz çocuklarımızı kendimizce severiz, ama çocuk bunu sevgi  olarak anlamayabilir. Ben çocuklarıma “Ne yapmış olursam sizi sevmiş  olurum?” diye sordum. Büyük oğlum “Benimle zaman geçirirsen beni sevmiş  olursun” demişti. Küçük oğlum ise “Beni öpersen beni sevmiş olursun” diye cevap vermişti. Dikkat edin ikisi de benim çocuklarım ve her  ikisinin de sevgi anlayışı farklı, oysa biz çocuklarımızı kendi sevgi  dilimizle seviyoruz ve bu bazı çocuklar tarafından sevgi olarak  anlaşılmayabilir. İkinci olarak da anne babaların konu ile ilgili kitap  okumaları ya da seminerlere katılmalarını önemsiyorum. Herkes çocuk  eğitimini bildiğini zanneder, ama madem biliyorsunuz bu kadar problem, bu kadar sıkıntı, bu kadar huzursuzluk neden? Bence bu sorunun cevabını  aileler düşünmek zorunda. Anne-babanın geçimsizliğinin çocuk üzerindeki etkileri  nelerdir?  Ailedeki her olay anne babayı etkilediği gibi çocuğu da  etkiler.Onlar aile içerisinde olan çoğu şeyi bilirler. Aileler  bilmediklerini düşünür, ama öyle değil. Siz eğer kavga etmişseniz ya da  küsmüşseniz çocuk bundan haberdardır ve bunun karşısında nasıl bir tutum  ve davranış sergilediğinizi gözlemler. Eğer problemleri konuşarak  çözüyorsanız, çocuk da bunu bir yöntem olarak öğrenir ve uygulamaya  çalışıryok eğer en ufak bir şeyde sinirleniyor ve kavga çıkarıyorsanız, çocuk bunu da bir yöntem olarak öğrenir ve uygular; ya kardeşine ya da  okulda arkadaşına uygular.  Ailelerin en çok şikâyet ettikleri konulardan biri de  babaların çocuklarıyla kaliteli zaman geçirmemeleridir. Anneler bu konu  da oldukça muzdariptir. Bununla ilgili olarak neler söylersiniz? Çocuk eğitimi denilince ne yazık ki akla ilk önce anne  geliyor. Oysa İslâma göre öncelik babadadır.Çünkü baba aile  bireylerinin hepsinden sorumludur. Burada baba hem kendinden, hem  eşinden hem de çocuklarından sorumludur. Oysa babalar bunu ne yazık ki  annelere terk etmişlerdir. Çocuk eğitimi bir kişinin üstesinden  gelebileceği bir konu değildir. Birlikte ve uzun soluklu bir süreçtir. Baba da bu işin lokomotifliğini oluşturur. Elinizin altındakilerden  sorumlusunuz hakikatinin takipçisi olan babaların bu konu da geri  durmamaları,ailedeki her bireyden dolayı Allah katında hesaba  çekileceklerini bilmeleri gerekir. Belki babalar çocuk eğitimi ile çocuk  bakımını birbirine karıştırarak böyle bir kanaate sahip olabilirler. Bu  İslâmı bilmemek ya da okumamaktır. Eğer bir konu da sorumluluk  sahibiyseniz o alanla ilgili ilim tahsil etmek zorundasınız. Bu hem  erkek hem de kadın üzerine bir vebaldir.   Çocuklara hem dini hem kültürel eğitimi vermede  hikâyelerin önemi, yeri nedir? Bizler büyüklerle iletişim kurduğumuz gibi, büyüklerle  eğitim yaptığımız gibi çocuklarla iletişim kuramaz onlarla eğitim  yapamayız. Her dönemin kendine ait özellikleri, iletişim teknikleri ve  yöntemleri vardır. Çocukların öğrenmelerinde en etkili yöntemlerden biri  oyun diğeri ise hikâyelerdir. Çocuklarınıza sadece öğüt ve nasihat  vererek bir şey öğretemezsiniz. Onlara oyunları kullanarak da bir şeyler  öğretebilir, hikâyeler okuyarak da öğüt almalarını sağlayabilirsiz.  Kur’ân’ın genel özelliğine baktığımız zaman kıssaların ayrı bir yeri  vardır. Kıssalar hayatın dilidir aslında. Siz bu örneklemeden yola  çıkarak çocuklara ulaşabilir, onları sıkmadan ibret almalarını  sağlayabilirsiniz. Özellikle okul öncesi dönemde oyun ve hikâyelerin  çocuk eğitiminde etkin bir şekilde kullanılması gerekir.  Televizyon ve internetin çocuklar üzerindeki et-kisi için neler söyleyebilirsiniz? Hayatımız artık televizyon ve internet oldu. Hayatımızın  merkezine koyduk onları. Onlarsız bir dünya düşünemez olduk. Çocuklarımız da televizyon ve internetsiz bir hayat düşünmüyorlar artık.  Biz ne kadar ayrıyız ki televizyon ve internetten çocuklarımız da o  kadar ayrı olsun. Ne yazık ki çocuklarımızı televizyonlar eğitiyor,  çizgi filmler eğitiyor. Düşünün bir kere biz çocuğumuzla beş dakika  konuşmazken, televizyon beş saat konuşuyor. Her şey cazibeli, albenili… Onlar kızmıyor, onlar dövmüyor… İstedikleri gibi konuşuyorlar ve  çocuklarımızın zihnini ilmek ilmek işliyorlar. Ailelerin özellikle  çocukların izledikleri çizgi filmlere, internette oynadıkları oyunlara  dikkat etmeleri gerekir. Bilgisayar kesinlikle çocukların odasında  olmamalıdır. Salonda ya da herkesin görebileceği yerde olmalıdır. Çünkü  ne zaman, hangi sitelere gireceği belli olmaz ve kontrol de sağlanamaz. Siz uyurken o internette sörf yapabilir ya da online oyunlar oynayabilir.Okuduğum ve beğendiğim bir soruyu size de yöneltmek isterim. “Kendi özgüven problemlerimizi  tamir edelim derken, ertelemeyi ve beklemeyi sevmeyen, her istediği  anında olsun isteyen nesiller mi yetiştirdik acaba?”  Ne yazık ki aileler özellikle de anneler kendileri  yapamadıkları ya da ulaşamadıkları şeyleri çocukları üzerinden  gerçekleştirmeye, bu şekilde kendilerini tatmin etmeye çalışıyorlar. Çocukların ne düşündükleri, neler yapmak istedikleri onlar için önemli  değil, sadece kendi istekleri gerçekleşsin istiyorlar. Bu bizimle ilgili  bir problem aslında… Beklemeyi bilmeyen çocuklar yetiştirdik derken de  aslında farklı bir durumun söz konusu olduğunu düşünüyorum. Biz  istiyoruz ki çocuklarımızın her istediği olsun, biz sıkıntı çektik onlar  çekmesin, biz yemedik yediriyoruz mantığı yani… Bu çocuklarımızı ne  yazık ki doyumsuz yaptı. Her istediklerine çok rahat bir şekilde sahip  oldular ve önlerinde buldular. Aynı sihirli filmlerdeki gibi ol dedi  oldu. Bunun için herhangi bir çaba harcamalarına ve sabretmelerine gerek  yok. Artık çocuk yemek yemiyor annesi yediriyor, artık çocuk elbise ya  da ayakkabı giymiyor annesi giydiriyor, artık çocuk ders yapmıyor annesi  yerine yapıyor. Sonra da çocuğun dersleri zayıf, özgüven eksikliği var  gibi şikâyet ediyoruz. Buna hakkımız olmadığını düşünüyorum. Bazı anne-babalar çocukları için eğitim peşindeler. Ve  bu zaman zarfında çocukları erteliyorlar, aslında bu eğitim çocuk  doğmadan alınmalı değil mi? Eğitim ömür boyu devam etmesi gereken bir süreçtir. Çocuk  eğitiminde de bu böyledir. Efendim Batılıların söylediği gibi 18 yaşına  geldikten sonra benim sorumluluğum biter mantığı İslâmda yoktur. Siz  ölüm döşeğindeyken bile bu sorumluluk devam eder. Ne demiştik, duayla  başlayan ve ölüm döşeğindeyken bile devam eden bir süreçtir. Bunu da  Yakup Aleyhisselâmın ölüm döşeğindeyken çocuklarını yanına çağırıp,  “Benden sonra kime kulluk edeceksiniz?” diye sormasından anlıyoruz.  Dikkat edin, bir baba çocuklarının kendisi öldükten sonra bile ne  yapacaklarını merak ediyor ve onlara bu soruyu soruyor.  Son olarak eklemek istediğiniz bir şey var mı ve bu  konu önemli olduğundan bir röportaj daha sözü almak isteriz. Biliyorum  ki sorulacak çok soru var. Öncelikle hassasiyetinizden dolayı teşekkür ederim. Gerçektende ailelerin bildiklerini zannettikleri, ama ne yazık ki en az  bildikleri konulardan bir tanesi aile ve çocuk eğitimi… Kardeşlerimden  özellikle ricam, atalarından öğrendikleriyle yetinmesinler. Onların  doğru olanlarını alsınlar, ama yanlışlarını da biz babamızdan-annemizden  böyle gördüğüne sığınarak yanlışlarını sürdürmesinler. Unutmayalım  hayat yanlışlar üzerine bina edilemez. ARZU KONAN06.03.2010ELİF-YeniAsya</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)