JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Ahmet.1" data-source="post: 444163" data-attributes="member: 1040028">Cehennem olmazsa, Cennet de olmaz!Süleyman Kösmene tarafından yazıldı.MN rumuzlu okuyucumuz: “Mesnevî-i Nuriye’de geçenşu cümleyi açıklar mısınız: “..‘Musîbet taammümettiğinde elem hafif olur; ben de emsalim gibiyim’ diyeyine yük altından kaçar. Fakat musîbet âmmolduğunda, elemi muzaaf olur, kat kat ziyade olur.’”MUSÎBETİN TAAMMÜM ETMESİMusîbetin taammüm etmesi, musîbetin herkese birgelmesi, herkesi bir taciz etmesi, herkese bir sıkıntıvermesi, yani genelleşmesi demektir. Böyle genelegelen musîbette, “Ben de emsalim gibiyim” diyen veyük altından kaçmak isteyen adam sadece kendisinikandırmaktadır. Birinci cümle yük altından kaçmakisteyen adamın vehmini ve yanılgısını anlatmakta,ikinci cümle ise bu yanılgıya karşı hakikatin soğukyüzünü göstermektedir.Yani musîbetin yalnızca kendisiyle sınırlı kalmayıpgenele geldiğini görmekle teselli bulduğunu zannedenadam, genele gelen musîbetteki katmerleşen acıyıbaşlangıçta nazara almamakta ve yanılmaktadır.Gerçekte ise umuma gelen musîbetler, kişiselmusîbetlerden daha acı olmakta, acısı ve elemikatmerlenmiş bulunmaktadır. İkinci cümle bu hakikatiifade ediyor.Demek birinci cümlede ehl-i gafletin yanılgısı nazaraveriliyor, ikinci cümlede ise bu yanılgıya karşılıkhakikatin gerçek ve soğuk yüzü gösteriliyor.EN DEHŞETLİ MUSÎBETMusîbetin umuma gelmesinin acıyı katmerleştirdiğiniaçıklarken, “Çünkü” diyor Üstad Bedîüzzaman, “kendisigibi akrabası, ahbabı da o musîbete dâhildir. Çünküinsanın ruhu, ebnâ-i cinsiyle alâkadardır; ne kadarumumî olursa, o kadar da elemi fazla olur.”1Musîbet yalnız kendisi ile sınırlı kalsaydı, acısı dakendisiyle sınırlı olacaktı. Fakat sevdiklerini de alacakşekilde herkese gelen musîbet, sevdiği her kişi ilebirlikte bir kat daha artmış olarak acı ve elemvermektedir.Musîbetin en büyüğü ve en dehşetlisi şüphesiz “sırfyokluk” musîbetidir. Üstad Bedîüzzaman HazretleriCehennem inancının inkârcı için bile aslında rahmetgetirdiğini, çünkü neticede Cehennem de olsa bunun bir“varlık” olduğunu ve nihayet “yokluktan kurtuluş”hükmünde bulunduğunu, bunun ise inançsıza bile birnevi merhamet demek olduğunu kaydeder.Bedîüzzaman’a göre, Cehennem fikri imandan gelenlezzetleri korkusuyla kaçırmıyor. Çünkü Allah’ınrahmeti hadsizdir, sonsuzdur, her şeyi ve Cehennemibile kuşatmıştır. Rahmet, korkan adama demektedir ki:“Bana gel! Tövbe kapısıyla gir!”TÖVBE KAPISI AÇIKTIRTövbe kapısından Allah’ın rahmetine giren ve sığınanbir günahkârın, Cehennemin varlığındankorkmayacağını, bilâkis Cennetin lezzetlerini tamhissedeceğini kaydeden Bedîüzzaman, hakkına vehukukuna tecavüz edilen hadsiz mahlûkatınintikamlarının da ancak Cehennemle alınacağını,böylece Cehennemin varlığının sayısız derecede hakkıgasp edilmiş mazlûma lezzet ve keyif vereceğinibildirir.Bedîüzzaman Saîd Nursî’nin ifadesiyle; eğer sendalâlette boğulup çıkamıyorsan, yine Cehenneminvarlığı bin derece–senin vehminin düşündüğü vekorktuğu– “sırf yokluktan” daha hayırlıdır. Hattâ,Cehennemin varlığı bu sebeple kâfirlere, inkârcılara,inançsızlara ve her şeyin yok olacağını düşünüpkorkudan ve dehşetten gözleri kararanlara da bir nevimerhamettir. Çünkü kim olursa olsun; insan, hattâyavrulu hayvan dahî, akrabasının, yakınlarının,sevdiklerinin, evlâdının, çocuklarının, dostlarının vearkadaşlarının lezzetleriyle lezzetlenir, saadetleriylemesût olur, mutluluklarıyla mutlu olur, sevinçleriylesevinir. Iztıraba ve musîbete düşen insan, bari çoksevdiği yakınlarının kurtulmasını ne kadar arzû eder!Eğer yakınlarının da aynı musîbetin pençesindekıvrandığını öğrense, yıkımı ve acısı yakınları sayısıncakatlanacaktır. Fakat onların kurtulduğunu öğrendiğindeazabı, ıztırabı ve acısı hafifleyecektir.İNKÂRCIYI DEHŞETE DÜŞÜREN KENDİ VEHİMLERİDİRŞu halde bir inkârcı, inançsızlığı ve batıl düşünceleridolayısıyla ya ebedî yokluğa düşecek,–zaten onadehşet veren korku da budur!–; ya da Cehennemegirecektir! Başka ihtimal yoktur! Dipsiz bir karanlıkolduğundan kayıtsız şartsız şer olan yokluk ise, buinkârcının nazarında, mutluluklarından lezzet aldığıbütün sevdiklerini, bütün akrabalarını ve yakınlarını dayokluğa mahkûm edecektir. Ki bu, binler dereceCehennemden ziyade onun ruhunu, kalbini ve insanlıközünü yakıp, yandıracaktır.Çünkü Cehennem olmazsa Cennet de olmaz! Her şey,her şey ve her şey onun inkârı nazarında kayıtsızşartsız yokluğa düşer. Oysa, eğer bu inkârcı–kendisinin inanmadığı, fakat bir İlâhî merhamet gereğihazır bulundurulan–Cehenneme girse, yani “varlık”çerçevesinde kalsa, sevdiklerinin, yakınlarının,dostlarının ve akrabalarının ya Cennette olduklarınıöğrenecek ve bundan sonsuz mutluluk duyacak, ya davarlık dairelerinin birinde bir cihette merhamete mazharolduklarını haber alacak ve yine mutlu olacaktır. Her ikiihtimal de onun için, sevdiklerinin yok olup gitmesiacısından çok daha, çok daha ve çok daha memnuniyetverici olacaktır, yani merhametli olacaktır.Demek hiç çâre yok, herkes, Cehennemin var olmasınataraftar olmalıdır. Çünkü Cehennem aleyhindebulunmak yokluğa taraftar olmak demektir. Bu dakendisiyle birlikte hadsiz dostlarının ve sevdiklerinin deyok olmasına taraftarlık demektir.Zaten de Cehennem, “sırf yokluk” demek değildir.Cehennem, mutlak hayır olan varlık dairesinin Hâkim-iZülcelâlinin hakimane ve âdilâne bir hapishanevazifesini gören dehşetli ve celâlli bir mevcutülkesidir.2Dipnotlar:1- Mesnevî-i Nûriye, s. 125, 126.2- Asâ-yı Mûsâ, s. 43.</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)